Οδός Μύρων 5 (και Φυλής 95). Διώροφη κατοικία του Μεσοπολέμου με νεοκλασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία: το χαρακτηριστικό τμήμα της στέγης που εξέχει (το γείσο) και ο ανάγλυφος διάκοσμος από κάτω. Τα ακροκέραμα από πάνω και οι γνώριμες παραστάδες στα παράθυρα. Άξιος προσοχής ο εξώστης με το περίτεχνο κιγκλίδωμα και τα κλασικά ανάγλυφα μαρμάρινα φουρούσια που τον στηρίζουν. Επί χρόνια κλειστό, αλλά καταρρέει αργά.
Το κτήριο αυτό λειτούργησε ως οίκος ανοχής στο παρελθόν (έκλεισε το 2009). Παλαιότερα, περίπου μεταξύ 1995-2000, λειτούργησαν δυο οίκοι στην άλλη είσοδο στην αυλή από Φυλής 95: ισόγειο και υπερυψωμένο ισόγειο.
ΜΥΡΑ. Α’ ΜΕΡΟΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ
Τα Μύρα ήταν αρχαία και βυζαντινή πόλη της επαρχίας Λυκίας στη νοτιοδυτική πλευρά της Μικράς Ασίας. Πρόκειται για τo κοινώς Μυρί ή Kale ή τουρκιστί Ντεμρέ (Demre). Απείχε περίπου 5 χλμ από τον οικισμό Ανδριάκη (Andriace ή Ανδράκι), η οποία βρίσκεται ως λιμάνι στο Λιβυκό Πέλαγος και τις οποίες ένωνε ο μικρός ποταμός Μύρων ή Ανδριακός. Οι δυο πόλεις δεν υπάρχουν, εξαιτίας των σεισμών και των προσχώσεων από υλικά του ποταμού, αφού βρίσκονταν κοντά στις εκβολές του. Βρέθηκαν παλιά νομίσματα στα Μύρα και, φυσικά, στην ακρόπολη πολυάριθμοι λαξευμένοι τάφοι στους βράχους με ελληνικές επιγραφές, οι οποίες μαρτυρούν την ζωτικότητα της πόλης. Στα περίχωρα σώζεται τμήμα αρχαίου θεάτρου και ναού του Απόλλωνα. Επίσης, υπάρχει τμήμα εκκλησίας του 5ου μΧ αιώνα στην όποια βρισκόταν ο τάφος του αγίου Νικολάου, ο οποίος είχε χρηματίσει επίσκοπος της πόλης. Η δημοφιλία του αγίου και ο άψογος αρχαιολογικός χώρος των περιχώρων προσελκύουν περίπου 600 χιλ επισκέπτες ετησίως στα Μύρα. Αποδειχθηκαν λοιπόν έξυπνοι διαχειριστές οι Τούρκοι.
Η πρώιμη εποχή είναι άγνωστη, αλλά την περιοχή επισκέφτηκε ο απόστολος Παύλος όταν αποβιβάστηκε στο λιμάνι της Ανδριάκης το 60 μΧ σε περιοδεία του. Η ακμή των Μύρων σημειώθηκε από τον 4ο αιώνα, οπότε διετέλεσε έδρα επισκοπής υπό τον άγιο Νικόλαο, του οποίου η καταγωγή ήταν από τα κοντινή πόλη Πάταρα. Ο άγιος Νικόλαος (270-343 μΧ) συμμετείχε στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο και είναι από τους δημοφιλέστερους αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, λογω των θαυμάτων που του αποδίδονται. Στον τάφο του ανέβλυζε μύρο και ανηγέρθη μεγαλόπρεπης βυζαντινός ναός.
Ο Θεοδόσιος Β’ (408-450) προήγαγε τα Μύρα σε μητρόπολη και πρωτεύουσα της επαρχίας της Λυκίας. Ο Συνέκδημος του Ιεροκλέους (κείμενο για την διοικητική διαίρεση του Βυζαντίου), αναφέρει ότι τον 6ο αιώνα τα Μύρα ήταν βέβαια μητρόπολη της Λυκίας και έδρα επάρχου, η οποία περιλάμβανε 34 πόλεις. Λίγο αργότερα, με τη θέσπιση διοίκησης των ΘΕΜΑΤΩΝ, η επαρχία της Λυκίας άνηκε στο Θέμα των Κυβιραιωτών (δες χάρτη και προσέξτε πόσα τοπωνύμια βλέπουμε σε ονόματα οδών σημερα).
, "νι μούρου μου νι, γκάμα μουν τον κούλο"
