Αφιέρωμα στον ZIZOU
- Μέλος που άνοιξε το νήμα OXIA
- Ημερομηνία ανοίγματος
- Απαντήσεις 27
- Εμφανίσεις 2K
- Tagged users Καμία
- Βλέπουν το thread αυτή τη στιγμή 1 άτομα (0 μέλη και 1 επισκέπτες)
1personanongrata
Ενεργό Μέλος
- Εγγρ.
- 10 Δεκ 2007
- Μηνύματα
- 60.677
- Like
- 14
- Πόντοι
- 866
Ρε ΟΧΙΑ γιατί ΔΕ μ αφήνεις ν αγιάσω έχω και δουλειά 
OP
OP
OXIA
Μέλος
- Εγγρ.
- 9 Ιαν 2008
- Μηνύματα
- 3.289
- Like
- 10
- Πόντοι
- 16
Συνέντευξη στον Παύλο Τσίμα στα ΝΕΑ στις 02/06/07
www.tanea.gr/Article.aspx?d=20070602&nid=4874314]http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20070602&nid=4874314[/url]
[size=10pt]Ο Ζιζού και η κόκκινη μπάλα [/size]
Μεσημέρι Τετάρτης, λίγο πριν από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Στην Αθήνα βρέχει καρέκλες. Εκατοντάδες άνθρωποι, κυρίως μπαμπάδες με τα πιτσιρίκια τους από το χέρι, τρέχουν μες στη βροχή προς το Παναθηναϊκό Στάδιο. Τα παιδιά θέλουν να δουν τον Ζιντάν. Οι μπαμπάδες επίσης. Έστω για λίγο. Έστω από μακριά.
Θέλουν να δουν τον μεγαλύτερο ποδοσφαιριστή της τελευταίας δεκαετίας, τον πιο προικισμένο και κομψό παίκτη της γενιάς του, τον μεγαλύτερο καλλιτέχνη στην παγκόσμια σκηνή του ποδοσφαίρου. Ή, ίσως, θέλουν να δουν εκείνον που εγκατέλειψε τη σκηνή- στην πιο μεγάλη στιγμή της καριέρας του, στο μεγάλο του φινάλε, όταν όλοι περίμεναν να τον δουν να φεύγει με το παγκόσμιο κύπελλο στην αγκαλιά- με τον πιο απροσδόκητο τρόπο. Με μια κεφαλιά στο στήθος ενός αντιπάλου και μια κόκκινη κάρτα.
Την ίδια ώρα, δυο βήματα από το Στάδιο, στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών, μια παρέα δημοσιογράφων- ένας Ισπανός από την «Μάρκα», ένας Ιταλός από την «Κοριέρε», ένας Άγγλος και ο υπογράφων από «ΤΑ ΝΕΑ»- περιμένουμε τον Ζιζού προστατευμένοι από τη βροχή. Όχι και από ένα κάποιο τρακ. Δεν έχει περάσει ούτε χρόνος από τότε που κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια. Κι έχει δώσει ελάχιστες συνεντεύξεις από τότε.
Φθάνει, περνά δίπλα μας, μας χαιρετά με ένα μισό χαμόγελο κι εκείνη τη χαρακτηριστική σπίθα στο βλέμμα του.
Αυτός, ο τόσο επιβλητικός μέσα στο γήπεδο, κινείται διακριτικά, μιλά ελάχιστα, περνά σχεδόν απαρατήρητος. Κάθεται μαζεμένος, με το βλέμμα κάτω. Αυτός, ο τόσο εξοικειωμένος με τα φώτα των προβολέων, είναι σχεδόν ντροπαλός. Ή είναι, στ΄ αλήθεια, ένας συνεσταλμένος άνθρωπος, που η δόξα δεν τον γιάτρεψε από τη φυσική του συστολή;
«Ήμουν τόσο τυχερός στη ζωή μου. Είχα μια καλή καριέρα. Ήμουν πάντα με μια μπάλα στα πόδια. Το ποδόσφαιρο μου έδωσε τόσα πολλά. Χρωστάω να δώσω κάτι πίσω. Πρέπει να επιστρέψω λίγα από αυτά που πήρα. Αυτό θέλω τώρα να κάνω. Να γίνω για λίγο χρήσιμος στους άλλους, ύστερα από 17 χρόνια στο ποδόσφαιρο, όπου φρόντιζα για τον εαυτό μου».
Καθόμαστε σε ένα μικρό τραπέζι. Τέσσερις δημοσιογράφοι, ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές των χειμερινών σπορ όλων των εποχών, ο Νορβηγός τετράκις Ολυμπιονίκης Γιόχαν Κος, ιδρυτής της μη κυβερνητικής οργάνωσης Right to Ρlay, ένα στέλεχος της Αdidas και εκείνος, ο Ζιζού.
Μας ανακοινώνει ότι επιστρέφει στα γήπεδα. Ότι θα ξαναπαίξει ποδόσφαιρο. Αλλά όχι στα γήπεδα όπου έπαιζε ως τώρα. Θα ταξιδέψει στην Αφρική και στην Ασία, σε χώρες όπου τα παιδιά έχουν χάσει το δικαίωμα στο παιχνίδι, θα ζήσει με παιδιά των προσφυγικών στρατοπέδων, ορφανά των πολέμων, των λιμών ή του ΑΙDS, παιδιά που υπήρξαν τα ίδια στρατιώτες στα 10 τους χρόνια, θα παίξει μπάλα μαζί τους. «Να παίζω ποδόσφαιρο, εξακολουθεί να είναι αυτό που ξέρω καλύτερα από οτιδή ποτε άλλο να κάνω», λέει με το ίδιο πάντα μισό χαμόγελο.
Στις αλάνες... Ο Ζιζού επιστρέφει στα γήπεδα, λοιπόν. Σε γήπεδα από χώμα, με συμπαίκτες πιτσιρίκια που ζουν σε καταυλισμούς και προπονούνται από αθλητές-εθελοντές, που ο Κος μαζεύει από όλα τα σπορ και επιλέγουν να ζήσουν για κάποιους μήνες με τα παιδιά και να τα μάθουν να παίζουν και να αθλούνται. «Το ξέρω ότι υπάρχουν περισσότερα δυστυχισμένα παιδιά από όσα μπορώ να βοηθήσω», απαντά ο Ζιντάν. «Το ξέρω ότι υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν κάθε λεπτό. Αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσουμε. Κι εγώ ένιωσα ότι μου ταιριάζει αυτό: Να υπερασπιστώ το δικαίωμα των παιδιών να παίζουν. Σε πολλούς ίσως ακούγεται ως πολυτέλεια. Αλλά για ένα παιδί δεν είναι. Ένα παιδί δεν είναι ευτυχισμένο παρά μόνον όταν παίζει...».
Ο ίδιος έπαιζε στην Πλατεία Ταρτάν, στην θρυλική Καστελάν, ένα «δύσκολο» προάστιο της Μασσαλίας, κατοικημένο από μετανάστες από τη γαλλόφωνη Αφρική. «Αυτό είναι ακόμη και σήμερα το σπίτι μου. Η Καστελάν». Οι τσιμεντένιες πλατείες της Καστελάν ήταν και η πρώτη σκηνή όπου έλαμψε το απίστευτο ταλέντο ενός μικρού, ατίθασου, ευαίσθητου παιδιού, γιου μετανάστη από την Αλγερία που δούλευε νυχτοφύλακας σε αποθήκες. Για τον επόμενο χρόνο, ο Ζινεντίν της Καστελάν θα γυρίζει τον κόσμο και θα συναντά παιδιά που του μοιάζουν. Θα παίζει μαζί τους με μια κόκκινη μπάλα. Είναι το σύμβολο της καμπάνιας. Μια καινούργια, κόκκινη μπάλα που η Αdidas λανσάρει, θα πουλά στα μαγαζιά της σε όλον τον κόσμο για 5 ευρώ και τα έσοδα θα πηγαίνουν στην οργάνωση Right to Ρlay. Όταν τα παιδιά παίζουν, ο κόσμος κερδίζει- είναι το σύνθημα της καμπάνιας.
«Το έχω κάνει μερικές φορές. Έχω παίξει με παιδιά σε διάφορα μέρη του κόσμου. Νιώθω ότι χαίρονται τόσο πολύ, συγκινούνται τόσο, που είναι μεταδοτικό. Χαίρομαι μαζί τους το ποδόσφαιρο. Όπως το χαίρομαι όταν παίζω με δικά μου παιδιά. Και παίζουν καλό ποδόσφαιρο τα δικά μου».
«Η ζωή μου όλη». Σας συγκρίνουν με τον Πλατινί- τον ρωτώ. Μοιάζατε σαν παίκτες, είχατε παρόμοιες καριέρες. Τελειώσατε και οι δύο νωρίτερα από το κανονικό. Αλλά εκείνος από τότε που σταμάτησε να παίζει ασχολείται μόνο με το ποδόσφαιρο. Είναι παθιασμένος με το ποδόσφαιρο. Εσείς δεν έχετε το ίδιο πάθος; Θα ασχολείστε με άλλα πράγματα, σαν αυτά για τα οποία μιλάμε σήμερα;
Σχεδόν παρεξηγείται. «Το ποδόσφαιρο είναι όλη μου η ζωή. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου έξω από το ποδόσφαιρο. Απλώς, κάνω ένα διάλειμμα. Το είχα ανάγκη. Αυτό που κάνω με την οργάνωση Right to Ρlay είναι μια παρένθεση. Σε μερικά χρόνια θα επιστρέψω στο ποδόσφαιρο. Πώς; Δεν ξέρω. Χρειάζομαι μια πρόκληση. Ένα ισχυρό κίνητρο. Κάτι να με παθιάσει ξανά...».
Κι έπειτα μιλάμε για τον τελικό, προβλέπει την νίκη της Μίλαν, γελά όταν τον ρωτάω για τον Σαρκοζί, τον οποίο φυσικά δεν ψήφισε, και φεύγει για το πλαϊνό γηπεδάκι. Καμιά τριανταριά τυχερά πιτσιρίκα που περίμεναν υπομονετικά να τελειώσει η συνέντευξη είχαν την απερίγραπτη ευτυχία να παίξουν για λίγο με μια καινούργια κόκκινη μπάλα με τον μεγαλύτερο ποδοσφαιριστή της εποχής μας.
www.tanea.gr/Article.aspx?d=20070602&nid=4874314]http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20070602&nid=4874314[/url]
[size=10pt]Ο Ζιζού και η κόκκινη μπάλα [/size]
Μεσημέρι Τετάρτης, λίγο πριν από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Στην Αθήνα βρέχει καρέκλες. Εκατοντάδες άνθρωποι, κυρίως μπαμπάδες με τα πιτσιρίκια τους από το χέρι, τρέχουν μες στη βροχή προς το Παναθηναϊκό Στάδιο. Τα παιδιά θέλουν να δουν τον Ζιντάν. Οι μπαμπάδες επίσης. Έστω για λίγο. Έστω από μακριά.
Θέλουν να δουν τον μεγαλύτερο ποδοσφαιριστή της τελευταίας δεκαετίας, τον πιο προικισμένο και κομψό παίκτη της γενιάς του, τον μεγαλύτερο καλλιτέχνη στην παγκόσμια σκηνή του ποδοσφαίρου. Ή, ίσως, θέλουν να δουν εκείνον που εγκατέλειψε τη σκηνή- στην πιο μεγάλη στιγμή της καριέρας του, στο μεγάλο του φινάλε, όταν όλοι περίμεναν να τον δουν να φεύγει με το παγκόσμιο κύπελλο στην αγκαλιά- με τον πιο απροσδόκητο τρόπο. Με μια κεφαλιά στο στήθος ενός αντιπάλου και μια κόκκινη κάρτα.
Την ίδια ώρα, δυο βήματα από το Στάδιο, στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών, μια παρέα δημοσιογράφων- ένας Ισπανός από την «Μάρκα», ένας Ιταλός από την «Κοριέρε», ένας Άγγλος και ο υπογράφων από «ΤΑ ΝΕΑ»- περιμένουμε τον Ζιζού προστατευμένοι από τη βροχή. Όχι και από ένα κάποιο τρακ. Δεν έχει περάσει ούτε χρόνος από τότε που κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια. Κι έχει δώσει ελάχιστες συνεντεύξεις από τότε.
Φθάνει, περνά δίπλα μας, μας χαιρετά με ένα μισό χαμόγελο κι εκείνη τη χαρακτηριστική σπίθα στο βλέμμα του.
Αυτός, ο τόσο επιβλητικός μέσα στο γήπεδο, κινείται διακριτικά, μιλά ελάχιστα, περνά σχεδόν απαρατήρητος. Κάθεται μαζεμένος, με το βλέμμα κάτω. Αυτός, ο τόσο εξοικειωμένος με τα φώτα των προβολέων, είναι σχεδόν ντροπαλός. Ή είναι, στ΄ αλήθεια, ένας συνεσταλμένος άνθρωπος, που η δόξα δεν τον γιάτρεψε από τη φυσική του συστολή;
«Ήμουν τόσο τυχερός στη ζωή μου. Είχα μια καλή καριέρα. Ήμουν πάντα με μια μπάλα στα πόδια. Το ποδόσφαιρο μου έδωσε τόσα πολλά. Χρωστάω να δώσω κάτι πίσω. Πρέπει να επιστρέψω λίγα από αυτά που πήρα. Αυτό θέλω τώρα να κάνω. Να γίνω για λίγο χρήσιμος στους άλλους, ύστερα από 17 χρόνια στο ποδόσφαιρο, όπου φρόντιζα για τον εαυτό μου».
Καθόμαστε σε ένα μικρό τραπέζι. Τέσσερις δημοσιογράφοι, ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές των χειμερινών σπορ όλων των εποχών, ο Νορβηγός τετράκις Ολυμπιονίκης Γιόχαν Κος, ιδρυτής της μη κυβερνητικής οργάνωσης Right to Ρlay, ένα στέλεχος της Αdidas και εκείνος, ο Ζιζού.
Μας ανακοινώνει ότι επιστρέφει στα γήπεδα. Ότι θα ξαναπαίξει ποδόσφαιρο. Αλλά όχι στα γήπεδα όπου έπαιζε ως τώρα. Θα ταξιδέψει στην Αφρική και στην Ασία, σε χώρες όπου τα παιδιά έχουν χάσει το δικαίωμα στο παιχνίδι, θα ζήσει με παιδιά των προσφυγικών στρατοπέδων, ορφανά των πολέμων, των λιμών ή του ΑΙDS, παιδιά που υπήρξαν τα ίδια στρατιώτες στα 10 τους χρόνια, θα παίξει μπάλα μαζί τους. «Να παίζω ποδόσφαιρο, εξακολουθεί να είναι αυτό που ξέρω καλύτερα από οτιδή ποτε άλλο να κάνω», λέει με το ίδιο πάντα μισό χαμόγελο.
Στις αλάνες... Ο Ζιζού επιστρέφει στα γήπεδα, λοιπόν. Σε γήπεδα από χώμα, με συμπαίκτες πιτσιρίκια που ζουν σε καταυλισμούς και προπονούνται από αθλητές-εθελοντές, που ο Κος μαζεύει από όλα τα σπορ και επιλέγουν να ζήσουν για κάποιους μήνες με τα παιδιά και να τα μάθουν να παίζουν και να αθλούνται. «Το ξέρω ότι υπάρχουν περισσότερα δυστυχισμένα παιδιά από όσα μπορώ να βοηθήσω», απαντά ο Ζιντάν. «Το ξέρω ότι υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν κάθε λεπτό. Αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσουμε. Κι εγώ ένιωσα ότι μου ταιριάζει αυτό: Να υπερασπιστώ το δικαίωμα των παιδιών να παίζουν. Σε πολλούς ίσως ακούγεται ως πολυτέλεια. Αλλά για ένα παιδί δεν είναι. Ένα παιδί δεν είναι ευτυχισμένο παρά μόνον όταν παίζει...».
Ο ίδιος έπαιζε στην Πλατεία Ταρτάν, στην θρυλική Καστελάν, ένα «δύσκολο» προάστιο της Μασσαλίας, κατοικημένο από μετανάστες από τη γαλλόφωνη Αφρική. «Αυτό είναι ακόμη και σήμερα το σπίτι μου. Η Καστελάν». Οι τσιμεντένιες πλατείες της Καστελάν ήταν και η πρώτη σκηνή όπου έλαμψε το απίστευτο ταλέντο ενός μικρού, ατίθασου, ευαίσθητου παιδιού, γιου μετανάστη από την Αλγερία που δούλευε νυχτοφύλακας σε αποθήκες. Για τον επόμενο χρόνο, ο Ζινεντίν της Καστελάν θα γυρίζει τον κόσμο και θα συναντά παιδιά που του μοιάζουν. Θα παίζει μαζί τους με μια κόκκινη μπάλα. Είναι το σύμβολο της καμπάνιας. Μια καινούργια, κόκκινη μπάλα που η Αdidas λανσάρει, θα πουλά στα μαγαζιά της σε όλον τον κόσμο για 5 ευρώ και τα έσοδα θα πηγαίνουν στην οργάνωση Right to Ρlay. Όταν τα παιδιά παίζουν, ο κόσμος κερδίζει- είναι το σύνθημα της καμπάνιας.
«Το έχω κάνει μερικές φορές. Έχω παίξει με παιδιά σε διάφορα μέρη του κόσμου. Νιώθω ότι χαίρονται τόσο πολύ, συγκινούνται τόσο, που είναι μεταδοτικό. Χαίρομαι μαζί τους το ποδόσφαιρο. Όπως το χαίρομαι όταν παίζω με δικά μου παιδιά. Και παίζουν καλό ποδόσφαιρο τα δικά μου».
«Η ζωή μου όλη». Σας συγκρίνουν με τον Πλατινί- τον ρωτώ. Μοιάζατε σαν παίκτες, είχατε παρόμοιες καριέρες. Τελειώσατε και οι δύο νωρίτερα από το κανονικό. Αλλά εκείνος από τότε που σταμάτησε να παίζει ασχολείται μόνο με το ποδόσφαιρο. Είναι παθιασμένος με το ποδόσφαιρο. Εσείς δεν έχετε το ίδιο πάθος; Θα ασχολείστε με άλλα πράγματα, σαν αυτά για τα οποία μιλάμε σήμερα;
Σχεδόν παρεξηγείται. «Το ποδόσφαιρο είναι όλη μου η ζωή. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου έξω από το ποδόσφαιρο. Απλώς, κάνω ένα διάλειμμα. Το είχα ανάγκη. Αυτό που κάνω με την οργάνωση Right to Ρlay είναι μια παρένθεση. Σε μερικά χρόνια θα επιστρέψω στο ποδόσφαιρο. Πώς; Δεν ξέρω. Χρειάζομαι μια πρόκληση. Ένα ισχυρό κίνητρο. Κάτι να με παθιάσει ξανά...».
Κι έπειτα μιλάμε για τον τελικό, προβλέπει την νίκη της Μίλαν, γελά όταν τον ρωτάω για τον Σαρκοζί, τον οποίο φυσικά δεν ψήφισε, και φεύγει για το πλαϊνό γηπεδάκι. Καμιά τριανταριά τυχερά πιτσιρίκα που περίμεναν υπομονετικά να τελειώσει η συνέντευξη είχαν την απερίγραπτη ευτυχία να παίξουν για λίγο με μια καινούργια κόκκινη μπάλα με τον μεγαλύτερο ποδοσφαιριστή της εποχής μας.
OP
OP
OXIA
Μέλος
- Εγγρ.
- 9 Ιαν 2008
- Μηνύματα
- 3.289
- Like
- 10
- Πόντοι
- 16
[youtube=425,350]yUjFRKWk6gQ&feature=related[/youtube]
OP
OP
OXIA
Μέλος
- Εγγρ.
- 9 Ιαν 2008
- Μηνύματα
- 3.289
- Like
- 10
- Πόντοι
- 16
Ρε ΟΧΙΑ γιατί ΔΕ μ αφήνεις ν αγιάσω έχω και δουλειά
Περσόνα εμπλουτίζω τη συλλογή μου ;)
1personanongrata
Ενεργό Μέλος
- Εγγρ.
- 10 Δεκ 2007
- Μηνύματα
- 60.677
- Like
- 14
- Πόντοι
- 866
Τι ανακατεύεσαι εσύ μωρή καριόλα με το φίδι μου;...ΟΧΙΑ μηπως εισαι λιγο "τσιμπημενη" με το Ζιζου
Πίσω στον Τσιαντάκη μωρή τραβέστω ....
OP
OP
OXIA
Μέλος
- Εγγρ.
- 9 Ιαν 2008
- Μηνύματα
- 3.289
- Like
- 10
- Πόντοι
- 16
Να το και τραγουδάκι που είχε βγει μετά την περίφημη κουτουλιά που μου θύμισε ο DIKY...
La Plage - Coup De Boule.mp3
Κι άλλο ένα
Cauet - Zidane Y Va Marquer.mp3
La Plage - Coup De Boule.mp3
Κι άλλο ένα
Cauet - Zidane Y Va Marquer.mp3
Υπουργός
Ανώτερος
- Εγγρ.
- 6 Σεπ 2006
- Μηνύματα
- 3.634
- Κριτικές
- 41
- Like
- 2.121
- Πόντοι
- 8.235
OP
OP
OXIA
Μέλος
- Εγγρ.
- 9 Ιαν 2008
- Μηνύματα
- 3.289
- Like
- 10
- Πόντοι
- 16
Πάνω απ όλα ήταν άνθρωπος με αδυναμίες και δεν το έκρυψε ποτέ πλασάροντας ένα ωραιοποιημένο προφίλ. Γι αυτό χαλάλι του και η κουτουλιά.
Επισκέπτης
Για μένα ήταν αυτός και ο Μαραντόνα. Όλοι οι άλλοι, ΟΛΟΙ οι άλλοι, είναι απλές οδοντόκρεμες. Σε κάποια στιγμή πριν 3-4 χρόνια που έπαιζε στην Ρεάλ, θυμάμαι ότι έβλεπα ένα παιχνίδι CH.L. όπου είχε ΤΡΟΜΕΡΑ κέφια. Μόλις τελείωσε το παιχνίδι έλεγα από μέσα μου "ο Θεός να του δίνει χρόνια του ανθρώπου αυτού για να βλέπουμε μπάλα".
Μόνο ο Μαραντόνα κατάφερε να πάρει το παγκόσμιο μόνος του με μια μέτρια ομάδα. Το ίδιο θα έκανε και ο Ζιντάν αλλά... δυστυχώς τα νεύρα του σπάσανε. Θα θυμάστε όλοι τι κλωτσίδι είχε φάει στον τελικό. Μέχρι και τον ώμο του βγάλανε αλλά αυτός εκεί. Εγώ πιστεύω ότι δεν το σήκωσε και λόγω Μπουφόν. Αυτή την κεφαλιά του μέσα από την περιοχή μόνο ο Μπουφόν θα μπορούσε να αποκρούσει... που κι αυτός ακόμα αντέδρασες εντελώς ενστικτοδώς. Όσο για την κουτουλιά στο τέλος, μπροστά σε όλα αυτά που έχει κάνει ο Ζιζού, είναι πραγματικά ένα τίποτα.
Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο 2006 έμεινε στην ιστορία σαν το "Το Παγκόσμιο Κύπελλο του Ζινεντίν Ζιντάν"... παρόλο που δεν το σήκωσε!
Έχω πάρα πολλά βίντεο... πάρτε ένα χαρακτηριστικό:
Μόνο ο Μαραντόνα κατάφερε να πάρει το παγκόσμιο μόνος του με μια μέτρια ομάδα. Το ίδιο θα έκανε και ο Ζιντάν αλλά... δυστυχώς τα νεύρα του σπάσανε. Θα θυμάστε όλοι τι κλωτσίδι είχε φάει στον τελικό. Μέχρι και τον ώμο του βγάλανε αλλά αυτός εκεί. Εγώ πιστεύω ότι δεν το σήκωσε και λόγω Μπουφόν. Αυτή την κεφαλιά του μέσα από την περιοχή μόνο ο Μπουφόν θα μπορούσε να αποκρούσει... που κι αυτός ακόμα αντέδρασες εντελώς ενστικτοδώς. Όσο για την κουτουλιά στο τέλος, μπροστά σε όλα αυτά που έχει κάνει ο Ζιζού, είναι πραγματικά ένα τίποτα.
Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι το Παγκόσμιο Κύπελλο 2006 έμεινε στην ιστορία σαν το "Το Παγκόσμιο Κύπελλο του Ζινεντίν Ζιντάν"... παρόλο που δεν το σήκωσε!
Έχω πάρα πολλά βίντεο... πάρτε ένα χαρακτηριστικό:
pisoxostis
Μέγας
- Εγγρ.
- 8 Σεπ 2005
- Μηνύματα
- 3.159
- Κριτικές
- 12
- Like
- 95
- Πόντοι
- 4.545
Ο ανθρωπος ηταν ο καλυτερος παικτης της γενιας του παγκοσμιως.
Εκανε μια μαλακια και τα πεταξε ολα στα σκουπιδια.
Κατι σαν τον Κεντερη (ο οποιος μαλλον τελικα δε τα πηρε με την αξια του τα μεταλια).
Εκανε μια μαλακια και τα πεταξε ολα στα σκουπιδια.
Κατι σαν τον Κεντερη (ο οποιος μαλλον τελικα δε τα πηρε με την αξια του τα μεταλια).
pantremenos(1)
Μέλος
- Εγγρ.
- 17 Δεκ 2007
- Μηνύματα
- 6.478
- Like
- 13
- Πόντοι
- 66
Πάντως ο Κεντέρης την έχει κάνει τη
και μας έκανε διεθνώς ρεζίλι.Τώρα για τον Ζιντάν πιστεύω οτι μια
δεν τα σβήνει όλα όσα έχει προσφέρει στο ποδόσφαιρο.
1personanongrata
Ενεργό Μέλος
- Εγγρ.
- 10 Δεκ 2007
- Μηνύματα
- 60.677
- Like
- 14
- Πόντοι
- 866
και γω σ αγαπάω μινίστρο μου.....
gangstaXZ
Πορνορεπόρτερ
- Εγγρ.
- 19 Μαρ 2007
- Μηνύματα
- 1.642
- Κριτικές
- 5
- Like
- 32
- Πόντοι
- 1.516
Ο Ζιζού είναι από τους ποδοσφαιριστές που εκτιμώ και σαν παίχτη και σαν άτομο.Είναι ο καλύτερος που έχω δει στη ζωή μου(μαραντόνα δεν πρόλαβα)και είναι πρότυπο για μένα.
Πραγματικός γητευτής της μπάλας..της "μιλαγε".Αν και δεν ήταν ο μεγάλος σκόρερ ήταν ο καλύτερος μέσα στο γήπεδο ..Η αγαπήμενη μου κίνηση του είναι η marseille roullette ενώ έβαλε και το πιο ωραίο γκολ που έχω δει.. αυτό με τη Λεβερκούζεν στον τελικό της Γλασκώβης.Για εκείνον έγινα και Γαλλία..
Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης με Ροναλντίνιο που παίζει όποτε του κάνει κέφι και εννοείται καμία σχέση με Μπέκαμ ..την μεγαλύτερη απάτη της μπάλας.
Merci Zizou!
υγ.merci ΟΧΙΑ για το ωραίο thread
Πραγματικός γητευτής της μπάλας..της "μιλαγε".Αν και δεν ήταν ο μεγάλος σκόρερ ήταν ο καλύτερος μέσα στο γήπεδο ..Η αγαπήμενη μου κίνηση του είναι η marseille roullette ενώ έβαλε και το πιο ωραίο γκολ που έχω δει.. αυτό με τη Λεβερκούζεν στον τελικό της Γλασκώβης.Για εκείνον έγινα και Γαλλία..
Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης με Ροναλντίνιο που παίζει όποτε του κάνει κέφι και εννοείται καμία σχέση με Μπέκαμ ..την μεγαλύτερη απάτη της μπάλας.
Merci Zizou!
υγ.merci ΟΧΙΑ για το ωραίο thread
1personanongrata
Ενεργό Μέλος
- Εγγρ.
- 10 Δεκ 2007
- Μηνύματα
- 60.677
- Like
- 14
- Πόντοι
- 866
Αποψή σου........ και πολύ επιδερμική μάλιστα....
Οι μεγάλοι αθλητές είναι και άνθρωποι.... Εγώ μάλιστα μετά παό αυτό που έκανε τον γουστάρω ακόμα περισσότερο. Ο άνθρωπος έδειξε και δείχνει με όλη του την παρουσία ότι είναι σαν όλους τους άλλους εμάς, απλά γεννήθηκε με ένα τεράστιο χάρισμα....
Και οι Κεντέρης νεοέλληνες πάλεψε με τα ίδια όπλα τα μουνιά τους αμερικανούς..... Εκτός εάν πιστεύετε ότι μπορείτε ακόμα να πάρετε την Αγκυρα με τα G3 αλαλάζοντας ΑΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Άλλα thread (ενδεχομένως σχετικά)
- Ψηφοφορία
