Καλησπέρα στους αγωνιστές του μπου και χρόνια πολλά σε αυτούς που γιορτάζουν ακόμα τα Χριστούγεννα…Είχα την τύχη τα τελευταία 32 χρόνια της ζωής μου να έχω έναν πατέρα αγωνιστή,παλικάρι,λεβέντη μα πάνω από όλα φίλο μου και στήριγμα μου ακόμα και αν δεν διέθετε τα υλικά αγαθά που άξιζε βάσει της ψυχής του και της καθαρής του καρδιάς…Αυτός ο άνθρωπος τα τελευταία 3 χρόνια της ζωής του ταλαιπωρήθηκε απίστευτα,αρχικά με έμφραγμα και τοποθέτηση στεντ 2 φορές μέσα σε 3 μήνες.Εν συνεχεία με ψωριασικη αρθρίτιδα με τρομερούς πόνους στα άκρα και ταλαιπωρία αρκετών μηνών μέχρι να βρούμε την κατάλληλη θεραπεία και όλα αυτά εν μέσω αγωνίας στο να συμπληρώσει τα τελευταία του ένσημα ώστε να βγει στην σύνταξη μετά από 35 χρόνια σκληρής δουλειάς σε βαρέα και ανθυγιεινά.Και πάνω που βγήκε στη σύνταξη και είπε να δουλέψει άλλο ένα χρόνο ώστε να μπορεί να προσφέρει αυτά που κάποτε ήθελε αλλά δεν μπορούσε,σε μια τυχαία αξονική θώρακα λόγω ενόχλησης στις φωνητικές χορδές βρήκαμε καρκίνο του πνεύμονα.Μετα από αλλεπάλληλες εξετάσεις επι ένα μήνα με ταλαιπωρία του ανθρώπου αυτού και αφου ο πρώτος ιδιώτης ιατρός δεν μας βοήθησε αρκετά,καταλήξαμε στο Θεαγενειο και στον Άγιο Λουκά(διότι υπήρχε και μετάσταση στον εγκέφαλο)χάρη σε 3 άξιους-Άγιους γιατρούς ο πατέρας μου είχε 2 ποιοτικούς μήνες ζωής.Μετα από 3 επιτυχημένες ακτινοθεραπείες στον εγκέφαλο και 4 χημειοθεραπείες μας ενημέρωσε ο γιατρός μας ότι έγινε ένα μικρό θαύμα και ενώ στις αρχικές εξετάσεις ο πατέρας μου ήταν αρνητικός(0%) στην ανοσοθεραπεία,πλέον ήταν θετικός σε μια μετάλλαξη η οποία του έδινε και μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής και θεραπείας και καλύτερη ποιότητα ζωής.Δυστυχως ο πατέρας μου δεν κατάφερε να το χαρεί γιατί 2 εβδομάδες μετά παρότι ήταν καλύτερα στην υγεία του και είχε πάρει πίσω τα κιλά που έχασε,πέρα από το γεγονός ότι βρει ιέ αδυναμία και κόπωση,είχε ξαναβρεί την αισιοδοξία του και την διάθεση του.Δυστυχως όμως παρότι ο γιατρός 2 ώρες πριν ήταν σπίτι και μας διαβεβαίωσε ότι όλα είναι καλά και απλά χρειάζεται λίγο οξυγόνο για τα πνευμόνια του.Ο άγγελος μου δυστυχώς παρέδωσε πνεύμα στα χέρια μου.Η μεγαλύτερη ευλογία για ένα γιο και η μεγαλύτερη μαχαιριά παράλληλα…Κάνω αυτό το ποστ γιατί ήμουν,ειμαι και θα είμαι περήφανος για τον ΠΑΤΕΡΑ που είχα αλλά και για να μην αφήνετε τις εξετάσεις και την υγεία σας μύστες είτε ψυχική είτε οτιδήποτε….ΝΙΚΟΛΑ ΣΑΓΑΠΩ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΜΟΥ