η ΕΛΕΝΑ είναι 1,000.000.000% γυναίκα από το Μόναχο. Σίγουρα-σίγουρα γιατί έχουμε βρεθεί και σε home visit.
Τώρα για το αποτελέσματα της συνεύρευσης, τι να πω, πραγματικά άλλη εικόνα...
Έχω να πώ κι εγώ κάτι για την Έλενα. Πράγματι είναι καταπληκτικό εργαλείο. Γυναίκα. Έχει την έκφυλη ψυχρότητα της ωραιοπαθούς καριόλας, που με καβλώνει αφάνταστα. Πήγαινα μαζί της γιατί αυτό το πεντάλεπτο ένοιωθα ότι πηδούσα ένα πολύ καλοχτισμένο και λυγερό παγόβουνο, πάντα πισοκολλητό, αφού δεν ήθελα να βλέπω την κακοπροαίρετη ξινίλα στο πρόσωπό της. Όλοι έχουμε τα βίτσια μας. Την είχα πάρει αρκετές φορές παλιότερα, αλλά δυστυχώς έχασα για πάντα αυτό το υπέροχο πουτανάκι, γιατί ενώ ήξερε ότι ημουν πελάτης και πάντα της φερόμουνα άψογα κι ευγενικά, κάποια φορά αποκάλυψε τον ηλίθιο γερμανικό φασιστοχαρακτήρα της με τον εξής γελείο τρόπο: Φεύγοντας ένα βράδυ από το μπουρδέλο, συνειδητοποιώ ότι δεν υπήρχε στην τσέπη μου το πορτοφόλι μου. Ήξερα ότι κάποτε θα την πάθαινα, αφού εκεί που συνήθως αφήνω τα ρούχα μου κάτι θα μου έπεφτε και θα το έχανα. όποιος νυχτοπερπατεί... Γυρνάω αμέσως. Ο ευγενέστατος τσάτσος είχε βγεί να κλείσει την πόρτα, ήμουν βλέπετε ο τελευταίος πελάτης. του εξηγώ και του λέω ότι μπορεί να μου έπεσε γύρω από την καρέκλα που είχα αφήσει τα ρούχα μου όταν πηδούσα την Έλενα. Με απίστευτη ευγένεια και προθυμία, πηγαίνει να δεί. Τότε η γερμανίδα βγαίνει στο διάδρομο και με αρχίζει να φωνάζει στα γερμανικά, ακατανόητα για μένα. Ευγενέστατα, κατανοώντας ότι ενδεχομένως να έχει αγριευτεί, της εξηγώ τί συμβαίνει. Εκείνη όμως συνεχίζει την άθλια συμπεριφορά, πάντα στην άγνωστή σε μένα γλώσσα της. Ο καημένος ο υπάλληλος με κοιτούσε από πίσω και μού έκανε νόημα σηκώνοντας τους ώμους απολογητικά. Μόλις που προλάβαμε να συνεννοηθούμε και να μου πει ότι δεν βρήκε τίποτα. Τότε η ηλίθια σκύλα, που βρισκόταν σε απίστευτο ναζιστικό οίστρο κακίας και μοχθηρίας μου ρίχνει μια σπρωξιά. Ράους! μου φωνάζει. Ένας θεός με προφύλαξε να μην της κατεβάσω τη μούρη κάτω, γιατί, όπως καταλαβαίνετε, αυτό το "ράους" σημαίνει κάποια πράγματα για έναν έλληνα όταν το ακούει από γερμανό και μάλιστα γερμανίδα πουτάνα! Βέβαια το συναίσθημά μου ήταν στιγμιαίο, αφού δεν είχα να κάνω παρά με μία καημένη γυναικούλα, που μάλλον δεν την βοηθούσε και το μυαλό της, και που ενδεχομένως να νόμιζε ότι βρισκόταν και σε άμυνα!!! Έτσι αφού είπα ένα δυνατό ευχαριστώ στον συμπαθέστατο υπάλληλο, έφυγα πολύ ανήσυχος για το πορτοφόλι μου, το οποίο ευτυχώς τελικά είχε παραπέσει μέσα στο αυτοκίνητό μου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αυτή όμως η παρεξήγηση, αποκάλυψε τον απαράδεκτο χαρακτήρα της Έλενας. Πιστεύω οτι μετράει σαν κορμί, το έχει άλλωστε γυμνάσει και προσέξει πολύ, αλλά τί να το κάνει κανείς όταν το άτομο είναι ... καμμένο στο μυαλό!
Αυτά για την περίφημη Έλενα.