Η καλύτερη τιμωρία στον Πίκερ είναι η απαξίωση! Τέλος!
Είναι κρίμα το παιδί.
Πρέπει να το ξεπεράσει.
Μία τέτοια μαλακία θεωρία, είχα σκεφτεί κι εγώ σε κάποια φάση στη ζωή μου, πολύ νέος, πολύ ανώριμος και για ... πολύ λίγο!
Ήμουν σε φάση που γαμιόμουν με τις σπουδές μου, οι γνωριμίες της σχολικής ηλικίας είχαν τελειώσει , δεν υπήρχε περίπτωση οι εφηβικές παρέες να μου βρουν γκόμενα ...
οι παρέες του πανεπιστημίου ήταν για τα μπάζα και πέραν της ασχήμιας των μουνιών
είχαν και μαλακισμένη περιρρέουσα ατμόσφαιρα (μέρη εξόδων , στυλιστικές επιλογές, θολοκουλτούρα κτλ) ...
και μόλις είχα πουλήσει ένα διαμερισματάκι , τα χρήματα του οποίου είχα σχεδιάσει να φάω στις βίζιτες μέχρι να βγω από τον πανεπιστημιακό βόθρο , για να γλυτώσω το κλαρινογαμπριλίκι , τον πυρφορισμό και την αγαπουλίαση ....
ΤΙ ΕΙΔΑ ΟΜΩΣ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΜΟΥ ΤΥΠΟΥ PICKER ΝΑΥΑΓΗΣΕ ...
ότι ακόμη και με 4-5 βίζιτες το μήνα
(και επιπλέον άλλα 7-8 μπουρδελάκια , το μήνα πάντα)
όταν κατέβαινα από το γαμιστρώνα που είχε ξεκωλιάσει τη μουνάρα βίζιτα
ΚΑΙ ΕΒΛΕΠΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ... ΕΛΛΗΝΙΔΟΞΕΚΩΛΑ
διαπίστωνα ότι ΜΟΝΟ ΟΙ ΠΟΥΤΑΝΕΣ ΔΕΝ ΜΕ ΚΑΛΥΠΤΑΝ ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ.