Στα πλαισια του marketing πολυ καλα κανουν.
υπαρχει μια χρυση τομη ομως περαν της οποιας το μηνυμα γινεται κουραστικο, χανει το ενδιαφερον και περναει στα ορια του γρσφικου.
Στη μπαλα και στα αθληματα δεν πουλας μονο θεαμα αλλα και πιστη σε λαβαρα, υπερ βωμων και εστιων και αλλες τετοιες παπαριες.
Υπαρχει λοιπον ενα σημειο οπου ο μεσος φιλαθλος ενοχλειται απο την υπερεμπορευματοποιηση των συμβολων της ομαδας του.
Η ομσδα θελει αυτον τον φιλαθλο κοντα της, να καταναλωνει και να δινει χρημα, ο ευκαιριακος φιλαθλος (βλ. Zebu και raopau

) αν και χρησιμος ηλιθιος, δεν αφηνει σταθερο εισοδημα.
Στην Αγγλια βεβαια το εχουν παει σε αλλο επιπεδο το πραγμα