Τεράστιος. Και στα Live ήταν συγκλονιστικός. Ο αγαπημένος του πατέρα μου, άκουγα και εγώ τους δίσκους του.
Αν και δεν είχε βγάλει ωδείο ήταν πολύ καλός στη σύνθεση και σε διάφορα είδη ,αλλά το μεγάλο του ατού ήταν ο στίχος. Και χιουμοριστικός, και πολιτικός, ερωτικός, σοβαρός, φιλοσοφικός σε όλα έπαιζε. Δεν ξαναβγαίνουν Σαββόπουλοι.
Οι αριστεροί τον έβριζαν και τον έλεγαν φασίστα επειδή τους έκανε κριτική σκληρή (ψάξτε το τραγούδι Η αποτυχία της Αριστεράς). Πάντως ούτε εθνικιστής ήταν ,ούτε δεξιός. Έχει πει πολλές μαλακίες ,ακραίες (ας πούμε στα Ίμια έλεγε να πάμε τώρα για πόλεμο ενώ ο ίδιος ούτε καν θητεία δεν είχε υπηρετήσει) αλλά έχει πει και πολλά σωστά.
Από τους δίσκους του μου έχει μείνει το Βρώμικο Ψωμί. Ήχος και στίχος πολύ μπροστά από την εποχή του.