Έχουν απομείνει δύο Κινέζες. Η Μία έχει παραγεράσει, αυτή με το πιο μακρύ μαλλί και τα στραβά πόδια, έχω σταματήσει να την παίρνω. Η φίλη της έχει παχύνει κι άλλο (όχι ότι ήταν ποτέ λεπτή) κοντό μαλλί, παχουλή. Πιατσάρουν λοξώς αριστερά από το ξενοδοχείο Ορφέας, όπως κατεβαίνεις τη Χαλκοκονδύλη. Μέτρια πίπα, δίνουν αβέρτα κώλο, δέχονται άνετα φίστινγκ (αρκεί να το κάνεις σιγά - σιγά, προσεκτικά και με λιπαντικό) αλλά πεντακάθαρες, δεν κλέβουν, δεν παίρνουν κάποια ουσία, όσο μπορώ να ξέρω, ζητάνε 20ευρώ. Πιατσάρουν από το πρωί, σταματάνε για μεσημέρι, και την κοπανάνε λίγο πριν πέσει ο ήλιος. Υπάρχει άλλη μια η Φαν - Φαν, πιατσάρει λίγο πιο πάνω από τον Ορφέα. Ψηλή για Κινέζα, φοράει γυαλιά, δεν δίνει κώλο, κάνει ότι μπορεί για να κάνει τον πελάτη να νιώσει καλά. Βέβαια είναι κάπως αστείο κάθε φορά να μου λέει πόσο ωραία είναι η πούτσα μου, πόσο μεγάλη την έχω σε σύγκριση με τους Κινέζους, αλλά ποτέ δεν της το χάλασα. Γιατί να την κακοκαρδίσω, ενώ τη βλέπω ότι προσπαθεί; κι αυτή έχει πάρει κιλά τώρα τελευταία. Πιατσάρει μετά τις 11.00 μέχρι τις 17.00, αλλά δεν είναι σταθερή, και δεν δουλεύει Κυριακή