φαίνεται να είναι πιο ηδονιστικό ...όχι η ψαχαναγκαστική τακτική εκσπερμάτιση αμφιβόλου απόλαυσης ...αλλά η δημιουργία ηδονισμού στις πεπερασμένες και περιορισμένες
στιγμές μας μέχρι την αποσύνθεση...
...όταν ήμασταν 16χρονών το ζητούμενο ήταν σίγουρα ποσοτικό...αλλά όσο βαδίζουμε προς το τέλος της ζωής μας , νομίζω ότι είναι πιο ωφέλιμο να κρατήσουμε δυνάμεις να μην τις σπαταλάμε απο δώ και απο κεί ,να δημιουργήσουμε 10-20 καλά όργια και μετά να πεθάνουμε