Εδώ μου τα χάλασες ...
Σωστά και άγια όλα τα υπόλοιπα αλλα αυτή η ατάκα με χτύπησε στο δόξα πατρί ... εκτός αν έχει πέραση και πιάνομαι μαλάκας τοσο καιρό ...
Δεν ξέρω φίλε...άλλωστε πάμε να τυποποιήσουμε συμπεριφορές που τελικά μάλλον δεν μπαίνουν σε καλούπια. Έχω πραγματικά πάρα πολύ μικρή εμπειρία από στριπ, ειλικρινά μηδαμινή συγκριτικά με άλλους εδώ μέσα.
Η πιο μαγική κουβέντα που άκουσα από φίλο (μέλος επίσης στο bou), όταν άρχισα με το άθλημα πριν κανένα χρόνο περίπου, ήταν ότι το πιο σημαντικό είναι να κρατάς το balance. Κάτι που δεν το κατάφερα. Με balance μπορούν να εννοηθούν πολλά πράγματα, πάρα πολλά. Και είναι δύσκολο να περιγράψεις που τελικά χρειάζεται και πως το εφαρμόζεις. Έχοντας περπατήσει, αυτό το πολύ λίγο που περπατησα, θα έλεγα ότι balance χρειάζεται εκεί που αρχίζεις να ξεφεύγεις, εκεί που όπως λέει και ο Μεφι, τελικά αντιλαμβάνεσαι τις ψευδαισθήσεις σαν πραγματικότητα και μπαίνεις σε μία διαδικασία να πείθεις τον εαυτό σου για πράγματα, τα οποία υπο ΚΣ θα έπρεπε απλά να γελάς και να προσπερνάς.
Πάντως, ενώ όπως έχω προαναφέρει αυτές πληρώνονται για να μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ίσως τις γαμήσουμε κάποια στιγμή, τελικά είναι λάθος να πηγαίνεις εκεί μέσα με αυτό το σκοπό. Και πιστεύω ότι όσο λιγότερο φαίνεσαι ότι πας με αυτό το σκοπό, τόσες περισσότερες πιθανότητες έχεις να ρίξεις βόλι.
Τέλος και επιστρέφοντας στο σχόλιο που έκανες παραπάνω, δεν ξέρω εάν η συνταγή είναι να τις πείσεις ότι μπορούν να γίνουν οι μόνιμες γκόμενές σου. Δεν είναι και εκεί το θέμα άλλωστε, το ζητούμενο όπως γράφουν και άλλοι είναι να περνάμε καλά.
Έχω αρνηθεί πολλά που μου έχουν ζητήσει και ενώ πίστευα ότι θα φάω πόρτα λόγω αυτής της άρνησής μου. Όχι όμως, τελικά δεν με έφτυσε καμία επειδή δεν της έκανα δώρα χείλη, σιλικόνες, πήδηξα την φίλη της κλπ...αλλά όταν κάποια στιγμή μία συγκεκριμένη μου ζήτησε να την σπιτώσω και σφύριξα κλέφτικα, έγινε το σώσε και πραγματικά φοβήθηκα. Με πήρε ο διάολος και δεν το πίστευα.
Οπότε, βάσει της πολύ μικρής μου εμπειρίας θα έλεγα ότι αυτό το συγκεκριμένο θέμα (δλδ το μόνιμη, σταθερή και σπιτωμένη γκόμενα) είναι το key issue τουλάχιστον για αυτές με τις οποίες αρχίζεις και έχεις αυταπάτες ότι δημιουργούνται δεσμοί και πέραν του χρήματος. Και ο λόγος IMHO είναι, ότι ακριβώς εκεί θα εκπληρωθεί το βασικό τους όνειρο: Θα ξεχωρίσουν από τις άλλες, τις οποίες κατά πλειοψηφία τις πηδάνε και τις πετάνε διάφοροι. Εκλεκτοί και μη.
...ο αριθμός για μένα δεν μετρά...γιατί πολύ απλα δεν έψαξα ποτέ το value for money...
Το score όπως καταλαβαίνεις το μετράμε διαφορετικά....εγώ μετράω με βάση το πόσο καλά πέρασα...ανεξάρτητα αν τελικά γάμησα ή όχι..Για παράδειγμα...ενώ πέρναγα καλά με γκόμενες...εκτός στριπ...κ πριν γαμηθούμε...τελικά εμενα με μια μικρή πίκρα κ μετάνιωνα το βήμα προς το γαμήσι...είτε γιατί καταρριπτόταν ο μύθος...
Κατά βάσει έχεις απόλυτο δίκιο, απλά όταν γύριζα σπίτι μου με τα αρχίδια πρησμένα...κάτι με ενοχλούσε, κάτι με ενοχλούσε και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. ¨Ενα πρήξιμο εκεί κάτω, ένα αβάσταχτο πράγμα.... Ευτυχώς που τον χειμώνα τα cg έχουν αναδουλειές και έβρισκα πάντα θύμα για τα χοντράδια!
είτε γιατι ήταν άσχετες απο γαμήσι...αφού ποτέ δεν είχαν μάθει να γαμιούνται ανάλογα την περίσταση...αλλά σχεδόν ως αγγαρεία..(είναι πολυ βαρυ το τελευταίο...αλλα το έχω δει κ αυτό)!
Μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί ισχύει αυτό? Με καμία, βρε με καμία στρίπερ δεν απόλαυσα γαμήσι. Πολύ μικρός ο αριθμός των χορευτριών που γεύτηκα, αλλά όλες ήταν κυριολεκτικά άσχετες. Ειδικά στις πίπες!!!!!!
Τελικά...κατά βάση το κόστος ζωής μιας στριπτιζους δεν είναι ιδιαίτερα υψηλό...αφού για όλα υπάρχουν οι φίλοι/ες κ γνωστοί/ες....
