Θέλουμε την ανάλυσή σου για την προσφορά και τη ζήτηση στον αγοραίο έρωτα.
ας αρχίσουμε με δύο αξιώματα: 1) ο αγοραίος έρωτας περνά κρίση. οίκοι ανοχής κλειστοί, μείωση σε βάρδιες, ανοίγουν αργότερα, παραδοχή ανθρώπων που δουλεύουν σ' αυτόν πως δεν είναι όπως παλιά, λιγότερες κοπέλες απ' ότι παλιά κτλ
2) όταν μια ομάδα δεν παίζει, φταίει ο προπονητής/ το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.
Ας συνεχίσουμε με το τι είναι ο αγοραίος έρωτας...είναι λοιπόν διασκέδαση, ΑΚΡΙΒΩΣ όπως το φαγητό, το ποτό, το σινεμά κτλ. Άρα ο αγοραίος έρωτας είναι κάτι "καλό" κάτι που θέλουμε να δώσουμε λεφτά. Ως διασκέδαση όμως μπορεί να περικοπεί είτε για οικονομικούς λόγους είτε για ποιοτικούς. Θα "πρέπει" ο αγοραίος έρωτας να μπει "σφήνα" στο μυαλό του καταναλωτή...Δεν είναι κάποιος πλούσιος, κάποια Φιξ λεφτά δίνει για διασκέδαση το μήνα...Θα "πρέπει" να πει θα πάω να κάνω σεξ μια ακόμα φορά γιατί πέρασα καλα και αντί για ποτό πχ θα πάω για καφέ και θα χαλάσω το ίδιο ποσό αλλά θα έχω περάσει καλύτερα. Ο αγοραίος έρωτας ένα βράδυ Σαββάτου πχ δεν είναι ΤΙΠΟΤΑ περισσότερο από μαγαζιά που διεκδικούν ΠΕΛΑΤΕΣ ΟΧΙ ΑΠΟ ΑΛΛΑ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑ, μα και γενικά από μαγαζιά διασκέδασης.
Σαν πρόταση διασκέδασης θα πρέπει να εκπληρώνει εις τριπλούν το σκοπό του: 1) προσιτός οικονομικά για τον καταναλωτή 2) επικερδής για αυτούς που δουλεύουν στον αγοραίο έρωτα 3) καθιέρωσης ως αξιόπιστης λύσης για διασκέδαση στα μάτια του καταναλωτή.
Τι είναι τα μαγαζιά του αγοραίου έρωτα: είναι επιχειρήσεις που κέρδος βγάζουν με ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΕΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ, με χτίσιμο πελατολογίου. Έτσι ερχόμαστε στο πρώτο μεγάλο φάουλ...
Οι έχοντες εργασία στον αγοραίο έρωτα αντιμετωπίζουν την υποψήφια πελατεία τους ως ένα ανεξάντλητο ρεύμα αντρών που "δεν μπορεί" θα περάσουν 100 Ε τι στο διάολο θα περάσουν οι 20. Όμως δεν είναι ανεξάντλητο το αντρικό απόθεμα/πελατολόγιο. Τακτικές...αγένειας από το προσωπικό, κακές υπηρεσίες, κακές υποδομές, κουτοπονηριές για να περάσει μέσα στο δωμάτιο, ψεύτικες εξαγγελίες και διαφημίσεις, επί της ουσίας το να "κλέβεις" τον πελάτη κατάμουτρα δεν βοηθά στο να χτίσεις πελατολόγιο. Οι άντρες που πάνε στους οίκους και αλλού είναι πχ 10000. Όταν όλους πρακτικά τους έχεις φωλιάσει, κλέψει, κοροϊδέψει, και μη χειρότερα θα τον κάνει να μην πάει συχνά, και ένα μαγαζί που βασίζεται σε ποσότητα πωλήσεων/μέρα αρχίζει να έχει πρόβλημα, μα έχει και καλύτερο...
Μειωμένη κίνηση στα μαγαζιά/νεκρά στην πιάτσα κάνει τον πελάτη να μην το θεωρεί βόλτα, δεν έχει κόσμο, δεν έχει "πλάκα", δεν περνά καλά, και έτσι άλλες "βόλτες" πλέον στο μυαλό του είναι καλύτερες. Επίσης, στις άδειες από κόσμο αυτές πιάτσες...μαζεύονται περιθωριακά στοιχεία και τις υποβαθμίζουν ακόμα χειρότερα. Με την κίνηση λοιπόν μειωμένη τα λεφτά πέφτουν, νεύρα, πτώση ηθικού, κοπέλες που δεν δουλεύουν καλά, που δεν κάνουν τη δουλειά αυτή, εκεί που πχ το κόστος ήταν 10€ το πάνε 15€ μπας και ρεφαρουν και άλλες σωρείες λαθών, αυτό που έλεγα...ο προπονητής φταίει...
Ο αγοραίος έρωτας και οι έχοντες εργασία σ' αυτόν είναι τυχεροί σε σημείο δακρύων...βασίζονται σε σημείο γέλιου και δακρύων στην ανάγκη του αρσενικού για σεξ και ότι καλώς ή κακώς θα πάει πάλι. Ναι θα πάει...αλλά θα πάει λιγότερο, πιο επιλεκτικά, σε σημείο που θα κλείσουν πολλά μαγαζιά για να μείνουν λιγότερα. Πόρνες κατώτερης εμφάνισης και υπηρεσιών θα καταλήξουν να δουλεύουν για αστεία ποσά, και να μην ξεχνάμε...η πορνεία είναι καλώς ή κακώς δουλειά με συντομότερη ημερομηνία λήξης, προφανώς δεν λειτουργεί έτσι, με γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας να ζουν Γολγοθά.
Η οποιαδήποτε προσπάθεια για ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΕΣ πρακτικές μάρκετινγκ του στυλ με κάνα εξτραδάκι όλα γίνονται καλύτερα, ανεβάζουν το κόστος, αλλάζουν τον αγοραίο έρωτα από είδος διασκέδασης σε είδος πολυτελείας, με ότι συνεπάγεται για τα είδη πολυτελείας και πόσο μάλλον σε μια χώρα προτελευταία στην Ε.Ε σε αγοραστική δύναμη. Επίσης το εξτραδάκι πέρα από καλό σε αρκετές περιπτώσεις είναι σκέτο "νταβατζηλικι" απέναντι στον άντρα/πελάτη.
Δεν υπάρχει διαχωρισμός Φυλής/Μετάξι/πιάτσες/βίζιτες! Ένας "επενδυτής" πχ λέει: δίνω 50€ τη βδομάδα, πότε θα πάω εδώ πότε θα πάω εκεί, ενώ πχ ταυτόχρονα μαζεύω μαρούλι για την εσκορτ του γουστάρω. πχ 50€ = 5φορες ή 3 φορές ή 2 φορές. Και τον "επενδυτή" πρέπει να στοχεύουν σαν πελάτη, όχι αυτόν που θα δώσει 50 για μια φορά αλλά θα ναι μια φορά στις τρεις βδομάδες.
Θα άκουγα σίγουρα αβερτα παράπονα από ιερόδουλες και λοιπούς...δε μας νοιάζει! (πελάτες) ο πελάτης που είναι "επενδυτής" και τακτικός, δεν είναι πλούσιος, δεν κάνει καλή δουλειά μάλλον, ούτε τόσα βγάζει. Στις δουλειές που κάνει τον γαμανε ανάποδα, τα λεφτά του είναι φορολογημενα. Η πορνεία έχει το καλό και το κακό ταυτόχρονα να είναι "κλειστό επάγγελμα" με όλα τα μειονεκτήματα που ακολουθούν τα κλειστά επαγγέλματα...τοποθετήσεις και αξιώσεις εκτός πραγματικότητας.
Βαριέμαι, ίσως αργότερα, ότι άλλο.