Θέλω βοήθεια από τους πιο έμπειρους αναφορικά με τη διαχείριση των συναισθημάτων πάνω στα ερωτικά.
Στο κομμάτι των σχέσεων είμαι πολύ αρχάριος παρά την ηλικία μου. Είχα δύο σχέσεις. Την πρώτη (ήταν συνάδελφος - δεσμευμένη τότε) την παντρεύτηκα και χωρίσαμε μετά από 15 χρόνια σχέσης. Η δεύτερη είναι παντρεμένη και είχαμε μια περιπέτεια το τελευταίο εξάμηνο. Μου είπε να το τελειώσουμε (είπε τους λόγους που έπρεπε να πει - άσχετα αν τους πιστεύω ή όχι). Επίσης είναι συνάδελφος.
Το κακό είναι ότι αν μου αρέσει κάποια, πέφτω με τα μούτρα. Ερωτεύομαι πολύ. Παρότι σκέφτομαι ότι είναι παντρεμένη και δεν θα χωρίσει δεν ήθελα να το τελειώσω. Επίσης με πιάνει και κακός εγωισμός. Σκέφτομαι ότι έχασα πράγματα στο σεξ μαζί της που θα τα χαρεί ο επόμενος. Συν ότι είναι συνάδελφος και περνάμε αρκετές ώρες στον ίδιο χώρο.
Επειδή δεν έχω μεγάλες παρέες, ούτε κύκλο για να βγω, κάθομαι σπίτι και έρχονται μαύρες σκέψεις. Ότι δεν θα ξαναβρώ κοπέλα, ή ότι θα ξαναγαμησω στην καλύτερη σε 5 - 10 χρόνια και ότι η άλλη μπορεί να πηδιέται ασύστολα και εγώ όχι...
Δεν με θεωρώ άσχημο ή ανόητο ή ξερω γω να έχω κάποιο θέμα. Αλλά δεν έχω καθόλου αυτοπεποίθηση.
Θέλω να ρωτήσω εσάς, πώς διαχειρίζεστε αυτές τις καταστάσεις; Οι σκέψεις με τρώνε συνέχεια.
Πάω γυμναστήριο, τρέχω, αθλούμαι αλλά έρχεται το βράδυ κάθομαι μόνος και είναι το χειρότερο.
Και επειδή δεν μαθαίνω από τα λάθη μου, έχει έρθει καινούρια συνάδελφος (δεσμευμένη) με την οποία έχει αρχίσει ένα παιχνίδι (νομίζω δίνει και αυτή ένα πάτημα). Πιστεύω επειδή δεν ξέρω πού αλλού να γνωρίσω κόσμο, κάνω το μόνο που μπορώ να σκεφτώ.
Τέλος αν θέλει κανείς να κοροϊδέψει, ελεύθερα να μπας και μου φτιάξει η διάθεση
Στο κομμάτι των σχέσεων είμαι πολύ αρχάριος παρά την ηλικία μου. Είχα δύο σχέσεις. Την πρώτη (ήταν συνάδελφος - δεσμευμένη τότε) την παντρεύτηκα και χωρίσαμε μετά από 15 χρόνια σχέσης. Η δεύτερη είναι παντρεμένη και είχαμε μια περιπέτεια το τελευταίο εξάμηνο. Μου είπε να το τελειώσουμε (είπε τους λόγους που έπρεπε να πει - άσχετα αν τους πιστεύω ή όχι). Επίσης είναι συνάδελφος.
Το κακό είναι ότι αν μου αρέσει κάποια, πέφτω με τα μούτρα. Ερωτεύομαι πολύ. Παρότι σκέφτομαι ότι είναι παντρεμένη και δεν θα χωρίσει δεν ήθελα να το τελειώσω. Επίσης με πιάνει και κακός εγωισμός. Σκέφτομαι ότι έχασα πράγματα στο σεξ μαζί της που θα τα χαρεί ο επόμενος. Συν ότι είναι συνάδελφος και περνάμε αρκετές ώρες στον ίδιο χώρο.
Επειδή δεν έχω μεγάλες παρέες, ούτε κύκλο για να βγω, κάθομαι σπίτι και έρχονται μαύρες σκέψεις. Ότι δεν θα ξαναβρώ κοπέλα, ή ότι θα ξαναγαμησω στην καλύτερη σε 5 - 10 χρόνια και ότι η άλλη μπορεί να πηδιέται ασύστολα και εγώ όχι...
Δεν με θεωρώ άσχημο ή ανόητο ή ξερω γω να έχω κάποιο θέμα. Αλλά δεν έχω καθόλου αυτοπεποίθηση.
Θέλω να ρωτήσω εσάς, πώς διαχειρίζεστε αυτές τις καταστάσεις; Οι σκέψεις με τρώνε συνέχεια.
Πάω γυμναστήριο, τρέχω, αθλούμαι αλλά έρχεται το βράδυ κάθομαι μόνος και είναι το χειρότερο.
Και επειδή δεν μαθαίνω από τα λάθη μου, έχει έρθει καινούρια συνάδελφος (δεσμευμένη) με την οποία έχει αρχίσει ένα παιχνίδι (νομίζω δίνει και αυτή ένα πάτημα). Πιστεύω επειδή δεν ξέρω πού αλλού να γνωρίσω κόσμο, κάνω το μόνο που μπορώ να σκεφτώ.
Τέλος αν θέλει κανείς να κοροϊδέψει, ελεύθερα να μπας και μου φτιάξει η διάθεση
