Όλες οι κριτικές για την Μπέκι - Φυλής 59 (Μπουρδέλα) Άγιος Παντελεήμονας/Πλατεία Βικτωρίας

Στην πλατεία Βασιλέως Πάυλου στην Εκάλη τα πρωινά οι φιλιπινέζες βγάζουν βόλτα τα τσιουάουα καθώς οι κάργιες ασχολούνται με το πεντικιούρ και οι άντρες τους με τις οικονομικές εφημερίδες. Συχνά καθώς διασταυρώνομαι μαζί τους δεν μπορώ να αποφύγω τις δηλητηριώδεις ματιές τους, δασκαλεμένες από τα αφεντικά τους να με θεωρούν ρουφιάνο επειδή ψηφίζω ΟΑΚΚΕ και οδηγώ Range του 2015 συχνά εγκλωβίζομαι από την τοξικότητα τους αναζητώντας άλλα περιβάλλοντα.
Κάπως έτσι κατέβηκα και σήμερα στα αμαρτωλά σοκάκια προς αναζήτηση φτηνής σάρκας. Ξεκίνησα από το Μεταξουργείο όπου τα χαμηλά στάνταρ με ώθησαν στη Φυλής, κουρσεύοντας την Αχαρνών είδα ένα μουνέτο σε στερητικό αμόκ να βρίζει και να μπαίνει στη μέση του δρόμου, κάποια στιγμή το αριστερό στήθος της είχε βγει όλο από το μπούστο (1,5 λεμονάκι) προσφέροντας μου ένα θέαμα που με καύλωσε ιδιαίτερα.
Μπαίνοντας στο 59 η σοβιετική τσατσά με επιτακτικό ύφος με διέταξε, πριν καθίσω, να σηκωθώ για να με δει. «Όπα, μας πιάσανε» είπα μέσα μου βγάζοντας το σύνδρομο καταδίωξης του ασφαλίτη από τα φοιτητικά μου χρόνια, ωστόσο όταν με σίμωσε άρχισε να με χουφτώνει και να μου κάνει κομπλιμέντα ενώ σε λίγα λεπτά με διπλάρωσε και η Μπέκυ, με τα περιθώρια διαφυγής ελάχιστα αποφάσισα να περάσω.
Η γνωστή μαυρούλα Μπέκυ από την Γκάνα άλλωστε δεν σε αφήνει αδιάφορο, έχει όμορφο νεανικό προσωπάκι, αγαλματένιο σκληρό πωπουδάκι, τον χαρακτηριστικό τυμπανισμό της φυλής της και χορταστικά βυζάκια. Η πίπα της είναι άνω του μέσου όρου ενώ στα τέσσερα προσφέρεται για δυνατό πιστόνιασμα, ίσως ήταν και ο λόγος που το πήγα μέχρι τέλους χωρίς εναλλαγή στάσης.
Φεύγοντας μου μπήκε η ιδέα να καυλαντίσω την τσατσά την οποία κράτησα για την επόμενη φορά. Ήμουν άλλωστε τόσο πλήρης και ανακουφισμένος που κάτι με κρατούσε από το να γυρίσω πίσω. Τα μπουρδέλα είναι για τους αρχόντους και όχι για τις λινάτσες σκέφτηκα και έβαλα το κλειδί στη μίζα…

Τσάρκα στα κεντρικά όπου μη βρίσκοντας κάτι ενδιαφέρον, επιλέχθηκε μια απ' τις αγαπημένες μου σοκολάτες, η Μπέκυ..

Με κατεύθυναν σ' ένα απ' τα ευρύχωρα δωμάτια του οίκου του ορόφου, ήρθε ο τύπος, πήρε το μπλε σεξοπαράβολο, και με σύντομη σκέψη (μιας και της είχα υποσχεθεί πριν πάω) έδωσα και 2ο παράβολο για να πάω στα πέναλτι.. (20 λεπτά δηλαδή)

Ήρθε η Noisetta μου λοιπόν, χαρούμενη που έβαλα παράταση, και με πολύ περισσότερη άνεση χρόνου και ψυχολογίας/vibe αρχίσαμε τα χάδια και τις αγκαλιές

Πόσο λατρεύω αυτό το δέρμα!!!
Έπιανα παντού, κυλούσα τα χέρια μου στο σκληρό σκούρο κορμί της, κι ένιωθα να είμαι στον παράδεισο - τον δικό μου παράδεισο, όπου έχει μόνο σοκολάτα.

Όλα αυτά στα όρθια, μ' ένα πολύχρωμο δίχτυ - φόρεμα να καλύπτει προκλητικά το σκληρό κορμί της και τα βυζιά της. Ήθελα να τη φάω ζωντανή, αλλά ο χρόνος κυλούσε χαλαρά κι ωραία..

Πάμε στο σεξοκρέβατο λοιπόν, αράζουμε αφού γδύθηκε, και την άγγιζα παντού, σαν να παίρνω τζούρες από το αγαπημένο και ακριβό μου άρωμα.. Ανταπέδωσε με μπόλικα φιλιά στο σώμα μου και στο λαιμό (με μύριζε δα), κι εγώ θαύμαζα με τα χέρια μου την πλάτη και το σκληρό κωλαράκι της

Ξεκίνησε με μια πίπα διαρκείας, με μπόλικο κατέβασμα εις βάθος, και μετά από λίγα λεπτά έκανε και ήχους ηδονής και σάλιου, καύλα!
Το κλαρίνο ήταν κάμποσα λεπτά, και με έφτιαξε αργά και πολύ.

Πρώτα την πήρα πάνω μου, έδωσε πόνο με ωραία καβάλα, πότε πάνω κάτω, πότε μπρος πίσω (φουλ μέσα), και ξανά, και ξανά..
Εγώ έπιανα βυζούμπες
Έπιανα χαράδρα, έπιανα πόδια, τρέλα η κουβερτούρα!
Μόλις κουράστηκε της είπα να ξαπλώσει, και τη γάμησα για μερικά λεπτά κανονικά, χαζεύοντας τα βυζιά της να παίζουν πάνω κάτω..
Βαριέμαι όμως εύκολα το missionary, οπότε της είπα "turn around"..
Μου λέει "yeah of course.. Your favorite"
Την έπιασα, της τον έβαλα, κι άρχισα να δίνω πόνο με σταθερό ρυθμό
Η θέα της πραλίνας απίστευτη..
Σπασμένη μέση σωστά, κορμός στο κρεβάτι χαμηλά, πόδια ανοιχτά, κι ο κώλος πάνω
Την πήγα τρένο σε νορμάλ ρυθμό, μέχρι που άρχισε να φτιάχνεται και να ακούγεται λίγο.. Εκεί έδωσα πόνο πιο γρήγορα και άκουγα τους ήχους που κάνει όλο καύλα, ήχοι με "βάθος", ακούγεται γαμάτο!
Έτσι συνέχισα για αρκετά λεπτά, και με σωστές σκέψεις κράτησα μπόλικη διάρκεια, μέχρι που τα έριξα όλα μέσα της

Στα λίγα λεπτά που απέμειναν απλά κάναμε χαδάκια, χουφτώματα, φιλάκια (όχι στόμα, τουλάχιστον δε θέλησα), και λίγη κουβέντα.. Είχε ξαπλώσει μπρούμυτα δίπλα μου, και το κορμί της ήταν σαν ένα μαγικό δημιούργημα του Θεού, σκούρο, σφιχτό, με το κωλαράκι της να μαγνητίζει τα χέρια μου
Υπηρεσία ο τύπος αναγκάστηκε να φωνάξει (με καλό vibe, όχι απαιτητικό) 3 φορές
Ωστόσο δε χτύπησε πόρτα, και τα είπαμε χαλαρά με τη φίλη μου....
Πλύσιμο, ντύσιμο, και see you next time baby!

Ήταν πολύ καλύτερη επιλογή ο διπλάσιος χρόνος, με άνεση, λίγη ξεκούραση για το σοκολατάκι, και χωρίς το άγχος του not enough time.

Σοκολάτες σας αγαπώ!