The Odyssey - Christopher Nolan

[sex volcano]

Ραμόνα εσύ;

Σαν να βλεπω εμένα ?λες να ειμαι βυζαρου ?

 

[Easy Rider]

Κοιτάξτε τι κάνει ο άνθρωπος. Καλή προσπάθεια για ξένο, και η προφορά δεν είναι ακριβώς η αρχαϊκή (αλλά μεταγενέστερη). Δίνει όμως μια όμορφη γενική εικόνα, πώς θα πρέπει να τραγουδούνταν τα Έπη του Ομήρου και πώς θα τα άκουγαν οι ακροατές.

Singing Homer’s Odyssey in Ancient Greek (with Lyre)​

 

[Easy Rider]

Πολύ ενδιαφέρον βίντεο, σχετικά με τα έπη που χάθηκαν, μέρος των οποίων είναι η Ιλιάδα και η Οδύσσεια. Πολλά γεγονότα που μας είναι γνωστά, προέρχονται από εκεί, πράγματα που έχουν ήδη προηγηθεί των δύο επών, αλλά και την ιστορία που ακολούθησε.

Δυστυχώς, ήδη από την κλασική προς ελληνιστική εποχή, πολλά έργα, ανάμεσά τους τραγωδίες, κωμωδίες, ποιήματα, κ.λ.π., είχαν ΗΔΗ χαθεί οριστικά, καθώς, επέλεγαν συγκεκριμένα συγκράμματα για σχολική εκμάθηση - παιδεία και παραμελούσαν άλλα, έως ότου τελικά χάθηκαν ΟΡΙΣΤΙΚΑ. Να μην ξεχνάμε και την δύσκολη και αρκετά ακριβή αντιγραφή των έργων. Θα μου πείτε, τότε τα ήξεραν και δεν έδιναν μεγάλη σημασία, θα μπορούσαν άραγε να προβλέψουν πόσο πολύτιμα θα γίνονταν όλα αυτά τα έργα και η γνώση, για τους μεταγενέστερους, αιώνες και χιλιετίες μετά;

Χωρίς να συνυπολογίσουμε και τις σκόπιμες καταστροφές, είτε από ντόπιους είτε από κατακτητές. Είναι απίστευτο πόσα έργα χάθηκαν, το συντριπτικό ποσοστό, ξέρουμε μονάχα ένα κομμάτι, πολλές φορές αποσπασματικό.

Το Βυζάντιο διέσωσε ένα πολύ μεγάλο μέρος που γνωρίζουμε σήμερα, με τα εξειδικευμένα μοναστήρια και τις αντιγραφές και ειδικεύσεις στα αρχαία ελληνικά.
Ο πατριάρχης Φώτιος έγραψε ένα ΕΚΠΛΗΚΤΚΟ σύγγραμμα, την Μυριόβιβλο, όπου υπάρχουν περιλήψεις - αξιολογήσεις όλων των έργων που είχε ο ίδιος διαβάσει, όσων είχαν τουλάχιστον διασωθεί. Έργα που γνωρίζουμε ότι υπήρξαν και τι έλεγαν, τα ξέρουμε μόνο από αυτή την πηγή.

The Odyssey Had a Sequel. It Was Bizarre.​

 

[Slavrlfucker]

Την είδα σε γεμάτο σινεμά στην Κύπρο.
Απίστευτες εικόνες, μουσική, συναίσθημα. Γάμησε η ταινία και αξίζει σε καλό σινεμά μόνο.

Έχει πολλά νοήματα για το πώς νιώθει ο Οδυσσέας για τον πόλεμο στην Τροία, τις ζωές που χάθηκαν και την οικογένειά του.

Όλες οι κλαψες για την μαύρη Ελένη και τον τρανς Αχιλλέα απλά ήταν άνευ λόγου αφού η πρώτη εμφανίζεται 5 λεπτά ενώ ο Αχιλλέας δεν εμφανίζεται καθόλου και ο τρανς ηθοποιός Πέιτζ παίζει έναν λιγότερο σημαντικό χαρακτήρα.

Για Λεστρυγονες που φαίνονται σαν τεράστιοι ιππότες και ο Αγαμέμνων σαν Μπάτμαν αυτά είναι τώρα καλλιτεχνικές δημιουργίες του Νόλαν.

 

[Johnstef]

ήδη από την κλασική προς ελληνιστική εποχή, πολλά έργα, ανάμεσά τους τραγωδίες, κωμωδίες, ποιήματα, κ.λ.π., είχαν ΗΔΗ χαθεί οριστικά, καθώς, επέλεγαν συγκεκριμένα συγκράμματα για σχολική εκμάθηση - παιδεία και παραμελούσαν άλλα, έως ότου τελικά χάθηκαν ΟΡΙΣΤΙΚΑ. Να μην ξεχνάμε και την δύσκολη και αρκετά ακριβή αντιγραφή των έργων.

να μην ξεχνάμε επίσης τους χριστιανούς. Οι καλόγεροι του μεσαίωνα αντέγραφαν μεν ελληνικά συγγράμματα αλλά σύμφωνα με εκτιμήσεις που έχω διαβάσει διέσωσαν περίπου το 20% αφού πρώτα κατέστρεψαν το 80% (προφανώς αυτά που δεν συμφωνούσαν με τη θρησκεία τους).

 

[Easy Rider]

να μην ξεχνάμε επίσης τους χριστιανούς. Οι καλόγεροι του μεσαίωνα αντέγραφαν μεν ελληνικά συγγράμματα αλλά σύμφωνα με εκτιμήσεις που έχω διαβάσει διέσωσαν περίπου το 20% αφού πρώτα κατέστρεψαν το 80% (προφανώς αυτά που δεν συμφωνούσαν με τη θρησκεία τους).

Οι καλόγεροι και τα μοναστήρια είναι η ΚΥΡΙΑ αιτία που διασώθηκαν τα περισσότερα που έχουμε και εμείς και ο κόσμος ολόκληρος σήμερα, όχι η αιτία καταστροφής τους. Υπήρχαν μοναστήρια που ειδικεύονταν στις αντιγραφές και τη σωστή φύλαξη - και διατήρηση των αρχαίων κειμένων. Και ήταν μια αρκετά δαπανηρή διαδικασία, ιδίως τα εικονογραφημένα χειρόγραφα. Δεν κατέστρεφαν κάτι επειδή δεν συμφωνούσαν δηλαδή, απλώς δεν το πρόβαλλαν ως ορθό προς τη χριστιανική θρησκεία. Ήταν απαραίτητη προϋπόθεση η εντρυφή στην αρχαία ελληνική γραμματεία, η αναρρίχηση στα ανώτερα αξιώματα της εκκλησίας, δεν μπορούσε κανείς να πάει ψηλά αν δεν μπορούσε να διαβάσει κλασικά κείμενα και δεν είχε γαλουχηθεί με την αρχαία σκέψη (προσοχή: όχι ελληνιστική Κοινή, αλλά κλασική αττική διάλεκτο ή μια αττικίζουσα διάλεκτο. Ο χριστιανισμός διαδόθηκε με την ελληνιστική Κοινή, αλλά αργότερα υιοθέτησε αττικίζουσα διάλεκτο η εκκλησία και την διατήρησε μέχρι και σήμερα, δυσνόητη για τους περισσότερους από εμάς, ενώ την Κοινή την καταλαβαίνουμε αρκετά). Θεωρούσαν την αρχαία παιδεία απαραίτητη και για τον ευρύ νου και για τα δικά τους επιχειρήματα, οι κληρικοί.

Επειδή ακριβώς ήταν πολύ ακριβή η αντιγραφή λοιπόν, ιδίως πριν εμφανιστούν χειρόγραφα με σελίδες από δέρμα, αντέγραφαν και αρχαία αλλά και θεολογικά κείμενα, πάνω στα υπάρχοντα συγγράμματα, πρακτική που εφάρμοζαν και στους προηγούμενους αιώνες, ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, τέλος ελληνιστικής - ρωμαίκής εποχής.
Ένα μεγάλο μέρος των αρχαίων έργων είχε χαθεί αρχίζοντας από την κλασική εποχή κιόλας, και συνεχίστηκε στους ελληνιστικούς - ρωμαϊκούς χρόνους, γιατί πολύ απλά, έδιναν βαρύτητα κυρίως στα ομηρικά έπη και συγκεκριμένες τραγωδίες - κωμοδίες - ποιήματα, αυτά που οι ίδιοι θεωρούσαν "καλύτερα". Τα υπόλοιπα δεν αντιγράφονταν συχνά, ώσπου και χάθηκαν σταδιακά.

Όσο για την θρησκεία, ήδη από τους σωκρατικούς φιλοσόφους και έπειτα, ήδη είχε αρχίσει ένα ρεύμα μίας κύριας αρχής - θεϊκής θεώρησης, που συνηπήρχε παράλληλα με το δωδεκάθεο, αρκεί να μην πρόσβαλλε κανείς δημόσια τα ήθη και έθιμα, αλλιώς τον δίκαζαν. Τα περισσότερα στοιχεία του χριστιανισμού, αντιγράφηκαν από ύστερες κλασικές - ελληνιστικές - ρωμαίκές θεωρήσεις, δεν ήταν αποκλειστική εφέρευση του χριστιανισμού (ο οποίος είναι ένα κράμα - μείξη προύπαρχουσών αντιλήψεων, σε γραμματεία και τέχνη).

Τέλος πάντως, πολλά είπα.

 

[Easy Rider]

Μην ξεχνάμε επίσης τις βυζαντινές αναγεννήσεις, μέσα στο πλαίσιο του χριστιανισμού του Βυζαντίου (ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας). Στη σκέψη και στην τέχνη, φαίνεται η διαφορά, εμφανής. Συνηπήρχε πάντοτε, υπέβοσκε μια αρχαία τάση, στο μέτρο του δυνατού βέβαια, της χριστιανικής θρησκείας.
Υπήρξαν πατριάρχες και κληρικοί που διώχθηκαν για την προώθηση μιας περισσότερο ελληνορωμαίκής αντίληψης στην παιδεία και την τέχνη, αρκετοί μάλιστα.

 

[paparotriftoulas]

Οι καλόγεροι και τα μοναστήρια είναι η ΚΥΡΙΑ αιτία που διασώθηκαν τα περισσότερα που έχουμε και εμείς και ο κόσμος ολόκληρος σήμερα, όχι η αιτία καταστροφής τους. Υπήρχαν μοναστήρια που ειδικεύονταν στις αντιγραφές και τη σωστή φύλαξη - και διατήρηση των αρχαίων κειμένων. Και ήταν μια αρκετά δαπανηρή διαδικασία, ιδίως τα εικονογραφημένα χειρόγραφα. Δεν κατέστρεφαν κάτι επειδή δεν συμφωνούσαν δηλαδή, απλώς δεν το πρόβαλλαν ως ορθό προς τη χριστιανική θρησκεία. Ήταν απαραίτητη προϋπόθεση η εντρυφή στην αρχαία ελληνική γραμματεία, η αναρρίχηση στα ανώτερα αξιώματα της εκκλησίας, δεν μπορούσε κανείς να πάει ψηλά αν δεν μπορούσε να διαβάσει κλασικά κείμενα και δεν είχε γαλουχηθεί με την αρχαία σκέψη (προσοχή: όχι ελληνιστική Κοινή, αλλά κλασική αττική διάλεκτο ή μια αττικίζουσα διάλεκτο. Ο χριστιανισμός διαδόθηκε με την ελληνιστική Κοινή, αλλά αργότερα υιοθέτησε αττικίζουσα διάλεκτο η εκκλησία και την διατήρησε μέχρι και σήμερα, δυσνόητη για τους περισσότερους από εμάς, ενώ την Κοινή την καταλαβαίνουμε αρκετά). Θεωρούσαν την αρχαία παιδεία απαραίτητη και για τον ευρύ νου και για τα δικά τους επιχειρήματα, οι κληρικοί.

Επειδή ακριβώς ήταν πολύ ακριβή η αντιγραφή λοιπόν, ιδίως πριν εμφανιστούν χειρόγραφα με σελίδες από δέρμα, αντέγραφαν και αρχαία αλλά και θεολογικά κείμενα, πάνω στα υπάρχοντα συγγράμματα, πρακτική που εφάρμοζαν και στους προηγούμενους αιώνες, ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, τέλος ελληνιστικής - ρωμαίκής εποχής.
Ένα μεγάλο μέρος των αρχαίων έργων είχε χαθεί αρχίζοντας από την κλασική εποχή κιόλας, και συνεχίστηκε στους ελληνιστικούς - ρωμαϊκούς χρόνους, γιατί πολύ απλά, έδιναν βαρύτητα κυρίως στα ομηρικά έπη και συγκεκριμένες τραγωδίες - κωμοδίες - ποιήματα, αυτά που οι ίδιοι θεωρούσαν "καλύτερα". Τα υπόλοιπα δεν αντιγράφονταν συχνά, ώσπου και χάθηκαν σταδιακά.

Όσο για την θρησκεία, ήδη από τους σωκρατικούς φιλοσόφους και έπειτα, ήδη είχε αρχίσει ένα ρεύμα μίας κύριας αρχής - θεϊκής θεώρησης, που συνηπήρχε παράλληλα με το δωδεκάθεο, αρκεί να μην πρόσβαλλε κανείς δημόσια τα ήθη και έθιμα, αλλιώς τον δίκαζαν. Τα περισσότερα στοιχεία του χριστιανισμού, αντιγράφηκαν από ύστερες κλασικές - ελληνιστικές - ρωμαίκές θεωρήσεις, δεν ήταν αποκλειστική εφέρευση του χριστιανισμού (ο οποίος είναι ένα κράμα - μείξη προύπαρχουσών αντιλήψεων, σε γραμματεία και τέχνη).

Τέλος πάντως, πολλά είπα.

μια η αλλη ειναι. Κατι εσωζαν, κατι εκαιγαν.

Μην ξεχναμε οτι πολλοι πολεμοι εγιναν στο ονομα καποιας θρησκειας (οχι μονο του χριστιανισμου προφανως), και σε αυτους τους πολεμους παντα καιγοντουσαν τονοι βιβλιων σε εποχες που δεν υπηρχαν αντιγραφα. Στο ονομα του Καισαρα, στο ονομα του Χριστου, στο ονομα του Αλλαχ κτλ λοιπον, χαθηκε απιστευτος ογκος συγγραματων, μιας και για κακη μας τυχη η ευρυτερη Ελλαδα (ο Ελληνισμος πιο σωστα) βρισκοταν γεωγραφικα παντα στο επικεντρο ολων αυτων των συγκρουσεων.

Οποτε η λεξη κλειδι εδω ειναι το "θρησκειες" γενικοτερα, και οχι αποκλειστικα ο Χριστιανισμος αυτος καθαυτος.

 

[Easy Rider]

μια η αλλη ειναι. Κατι εσωζαν, κατι εκαιγαν.

Μην ξεχναμε οτι πολλοι πολεμοι εγιναν στο ονομα καποιας θρησκειας (οχι μονο του χριστιανισμου προφανως), και σε αυτους τους πολεμους παντα καιγοντουσαν τονοι βιβλιων σε εποχες που δεν υπηρχαν αντιγραφα. Στο ονομα του Καισαρα, στο ονομα του Χριστου, στο ονομα του Αλλαχ κτλ λοιπον, χαθηκε απιστευτος ογκος συγγραματων, μιας και για κακη μας τυχη η ευρυτερη Ελλαδα (ο Ελληνισμος πιο σωστα) βρισκοταν γεωγραφικα παντα στο επικεντρο ολων αυτων των συγκρουσεων.

Οποτε η λεξη κλειδι εδω ειναι το "θρησκειες" γενικοτερα, και οχι αποκλειστικα ο Χριστιανισμος αυτος καθαυτος.

Εγώ μίλησα σε συγκεκριμένο πλαίσιο, δεν ξέρω για όλους, ούτε και για το συγκεκριμένο πλαίσιο όλα. Ούτε κάηκαν τότε, μήπως εννοείς για Μεσαίωνα; Γιατί "Μεσαίωνα" με τη σημασία που δίνουμε, το Βυζάντιο δεν γνώρισε, αναφέρεται απλώς σε ιστορική περίοδο. Και η γραμματεία ανθούσε και η βυζαντινή τέχνη και μουσική. Στας πολιτισμένας Ευρώπας είχαν φεουδαρχία, και έκαιγαν ανρθώπους στην πυρά, όχι στο Βυζάντιο.

 

[paparotriftoulas]

μήπως εννοείς για Μεσαίωνα;

Μα στον μεσαιωνα αναφεροταν και το σχολιο του johnstef που απαντησες

Αλλα εστω, γενικευοντας το, επειδη η θρησκεια ηταν παντα συνυφασμενη με την μορφωση της τοτε εποχης, παντα μα παντα λογοκρινε επιθετικα οτιδηποτε διαφωνουσε με τις αρχες της. Γιατι ενας μορφωμενος ανθρωπος δεν θα ετρωγε αμασητη καμια θρησκευτικη προπαγανδα, και θα αρχιζε να αμφισβητει. Ο ελεγχος της μορφωσης ηταν βασικο εργαλειο.

Οποτε εχουμε καταστροφη απο θρησκευτικους πολεμους, καταστροφη θρησκευτικης λογοκρισιας προς οτι εξεφραζε κατι αντιθετο, αδιαφορια για σημαντικα εργα που απλα δεν υμνουσαν τον θεο, και την "οικονομικη" καταστροφη που ανεφερες, δηλαδη οτι ηταν σημαντικοτερο να ξαναγραφτουν θρησκευτικοι υμνοι πανω στους δυσευρετους παπυρους/χαρτια, αντι για τα αρχαια συγγραματα.

Αρα λιγο πολυ επανερχομαστε στο οτι οι μοναχοι, κατι εσωζαν, κατι καταστρεφαν.
Ειναι και ο λογος που διασωθηκαν καποια κειμενα, αλλα και ο λογος που εξαφανιστηκαν για παντα καποια απο αυτα...

 

[Easy Rider]

Μα στον μεσαιωνα αναφεροταν και το σχολιο του johnstef που απαντησες

Αλλα εστω, γενικευοντας το, επειδη η θρησκεια ηταν παντα συνυφασμενη με την μορφωση της τοτε εποχης, παντα μα παντα λογοκρινε επιθετικα οτιδηποτε διαφωνουσε με τις αρχες της. Γιατι ενας μορφωμενος ανθρωπος δεν θα ετρωγε αμασητη καμια θρησκευτικη προπαγανδα, και θα αρχιζε να αμφισβητει. Ο ελεγχος της μορφωσης ηταν βασικο εργαλειο.

Οποτε εχουμε καταστροφη απο θρησκευτικους πολεμους, καταστροφη θρησκευτικης λογοκρισιας προς οτι εξεφραζε κατι αντιθετο, αδιαφορια για σημαντικα εργα που απλα δεν υμνουσαν τον θεο, και την "οικονομικη" καταστροφη που ανεφερες, δηλαδη οτι ηταν σημαντικοτερο να ξαναγραφτουν θρησκευτικοι υμνοι πανω στους δυσευρετους παπυρους/χαρτια, αντι για τα αρχαια συγγραματα.

Αρα λιγο πολυ επανερχομαστε στο οτι οι μοναχοι, κατι εσωζαν, κατι καταστρεφαν.
Ειναι και ο λογος που διασωθηκαν καποια κειμενα, αλλα και ο λογος που εξαφανιστηκαν για παντα καποια απο αυτα...

Δεν υπήρξε "Μεσαίωνας" στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, παρά μια ιστορική περίοδος όπως οι προηγούμενες, στα 1100 χρόνια του Βυζαντίου, το ξαναλέω (το Βυζάντιο είναι εφέρευση των δυτικών για πολιτικούς λόγους. Ρωμανία έλεγαν ή ανατολική ρωμαϊκή αυτκοκρατορία). Η Δύση ναι, είχε Μεσαίωνα από το 400 μ.Χ. και μετά, έκαιγε βιβλία και ανθρώπους, είχε φεουδαρχία (σχέση ζωής - θανάτου από τον ντόπιο άρχοντα στους φτωχούς), κ.λ.π. Σταυροφορίες έγιναν από δυτικούς.
Καταστροφή εικόνων και αγαλμάτων έγιναν κατά τη διάρκεια της Εικονομαχίας, όχι όμως στοχευμένη καταστροφή προς αρχαία - ελληνιστικά έργα συγκεκριμένα, αλλά ως προς την απεικόνηση του Θεού, κ.λ.π.

Δεν υπήρχε κανένας έλεγχος μόρφωσης ποτέ από την αρχαιότητα, μέχρι τον 4ο - 5ο αι που έκλεισε και η φιλοσοφική σχολή, τουλάχιστον στην Ελλάδα - Ρωμαίκή Αυτοκρατορία - Βυζάντιο, όπως βέβαια και μέχρι τον Διαφωτισμό και αργότερα. Όποιος είχε τη δυνατότητα μόρφωσης, μπορούσε να το κάνει ανεμπόδιστα. Η μόρφωση πάντα ήταν ιδιωτική, δεν υπήρχε δημόσια για όλο τον λαό, οι ανώτερες τάξεις είχαν χρόνο να μάθουν, καθώς δούλευαν οι δούλοι για πάρτη τους.
Η δημόσια παιδεία υπάρχει σε μικρό διάστημα της νεώτερης ιστορίας. Και πάλι όμως, ιδιωτική - καλύτερη παιδεία, έχουν μόνο όσοι μπορούν. Φυσικά και το επίσημο κράτος έχει μία θέση ως προς τα ήθη και τα έθιμα και αυτήν προωθεί, γίνεται κάτι άλλο σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου, ανεξαρτήτως εποχής;
Το Βυζάντιο ήταν τρία πράγματα: ελληνορωμαϊκή κληρονομιά (ρωμαϊκό δίκαιο -που περιείχε πολλά στοιχεία του ελληνικού όταν η Ρώμη τα μελετούσε ήδη από τον 6ο αι. π.Χ.- )ελληνική γραμματεία και χριστιανισμό (με την ηθική και τις αξίες που έφερε μετά: δεν είναι τυχαίο που η δουλεία σχεδόν εξαλέιφθηκε στους μεσοβυζναντινούς χρόνους, χάρη στη χριστιανική θρησκεία, ενώ ο αρχαίος κόσμος και ο μεταβυζαντινός προώθησαν τη δουλεία μέχρι πρόσφατα και σε μουσουλμανικές χώρες ακόμα το κάνουν).

Τα άλλα τα είπα και τα ανέλυσα, δεν χρειάζεται να τα ξαναπώ. Καλά τα λες και εσύ, ελπίζω να βοήθησα.

 

[Easy Rider]

Χάρηκα πάντως που αντάλλαξα απόψεις και συζητήσαμε - συζητούμε, δεν κάνω προσυλητισμο.
Ούτε το παίζω παντογνωστης, υπάρχουν πολλοί πολύ ειδικοτεροι από εμένα.

 

[neFelina]

επικά γραφικά πάντως

 

[Κοχύλι]

Σιγά μην έδειχνε και να γαμάει ακα την Κίρκη και μετά να πίνει Fanta.

Βρε Ωρίων εκείνη την εποχή δεν υπήρχε φάντα, το πολύ πολύ ο τοπικός χυμός πορτοκάλι 'Ιθάκη'

 

[blizardeye]

What if the Odysseus you knew lost his way? What if...one night, in a strange city, he saw things that made him think the home he knew couldn't possibly be there anymore. What if…when he left the belly of the horse, and opened the gates of Troy, he saw ten years of rage pour into that city in one night?

We left them a gift, an offering of peace, that they took into their home. We violated all that's ever sacred between people. It turned a fight into a hunt.

To burn the walls of Troy was to burn the world-entire. Including his home.

What if he knew, that very night, as he walked through fires, anarchy, and pain—and in a daze of sweaty celebrations that follow—what if he knew exactly what he'd done?

One man's idea. One man's trick to break Zeus's law forever. We lived in a world of palaces and trade, language, blind to its beauty, until we broke it.

The breaking of Zeus's law, spreading like plague. Our age of bronze is collapsing, and maybe he couldn't bear to see the ruins of what he'd done. Anywhere. Least of all, his home.

Η ανάρτηση συγχωνεύτηκε αυτόματα: σήμερα στις 07:46

A new dawn will break over the darkened world, when our MISTAKES will once again be forgotten.

 

[mallias20]

 

[teaserman]

What if the Odysseus you knew lost his way? What if...one night, in a strange city, he saw things that made him think the home he knew couldn't possibly be there anymore. What if…when he left the belly of the horse, and opened the gates of Troy, he saw ten years of rage pour into that city in one night?

We left them a gift, an offering of peace, that they took into their home. We violated all that's ever sacred between people. It turned a fight into a hunt.

To burn the walls of Troy was to burn the world-entire. Including his home.

What if he knew, that very night, as he walked through fires, anarchy, and pain—and in a daze of sweaty celebrations that follow—what if he knew exactly what he'd done?

One man's idea. One man's trick to break Zeus's law forever. We lived in a world of palaces and trade, language, blind to its beauty, until we broke it.

The breaking of Zeus's law, spreading like plague. Our age of bronze is collapsing, and maybe he couldn't bear to see the ruins of what he'd done. Anywhere. Least of all, his home.

Η ανάρτηση συγχωνεύτηκε αυτόματα: σήμερα στις 07:46

A new dawn will break over the darkened world, when our MISTAKES will once again be forgotten.

To ωραιοτερο σημειο του εργου.
Οι παραλληλισμοι με το σημερα αδύνατον να μην γινουν.
Εδωσε ωραια την διαχρονικοτητα του μυθου.
Το διαβασε καλα ο τυπος Νολαν.
Ακομα και στο ξεκινημα του εργου εχει τον ραππερ Ομηρο να λεει ρυθμικα «…a man….ahorse…».
«Ανδρα μοι εννεπε, Μουσα πολυτροπον….».
Πιστος στο αρχαιο εργο.

Η ανάρτηση συγχωνεύτηκε αυτόματα: σήμερα στις 10:20

Αυτα ειναι γαμω τη μανα τους….

 

[blizardeye]

To ωραιοτερο σημειο του εργου.
Οι παραλληλισμοι με το σημερα αδύνατον να μην γινουν.
Εδωσε ωραια την διαχρονικοτητα του μυθου.
Το διαβασε καλα ο τυπος Νολαν.
Ακομα και στο ξεκινημα του

Συγκλονιστικά διαχρονικό κείμενο.
Αλήθειες που πονάνε.
Τα υπόλοιπα για μαύρη Ωραία Ελένη κλπ είναι απλά λεπτομέρειες.

Το κείμενο αυτό στον επίλογο του έργου είναι ουσιαστικά η αφήγηση του Πολέμου.
Ο Πόλεμος γράφει Ιστορία.
Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές

 

[teaserman]

Ειμαι πολυ κοντα στο να στειλω το saga του Πανοφανη με τα γουρουνια στο camping στον μεγα σκηνοθετη , σαν υποψηφιο σενάριο.
Οτι το εργο ειναι επικο δεν χωρα αμφιβολια, αν καταφερει και το διαβασει ολο ο Νολας πιστευω θα το γυρισει αμεσως ταινια με imax και τα παντα.
Στο casting θα γινει μαχη, ποιος θα παιξει τον Πανοφανη, τα γουρουνια, την πίστη του συζυγο….
Εδω μεσα γραφονται οι συγχρονες Οδυσσειες, παρτε το χαμπαρι..

 

[Eraser..]

Συγκλονιστικά διαχρονικό κείμενο.
Αλήθειες που πονάνε.
Τα υπόλοιπα για μαύρη Ωραία Ελένη κλπ είναι απλά λεπτομέρειες.

Το κείμενο αυτό στον επίλογο του έργου είναι ουσιαστικά η αφήγηση του Πολέμου.
Ο Πόλεμος γράφει Ιστορία.
Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές

Θα πάω να δω την ταινία λόγω αυτού...