Θα σου πω δυο κουβέντες γιατί δηλώνεις άσχετος και δεν έχω κάτι να κάνω. Ίσως να βρεις κάτι ενδιαφέρον.
Καταρχάς σαν αγοράκι σίγουρα κοιτάς κολους η βυζιά. Αυτό συγκαταλέγεται στην παραφιλια και στα φετίχ όπως οι ποδολατρες.
Αν κοιτάξεις σε θρησκείες και φιλοσοφίες μέσο του πόνο μαθαίνεις και εξαγνιζεσαι. Ο πόνος δεν είναι μόνο σωματικός. Ένα παιδί όταν κάνει μαλακία το τιμωρεις αλλιώς δεν θα μάθει.
Ο πόνος βέβαια είναι μόνο ένας δρόμος. Εμένα για παράδειγμα με απελευθερώνει να παραδίδω τον έλεγχο. Σαν μικρό παιδί ή σαν σκύλος που δεν έχει ούτε την ευθύνη του εαυτού του. Με απελευθερώνει γιατί δεν χρειάζεται για όσο διαρκεί μια συνεδρία να αποφασίζω, να σκέφτομαι, να κρύβω τις αδυναμίες μου ή να χρειάζεται να αποδείξω τον ανδρισμό μου ή οτιδήποτε άλλο όπως πρέπει να κάνω στην καθημερινότητα μου για να συμβαδίζει με τα κοινωνικά πρότυπα.
Το bdsm είναι πρωτίστως πνευματικό και δευτερευόντως σωματικό παρά την εμπορευματοποίηση του.
