Κριτικές από Ferrer

Ημερομηνία ενδεικτική.

Πραγματική βαθμολογία:
Εμφάνιση (πρόσωπο) 9
Εμφάνιση (σώμα) 9,5
Γενική συμπεριφορά 10
Επικοινωνία 10
Διάθεση στο σεξ/συμμετοχή 10
Σχέση αξίας/κόστους 10

Σε αναζήτηση ενός συμβατού κομματιού για το παζλ καύλας που έβραζε μέσα μου και ένιωθα πως χρειαζόταν ολοκλήρωση, έπεσα πάνω στη Σοφία και τα διθυραμβικά σχόλια εδώ. Ανεμπόδιστη συνεννόηση με το γραφείο.

Χτύπημα στη πόρτα και, καθώς ανοίγω, βλέπω ένα χαμογελαστό ξανθό πλάσμα με ημι-αλογίσιο παρουσιαστικό να εισέρχεται μέσα με τις μπάντες.

Στα της εμφάνισης της στο ραντεβού θα μιλήσω λίγο παρακάτω.

Σίγουρα δε μοιάζει με έσκορτ, αλλά με το φοιτητοκόριτσο της διπλανής πόρτας που κάνει τη καύλα του. Βέβαια όχι φοιτητοκόριτσο σε διπλανή πόρτα της Αθήνας. Της Πράγας ή καμιάς γερμανικής πόλης, ίσως.

Στα του αγώνα.

Φιλιά άφθονα, τα επιδιώκει, ενέργεια να ρέει, μου ορμούσε και η ίδια και δεν περίμενε παθητικά να κάνω μόνο εγώ παιχνίδι.

Η πίπα της αγγίζει το τέλειο. Όχι επειδή τεχνικά είναι αψεγάδιαστη(που είναι όντως τουλάχιστον εξαιρετική), αλλά κυρίως λόγω πάθους και συμπεριφοράς. Ξάπλωσε αραχτή μπρούμητα στο κρεβάτι με τη κορμάρα απλωμένη και ρούφαγε με ένα τρόπο σαν να επρόκειτο να μείνει εκεί για ώρες αν αυτό απαιτείται για να χύσω. Έκανε ντιπ μόνη της, πνιγόταν λίγο, μετά ξανά πάλι εκεί. Ούτε να κάνει κίνηση για προφυλακτικό, ούτε να με πιέσει με κάποιο τρόπο να χύσω, είτε λεκτικώς είτε με τρόπο στη πίπα, όπως έχω δει από κάτι όρνια του χώρου. Έδειχνε πως απολάμβανε και απολάμβανα και γω.
Και αφού πληρωμένο σεξ χωρίς cim είναι φαγητό χωρίς αλάτι, έρχεται μετά από κάποια ώρα το τέλος στο στοματάκι της. Παρέμεινε υπομονετικά μπουκωμένη τα δευτερόλεπτα μέχρι να ηρεμήσω και ύστερα πήγε Κυριά να φτύσει.

Μέχρι να ξαναπάρω μπρος, αρχίζω να γλείφω εγώ το κορμί της και αφού πέρασα από διάφορα σημεία, έφτασα στο μουνάκι της. Δεν πέρασαν λίγα λεπτά και την νιώθω πως αρχίζει να ανεβάζει την ένταση μέσα της και στο σκάρτο 5λεπτο αρχίζουν οι σπασμοί με εκείνη να τελειώνει. Όταν της λέω στη πλάκα «That was fast», μου απαντάει χαμογελαστή «Ξέρεις που είναι η κλειτορίδα». Η αλήθεια είναι πως δεν έκανα κάτι ιδιαίτερο και ήθελα να τη γλείψω παραπάνω, αλλά δε γαμιέται, προχωράμε.

Αφού έχει χύσει λοιπόν κι αυτή μια φορά και μετά από λίγα λεπτά διαλείμματος πάμε φιλιά πάλι, γλειψίματα εδώ και κει, λίγη πίπα και προετοιμασία για σεξ. Την βάζω στα 4 όπου δίνω πόνο(ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα, που να ξερα τι έρχεται) για κανα 10λεπτο-15λεπτο με εκείνη να τον τρώει χωρίς μα και μου και τότε της λέω να ανέβει από πάνω μου.

Εκείνη ακριβώς ήταν η στιγμή που βγήκε από μέσα της ο Διάολος και μου προσέφερε μια παράσταση που θα θυμάμαι για καιρό και θα ανακαλώ σίγουρα για μία ζωή όταν θα πέφτω σε γκόμενες που αρχίζουν τη γκρίνια όταν βρίσκονται από πάνω.
Όντας κάποιος όχι και πρώτο μπόι…πουτσικά, πάντα όταν μια γυναίκα είναι από πάνω μου και ειδικά όταν δε μιλάμε για μισοριξιά που σου δημιουργεί τη ψευδαίσθηση ότι «το χει», έχω ένα άγχος για το κατά πόσο θα μπορέσει να κουνηθεί χωρίς να βγω, κι αν τη φτάνει το εύρος κίνησης για να γίνει σωστά η δουλεία με ένα ρυθμό και να έχουμε και οι δύο μια κάποια ευχαρίστησις.
Η Σοφία εκείνη τη στιγμή σαν άλλη δασκάλα με μαθήτριες όλες τις μαλακισμένες που βαριούνται να κουνηθούν, που «κουράζονται», που δεν βολεύονται, που τους φταίει το ένα ή το άλλο ήταν σε φάση «Hold my beer…και κορίτσια, κάπως έτσι καβαλάμε ένα πούτσο».

Με έβαλε κάτω και γαμήθηκε κυριολεκτικά ΔΙΧΩΣ ΕΛΕΟΣ. Έδωσε έναν απίστευτο πόνο ΜΟΝΗ ΤΗΣ για περίπου 15-20 λεπτά και τονίζω το «μόνη της», διότι η ύπαρξη μου εκείνη τη στιγμή ήταν υπό εξέταση.
Ένα ασταμάτητο και ακούραστο ρυθμικό κούνημα σαν να δούλευε με μπαταρίες, χωρίς διάλειμμα και με ουδεμία απόκλιση στη κίνηση της. Από κάποιο σημείο και μετά την έβλεπες ότι έχει χαθεί, ήταν αλλού, είχε κλείσει τα μάτια της και ταυτόχρονα με το κοπάνημα τριβόταν παίζοντας με την κλειτορίδα της.
Εκείνη πιθανόν να χε ξεχάσει ότι γαμιέται πάνω σε ανθρώπινο πούτσο, εγώ που έτσι κι αλλιώς δε χύνω σ αυτή τη στάση και είναι περισσότερο για εγκεφαλική ευχαρίστηση να τα βλέπω ξαφνικά απ’ το πουθενά όλα, να μην τολμάω ούτε να την αγγίξω, ούτε να τη χουφτώσω, ούτε τίποτα μη τυχόν και το άγγιγμα μου την επαναφέρει στην πραγματικότητα και χαλάσει αυτή την εικόνα τσόντας. Να έχω κάτσει σαν θεατής και να απολαμβάνω το θέαμα μιας 22χρονης μουνάρας να με χρησιμοποιεί στεγνά και να μαλακίζεται με το χέρι της έχοντας και το καυλί μου μέσα της σαν δονητή της.

Αφού πετυχαίνει τον σκοπό της και χύνει με ένταση, φωνές και αδιανόητους σπασμούς για χύσιμο από διείσδυση(εντάξει, σίγουρα βοήθησε και το χεράκι), παίρνει δυο ανάσες και, πριν πάει στο ντους, μου λέει το αμίμητο «είμαστε 2-1, πρέπει να κάνουμε το 2-2».

Εγώ να είμαι σε φάση «τι έγινε ρε παιδιά?» και να σκέφτομαι οκ, κι αν είναι πτώμα και δεν έχει τόσο κουράγιο ή διάθεση να τα δώσει όλα να με κάνει να χύσω δεύτερη φορά, που πάντα για μένα είναι αρκετά πιο δύσκολη και είμαι συνηθισμένος στα επαγγελματικά ραντεβού να μένω καμία φορά στη μία, τα βγαλε τα λεφτά της.
Αλλά σαν να έτρεξε πάνω της στο ντους το ακούραστο νερό ή αν είναι απλώς τα νιάτα, που πλέον είναι σχεδόν μακρινή ανάμνηση και δεν είμαι σίγουρος για το πως μοιάζουν, η Σοφία επέστρεψε σαν να μπήκε μόλις στο δωμάτιο.

Με ρωτάει τι θέλω, της λέω πάμε πάλι πίπα. Αρχίζει πάλι με την ίδια νοοτροπία όπως τη πρώτη φορά, παρά το άδειασμα της, το γυρνάμε σε 69 όπου με εκείνη να ρουφάει αδιαμαρτύρητα και με μένα να γλείφω ό,τι γλείφεται ανάμεσα στα πόδια της λίγο αργότερα έρχεται η ισοφάριση πάλι στο στόμα της.

Αφού υπομονετικά με στραγγίζει, σηκώνεται από πάνω μου και με ένα χαμόγελο απλωμένο στο πρόσωπο της και τα χύσια ακόμη στο στόμα, σηκώνει το χέρι της για high five(!) και αφού τα κολλάμε πάει σαν ελάφι στο μπάνιο να φτύσει.

Ισοπαλία 2-2 λοιπόν. Και εκεί το λήξαμε, αν και υπήρχε λίγος χρόνος, διότι ούτε εγώ έβαζα 3ο ούτε εκείνη όπως μου είπε είχε αποθέματα να χύσει πάλι, αν και από θέμα διάθεσης και επαγγελματισμού μου έδειξε πως ήταν έτοιμη για ό,τι χρειάζεται αν ήθελα να ξαναχύσω εγώ.

Τα τελευταία λεπτά πέρασαν με λίγη κουβεντούλα και φωτογραφίες από τη χώρα στην οποία διαμένει.

Περί εμφάνισης που είπα θα αναφερθώ, η Σοφία ήρθε χωρίς μακιγιάζ, μεικ απ, σκιές, κραγιόν, μαλακίες, χωρίς καν βαμμένα νύχια σε πόδια και χέρια.
Το γράφω, διότι αυτό κάποιους ίσως τους ενοχλεί. Σε πληρωμένο έρωτα και εμένα θεωρητικά θα με ενοχλούσαν τα όχι βαμμένα άκρα(τα άλλα δε με πειράζουν), αλλά το κορίτσι είχε τέτοια συμπεριφορά, τέτοια ενέργεια και αύρα που τελικά είχα καυλώσει ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια του ραντεβού που μου ήρθε τόσο ατημέλητη, σαν να σηκώθηκε μόλις από το κρεβάτι της εντελώς απρογραμμάτιστα για να πάει ωμά να πηδηχτεί χωρίς αύριο.

Σίγουρα η πιο fun εμπειρία μου στη μικρή εσκορτοκαριέρα μου. Και ίσως και η καλύτερη.
Ή η καλύτερη σε ισοβαθμία, δεν είμαι σίγουρος, διότι λίγο καιρό μετά παρέλασε μέσα στο δωμάτιο του πορνοχοτέλ η γυναίκα που, πέρα από εξίσου άριστες υπηρεσίες με τη Σοφία, η θέαση της και η ερωτική συναναστροφή μαζί της σού καταστρέφει ολοκληρωτικά την ικανότητα να βλέπεις ελκυστικές τις δικές μας ντόπιες(Daria). Αλλά αυτό είναι τσοντοπαραμύθι για άλλο βράδυ.

Συμπερασματικά, μιας και κρατούσαμε σκορ η Σοφία έπαιξε μεγάλη μπάλα, ενώ και σαν προσωπικότητα απ’ το λίγο που κουβεντιάσαμε δείχνει ένα κορίτσι κατασταλαγμένο που έχει πιάσει τη ζωή απ’ τα μαλλιά παρά το νεαρό της ηλικίας της.

Εγώ, πάλι, βγήκα στους δρόμους του Μεταξουργείου με τη ψευδαίσθηση πως είμαι γεμάτος, πως το παζλ δεν ήταν απλώς καύλας, αλλά ζωής, πως όπως μπήκε εδώ ένα κομμάτι σε μία συμβατή θέση, το ίδιο θα συμβεί και με άλλα πιο σημαντικά και ουσιώδη και πως χωρίς να το καταλάβω σιγά σιγά με ένα τρόπο θα επέλθει η τάξις στη ζωή μου, διότι είναι τόσο εύκολο να βρεις τα σωστά κομμάτια και πόσο χαζός ίσως είμαι που δεν έχω καταφέρει να τα βρω ως τώρα, μέχρι που η επήρεια της ευχάριστης σεξουαλικής συνεύρεσης μετά από λίγες μέρες εξασθένισε, η ξαφνική ντοπαμίνη στον εγκέφαλο έπεσε και η λογική ή η περίπου λογική έδωσε και πάλι θέση στο αέναο κυνήγι της ουράς μου μέσω των εφήμερων απολαύσεων…

Καλοκαίρι 2004 Ολυμπιακοί Αγώνες. Εγώ νιος, βρίσκομαι Ολυμπιακό στάδιο και παρακολουθώ αγώνα μπάσκετ γυναικών της Εθνική Ομάδας της Αυστραλίας. Θέσεις πολύ κοντά στο παρκέ και χαμηλά σχεδόν στο ύψος του. Με τη λήξη του αγώνα μπαίνουμε που λέτε μέσα στο αγωνιστικό χώρο και στο μικρό χαμό περνάω δίπλα από το θεόμουνο της εποχής της Λάουρεν Τζάκσον. Οι μυημένοι θα τη θυμούνται, μια κατάξανθη πρασινομάτα Αυστραλέζα 1,95 ύψος που φιγούραρε σε διάφορα περιοδικά την εποχή των 00ς με τα μαγιουδάκια της και τα σχετικά. Περιττό να πω ότι το να βλέπεις σαν νέος μια τέτοια θεριεμένη μουνάρα από τόσο κοντά είναι από ασυνήθιστο έως εξωπραγματικό, σχεδόν εξωγήινο. Από εκείνα τα χρόνια, λοιπόν, με στοίχειωνε η φαντασίωση να παρθώ με μία πραγματικά δίμετρη γυναίκα.

Και πέφτω πάνω στο προφίλ της Angel. Και συγκεκριμένα σε κάποιες κριτικές εδώ που έλεγαν πως η κοπέλα δεν είναι 1,83 που αναγραφόταν στο προφίλ, αλλά 1.95.Αφού παθαίνω ένα ευδαιμονικό σοκ, χωρίς πολλά πολλά και έχοντας μηδενικές απαιτήσεις, πέραν του να ισχύει το 2 μέτρα παρά, κλείνω ραντεβού.

Χτύπημα στη πόρτα, και όντως μιλάμε για θηρίο. Η κοπέλα είναι 1,95 ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ. Δε μπορείς να καταλάβεις και ακριβώς γιατί δε περπατάει και στητή.

Έχει σίγουρα κόμπλεξ με το ύψος της. Αντί να έρθει καμαρωτή με τις τακουνάρες της στο 2,05 να νιώσουμε σαν στρουμφάκια που μας έκατσε το λαχείο, το βλέπεις στο ύφος της πως μόνο που δεν σου ζητάει συγγνώμη που σου ρίχνει κανά δυο κεφάλια. Κυκλοφορεί με κάτι μπαλαρίνες, αυτές που είναι πιο flat κι απ’ ό,τι είναι η Γη για τους flat earthers. Ίσα να υπάρχει λίγο ύφασμα κάτω απ’ το πόδι, μη τυχόν και ψηλώσει ένα εκατοστό με κανονικό παπούτσι.

Χείλη άσχημα πειραγμένα, σαν σαμπρέλες που χαλάνε τη φυσική ομορφιά που έχει(είχε πριν τα νέα χείλη) το πρόσωπο της. Σώμα λεπτό, αλλά πολύ χαλαρό, όχι ωραίο, αλλά όταν εκτείνεται σε 195 και βάλε εκατοστά ούτε και άσχημο.Πόδια μέτρια,χέρια όμορφα.

Παίρνει άμεσα τα χρήματα από το τραπεζάκι μη τυχόν και της τα πάρει κανείς άλλος και μπαίνει στο μπάνιο. Περιττό να πω ότι όσες φορές μπήκε μπάνιο κατά τη διάρκεια του ραντεβού τα πήρε όλα μαζί της μέσα τσάντες, κινητά, παπούτσια, τα πάντα όλα αγκαλιά, δεν άφηνε τίποτα.

Στα του αγώνα.

Φιλί χωρίς ή με ελάχιστη γλώσσα, πας να τη φιλήσεις όρθια και αντί να σταθεί στο ύψος της και να σε αναγκάσει να σηκωθείς στις μύτες να σε καυλώσει, χαμηλώνει γόνατα και στέκεται σαν λυγισμένο ζαχαροκάλαμο.
Μηδέν πρωτοβουλία, δε κοιτάζει να περάσει και εκείνη καλά, παρά να βγεί η δουλειά. Δε λέει όχι στα βασικά, ούτε δυσανασχετεί, κάνει ό,τι της πεις (επαναλαμβάνω στα βασικά) και περιμένει να περάσει η ώρα της. Πίπα τυπική, χωρίς τεχνική, αλλά λόγω μεγάλου στόματος, η δουλεία γίνεται. Εμένα που είμαι σχεδόν μικροτσούτσουνος με εξαφάνισε χωρίς κανένα πρόβλημα, οπότε πήρα έστω την ευχαρίστηση απ’ το βάθος. Χύσιμο στο στόμα όχι, αν και υπάρχει στα extra της.

Στο σεξ δεν λέει όχι σε ότι και όπως θες. Δε κάθεται σαν πλαστική κούκλα, αλλά δε δίνει και πόνο.
Παίχτηκαν δύο γύροι, στερεοτυπικά και μάλλον ανούσια.
Σόσιαλ, για τους ενδιαφερόμενους, εντελώς άβολο. Σε ρωτάει κάτι μαλακίες τύπου τι χόμπι έχεις, τι σου αρέσει κλπ. ΕΛΕΟΣ.

Κρίμα που δε εκμεταλλεύεται τα προσόντα της, αλλά μάλλον έχει βολευτεί στο γεγονός πως ακόμα κι έτσι ως ερωτικά απόμακρη και σαν προσωπικότητα μάλλον αδιάφορη, βρίσκει ευκατάστατους αγαπούληδες να την περιφέρουν σαν τρόπαιο.

Συμπερασματικά, δε κλαίω τα χρήματα μου. Είναι τέτοιο το φετίχ μου με τις δίμετρες που ακόμα κι αν μου έλεγαν ότι δεν θα έκανα σεξ μαζί της και απλά θα στεκόμασταν δίπλα δίπλα και θα την έπαιζα, για μια φορά πάλι ναι θα έλεγα. Αν δεν έχετε κάποιο παρόμοιο φετίχ να πηδήξετε μια πραγματικά δίμετρη γκόμενα, μπορείτε να προσπεράσετε, υπάρχουν δεκάδες ανώτερες επιλογές. Όσοι πάλι γουστάρουν για τη εμπειρία, ας προσέλθουν. Ζήτημα να υπάρχουν άλλες πέντε σαν κι αυτήν σ όλη την Ευρώπη.

ΥΓ. Κάτι που βέβαια το ξέρουμε πλέον στα σχεδόν δεύτερα -άντα, αλλά επιβεβαιώνεται ακόμη μια φορά. Τι να το κάνεις το τι σε καυλώνει οπτικά, αν η γκόμενα έχει κωλάρα, βυζάρες, ποδάρες, αν είναι δυο μέτρα ή τρία μέτρα ή ό,τι άλλο, όταν δεν έχει πουτανιά και δε ξέρει να σε παίξει όλα τα καλούδια της πάνε στράφι.

Και έρχονται συνήθως κάτι γυναίκες, όχι μόνο στο εσκορτιλίκι, αλλά και στη γαμημένη κανονική ζωή, που εκ πρώτης όψεως δε σου γεμίζουν και πολύ το μάτι. Με το μικρό ίσως σωματάκι, με το ακόμα μικρότερο βυζάκι, κάτι Σασες,Ντάσες,Μάσες και εσχάτως απ’ ό,τι διαβάζω Εταίρες, κάτι χαρούμενα κορίτσια γεμάτα ζωή που αναβλύζουν καύλα από κάθε πόρο του δέρματος τους, που είναι σαν να βουτάνε το μινιόν κορμάκι τους μέσα στο μέλι και να σου κλείνουν το μάτι.

Και συ τα ξεχνάς όλα και τρέχεις…

Και τρέχεις…

Και τρέχεις…