Σκεψεις
by Roxala Plemba.
Χαραματα απ'την πορτα σου , περνω κι
ακροπαταω
μην και ξυπνησει η γειτονια , κι ακουσω τα εξαμαξης.
Μεσα στα στηθια εχω λαμπρο , σκουζω ,
παραπαταω
σε θελω και ας ειμαι για σε , δε λαστ τροχος αμαξης.
Με εκοψες πανω στο πικ , πανω στην ανηφορα
δεν εφησες το παθος μου να κανει κωλοτουμπες.
Τον πονο σβυνω
τρεχοντας και ριχνοντας με φορα
το πονεμενο μου κορμι πανω σε κατι θρουμπες.
Τωρα αφηνω το στενο και φευγω
κουτσα- κουτσα
μα ξαφνου κοντοστεκομαι σιμα εις το μουρελο.
Ο νους μου ανταριαστηκε και σκεφτομαι την πουτσα
που μεσα μου εφουντωσε και δρακεψε φουρνελο.
(παρατηρειται μια ασταθεια στην κινηση , αλλα ειναι ενεκα φορτισης

)