Όλες οι κριτικές για την Οριάνα - Κολωνού 45 (Μπουρδέλα) Μεταξουργείο

Ο δρόμος με έβγαλε τα ξημερώματα, μετά από τσάρκα στα μπαράκια, στην πλατεία Καραϊσκάκη. Ήμουν αρκετά καυλωμένος για να μαζευτώ και τα τσαρδιά αρκετά κοντά ώστε να αγνοήσω τον πειρασμό. Πήγα καρφωτός στο 45 μετά από κριτική έγκυρου μύστη με την προσδοκία να πετύχω κάποια εξωτική κωλαρού, στο πορνομώλ υπήρχαν δύο λατίνες που πληρούσαν τα κριτήρια και μια αδιάφορη ρωσίδα. Επέλεξα την Οριάνα ως την πλησιέστερη στις διεστραμμένες φαντασιώσεις μου.
Εμφάνιση τυπική μεταξουργείου με μεγάλη κυταριδοκωλάρα, φτιαγμένα βυζιά και τατουάζ, ένα ακόμα φτηνό εισαγόμενο προϊόν δηλαδή από μια χώρα παρία απευθυνόμενο σε αντίστοιχους ναυαγούς που μπορούν, έναντι πινακίου φακής, να παραβιάσουν τις κοινόχρηστες οπές της. Η συνθήκη ήταν ιδανική. Η Οριάνα έβγαλε το στριγκάκι της αποκαλύπτοντας όλη την πανδαισία κρέατος και ξεκίνησε μια σκουφάτη μεταξουργιώτικη πίπα, ακολούθως στήθηκε στα τέσσερα και ξεκίνησε να τον τρώει αγόγγυστα. Ανάμεσα στα πλαφ πλουφ της τροφαντής κωλάθρας της μεταφέρθηκα νοερά στην άλλη άκρη του ατλαντικού. Έξω ήταν μια γλυκιά νύχτα που έπεφταν πυροβολισμοί, οι ναρκέμποροι έπαιρναν τις καρωτίδες για λάφυρα με σκουριασμένες ματσέτες και οι συμμορίες απήγαγαν δεκάχρονα κοριτσάκια.
Τελειώνοντας ένιωσα τυχερός που δεν ήμουν σε κάποια κωλοτρυπίδα του πλανήτη μα μπορούσα με ένα ταπεινό δεκάρικο να γευτώ τους καρπούς της, από την άλλη πάλι οι νύχτες στο Καράκας ίσως να είναι πιο γλυκιές, και οι γυναίκες με αυτή τη δοτικότητα της σάρκας να κρατάνε στα χέρια τους τα κλειδιά της πραγματικής ευτυχίας, νοικιάζοντας την για λίγα λεπτά σε απόκληρους, αποστάτες και ναυαγούς της ζωής...