Epivhtoras
Μέλος
- Εγγρ.
- 20 Αυγ 2025
- Μηνύματα
- 67
- Like
- 156
- Πόντοι
- 0
Ακολουθεί προσωπική ιστορία με γειτόνισσα στην πολυκατοικία μου.
Πριν απο μερικά χρόνια μετακόμισα σε μια καινούρια πολυκατοικία και στην ακριβως απέναντι πόρτα του ορόφου μου έμενε μια Θεσσαλονικιά φοιτήτρια. Ηταν γύρω στα 22, κοντή, ξανθιά, αδύνατη με μεγάλο κώλο και βυζάρες. Που και που την πετύχαινα στις σκάλες και ανταλλάσσαμε ενα γεια. Μετα απο λίγο καιρο έκανε σχέση και την άκουγα καθημερινά να πηδιέται ασύστολα καθως μονο ένας τοίχος μας χώριζε. Μιλάμε οτι την ακουγα πρωι-μεσημέρι-βραδυ να φωνάζει και να τρώει ξύλο απο τον γκόμενο της και με ειχε καυλώσει τέρμα.
Μετά απο μερικούς μηνες όμως σταμάτησα να την ακουω και καταλαβα οτι μαλλον χώρησε με το αγόρι της. Ετσι σκέφτομαι οτι ήρθε η ωρα να χωθώ.
Μια μέρα πεφτει το ρευμα στην πολυκατοικία και βρισκω αφορμη να της χτυπήσω την πορτα και να της πιάσω κουβέντα. Πολύ ευγενική κοπέλα, χαμογελαστή και μες στην καλή διάθεση. Μιλήσαμε για την σχολή που σπούδαζε και είπαμε μια μέρα να κανονίσουμε καφέ για να τα πουμε καλύτερα. Το μάτι της έπαιζε και φαινόταν να ψάχνεται. Απο τότε δεν ξαναμιλήσαμε αλλα σκεφτόμουν μέσα μου οτι μολις ερθει η καταλληλη στιγμή θα κανω την κίνηση.
Μετά απο ενα μήνα περίπου βλέπω χαρτόκουτες έξω απο το διαμέρισμα της. Ρωτάω τον σπιτονοικοκύρη τι παίζει και μου λεει οτι η κοπελα που μενει διπλα σου μετακομίζει την Κυριακή. Λεω μέσα μου εδώ ειμαστε. Θα κανω μια προσπάθεια και ό,τι γίνει, ετσι κι αλλιως δεν προκειται να την ξαναδώ. Ετσι λοιπόν μια μέρα πριν φυγει, το Σαββατο δηλαδή, παω νωρίς το απογευμα να της χτυπήσω την πόρτα για να έρθει δίπλα να πιουμε ενα κρασι.
Παω λοιπόν και χτυπάω την πόρτα, αλλα δεν ανοιγει κανείς και φαινόταν οτι το σπιτι ειναι αδειο. Λεω μεσα μου θα περιμένω εδώ μεχρι να γυρίσει. Περνάει η ωρά αλλα τίποτα. Κατα τις 2 το δράδυ ακούω βήματα στον διάδρομο και το κλειδί να γυρνάει στο διπλανό διαμέρισμα. Ομως εκτός απο την κοπέλα, ακουω και μια ανδρική φωνή. Οι τοίχοι δεν έχουν ηχομόνοση και άκουγα τα πάντα πεντακάθαρα. Γύρισε σπίτι με έναν συμφοιτητή απο την σχολή της ο οποίος για όλο το υπόλοιπο βράδυ την ξέσκισε. Την επόμενη μέρα έφυγε και δεν την ξαναείδα ποτέ.
Απο τότε μεχρι και σημερα μετανιώνω που δεν πηγα νωρίτερα να της μιλήσω και να ημουν εγω στην θέση του.
Εσεις έχετε κάνει τιποτα με γειτόνισσα;
Πριν απο μερικά χρόνια μετακόμισα σε μια καινούρια πολυκατοικία και στην ακριβως απέναντι πόρτα του ορόφου μου έμενε μια Θεσσαλονικιά φοιτήτρια. Ηταν γύρω στα 22, κοντή, ξανθιά, αδύνατη με μεγάλο κώλο και βυζάρες. Που και που την πετύχαινα στις σκάλες και ανταλλάσσαμε ενα γεια. Μετα απο λίγο καιρο έκανε σχέση και την άκουγα καθημερινά να πηδιέται ασύστολα καθως μονο ένας τοίχος μας χώριζε. Μιλάμε οτι την ακουγα πρωι-μεσημέρι-βραδυ να φωνάζει και να τρώει ξύλο απο τον γκόμενο της και με ειχε καυλώσει τέρμα.
Μετά απο μερικούς μηνες όμως σταμάτησα να την ακουω και καταλαβα οτι μαλλον χώρησε με το αγόρι της. Ετσι σκέφτομαι οτι ήρθε η ωρα να χωθώ.
Μια μέρα πεφτει το ρευμα στην πολυκατοικία και βρισκω αφορμη να της χτυπήσω την πορτα και να της πιάσω κουβέντα. Πολύ ευγενική κοπέλα, χαμογελαστή και μες στην καλή διάθεση. Μιλήσαμε για την σχολή που σπούδαζε και είπαμε μια μέρα να κανονίσουμε καφέ για να τα πουμε καλύτερα. Το μάτι της έπαιζε και φαινόταν να ψάχνεται. Απο τότε δεν ξαναμιλήσαμε αλλα σκεφτόμουν μέσα μου οτι μολις ερθει η καταλληλη στιγμή θα κανω την κίνηση.
Μετά απο ενα μήνα περίπου βλέπω χαρτόκουτες έξω απο το διαμέρισμα της. Ρωτάω τον σπιτονοικοκύρη τι παίζει και μου λεει οτι η κοπελα που μενει διπλα σου μετακομίζει την Κυριακή. Λεω μέσα μου εδώ ειμαστε. Θα κανω μια προσπάθεια και ό,τι γίνει, ετσι κι αλλιως δεν προκειται να την ξαναδώ. Ετσι λοιπόν μια μέρα πριν φυγει, το Σαββατο δηλαδή, παω νωρίς το απογευμα να της χτυπήσω την πόρτα για να έρθει δίπλα να πιουμε ενα κρασι.
Παω λοιπόν και χτυπάω την πόρτα, αλλα δεν ανοιγει κανείς και φαινόταν οτι το σπιτι ειναι αδειο. Λεω μεσα μου θα περιμένω εδώ μεχρι να γυρίσει. Περνάει η ωρά αλλα τίποτα. Κατα τις 2 το δράδυ ακούω βήματα στον διάδρομο και το κλειδί να γυρνάει στο διπλανό διαμέρισμα. Ομως εκτός απο την κοπέλα, ακουω και μια ανδρική φωνή. Οι τοίχοι δεν έχουν ηχομόνοση και άκουγα τα πάντα πεντακάθαρα. Γύρισε σπίτι με έναν συμφοιτητή απο την σχολή της ο οποίος για όλο το υπόλοιπο βράδυ την ξέσκισε. Την επόμενη μέρα έφυγε και δεν την ξαναείδα ποτέ.
Απο τότε μεχρι και σημερα μετανιώνω που δεν πηγα νωρίτερα να της μιλήσω και να ημουν εγω στην θέση του.
Εσεις έχετε κάνει τιποτα με γειτόνισσα;


