Για αυτόν που ευχήθηκε τάφο σε μικρό παιδί.
Για αυτόν που έλεγε ότι θα γ@@σει την κόρη αντιπάλου προέδρου.
Για το κόκκινο στρινγκ στον πάγκο του Ολυμπιακού.
Για αυτόν που δεν σέβεται τη χώρα που τον φιλοξενεί, επέβαλε στους οπαδούς του να κατεβάσουν πανό και έβρισε τους οπαδούς του Ολυμπιακού.
Για αυτόν που δεν σεβάστηκε το παντεσπάνι που έτρωγε για χρόνια στον Ολυμπιακό και έβγαλε τη στιγμή της χαράς του χολή για το χέρι που τον τάιζε.
Για αυτούς που τα έσπασαν για να μην φάνε 50άρα, συγχώρεσαν αυτόν που τους έβαλε «τις κουκούλες στον κ@λο» και τους έβρισε.
Για τα τοξικά πρωτοσέλιδα και τη δολοφονία χαρακτήρων από τον βόθρο του διαδικτύου.
Για τον φάρο 25 χρόνων, τα non call, τον τρίτο τελικό του '10, τους πυροβολισμούς με αεροβόλα στους παίκτες του Ολυμπιακού στους τελικούς του '06, τη φωτοβολίδα στον Χάινς, τις καταγγελίες Γιαννούλη για ντόπινγκ, το ΕΚΑΕ, τη συγγνώμη της FIBA το 1996, το ρεκόρ βολών στους τελικούς του 2000 και του 2007, τον Ντιφάλα με τον Μπελόσεβιτς, τον δηλωμένο «αιώνιο βάζελο» Μποντιρόγκα, την τιμωρία για παραποιημένα οικονομικά στοιχεία, τα χάρτινα πρωταθλήματα, τα stories για «τα φατούρα στο Μωραΐτη», για όλα τα «θα σας αγοράσω να σας κάνω παράρτημα», «θα σας πάρω τον Πίτερς να τον στείλω δανεικό στο Μαρούσι», την αλαζονεία και την τοξικότητα.
Το πιο άρρωστο απόστημα του παγκόσμιου αθλητισμού έσπασε.
Και τι απέμεινε στους νοσταλγούς του φάρου; Το σκούξιμο. Το κλάμα.
Άλλοι βγάζουν στημένο τον ίδιο τους τον πρόεδρο. Άλλοι λένε ότι έχουν οι «Αφραγκόπουλοι» παράγκα σε πανευρωπαϊκή λίγκα με πρόεδρο έναν παλιό τους παίκτη, δηλωμένο οπαδό του ΠΑΟ!
Άλλοι λένε ότι ήταν προαποφασισμένο να το πάρει ο Ολυμπιακός, η ομάδα που κέρδισε τον πανευρωπαϊκό σεβασμό και διέλυσε όλα τα κοντέρ όλη τη σεζόν.
Πρώτος στην κανονική περίοδο, πρώτος στο σύστημα αξιολόγησης, πρώτος σε ασιστ, με τον MVP, με τον πρώτο σκόρερ, τον πρώτο ριμπάουντερ, τον πρώτο στα τρίποντα, με 2 παίκτες στην καλύτερη 5άδα, με σκούπα στα play-off με ρεκόρ διαφόρων, με αγωνιστική και οπαδική ισοπέδωση στο final 4...
Αυτό συκοφαντούν. Ό,τι κάνουν μια ζωή στο ποδόσφαιρο για αυτόν που τους έριχνε 30 και 40 βαθμούς στο κεφάλι...
Ένας τα έλεγε και πέρυσι πριν το Αμπού Ντάμπι. «Αγορασμένο», «τιμοκατάλογοι», «ο νικητής έχει αποφασιστεί», κτλ. Και πήγε κουβά. Ίσως κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια.
Είναι άρρωστα μυαλά και τους αξίζουν όλα όσα ζούνε.
Δεν τους πείραξε πάντως να πάρουν το f4 και να επενδύσουν το μεγαλύτερο μπάτζετ της ιστορίας τους σε κάτι «προαποφασισμένο»...
Η δικαιοσύνη μπορεί να αργεί, αλλά αποδίδεται πάντα στη ζωή.
Το απόστημα έσπασε μέσα στο σπίτι σας.
Πνιγήκατε στο ίδιο σας το δηλητήριο.
ΝΕΜΕΣΙΣ!
