Λεπτομέρειες αξιολόγησης

Βρισκόμουν σε ένα σουαρέ στα σύνορα Εκάλης-Διονύσου, οι κλώσες επεδείκνυαν τα τιμαλφή τους ενώ οι άντρες τους κουβεντιάζαν για τις τάσεις του χρηματιστηρίου, υπήρχε κάτι αφόρητα θανατερό στο αποστειρωμένο ενυδρείο της μεγαλοαστικής τάξης, και σίγουρα τίποτα το ερωτικό. Καβάλησα το Range και πήγα στη γαμηστρώνα μου, ήθελα κάτι φτηνό, όχι ιδιαίτερο αλλά που θα αφύπνιζε τις έκφυλες ορέξεις μου. Διάλεξα τη Ρενάτα. Απευθείας από τις φαβέλες του Καράκας, το κορίτσι του διπλανού τσαρδιού, αυτό που θα σε εξυπηρετήσει στο μανάβικο, το μίνι μάρκετ ή την καντίνα με τις φαγίτας. Παχάκια, κυτταρίτιδα, μπούτια, κοιλίτσα όλα κατανεμημένα σε ένα σύνολο που αγγίζει μετά βίας τη βάση, ήταν αυτό ακριβώς που ήθελα. Το ίδιο και οι υπηρεσίες της, τυπικές λατίνικες, τίποτα που να εξάψει κάποιο ιδιαίτερο πάθος, έστω και πληρωμένο. Στη φάση που ήμουν δεν ήθελα κάτι παραπάνω. Μόνο αξιοσημείωτο η ορθάνοιχτη σούφρα της που μαρτυρούσε βουβά πως είχε φάει πολλά μαυριδερά λουκάνικα στη ζωή της, ωστόσο δεν την έδινε και ούτε εγώ είχα ιδιαίτερη όρεξη να τη σοδομίσω. Συμπερασματικά αν σου περισσεύουν τα δίνεις παίρνοντας υπηρεσίες Μεταξουργείου σε καθαρότερα σεντόνια με μια σχετική άνεση χρόνου. Ειδάλλως κατεβαίνεις και περιμένεις στην ουρά με τους Πέρσες...