Λεπτομέρειες αξιολόγησης

σαλόνι τυπικό και λίγο σοβαρό θα έλεγα. μια γύρα στο στύλο και πάλι μέσα.
ξανθιά μαλλιά μέχρι ώμους, φάτσα καλή που δε φαίνεται καλά κάτω από τα "χοντρά" μαύρα γυαλιά που φοράει (ίσως για στυλ), μετρίου αναστήματος, μικρό βυζί φυσικό, αδύνατο κορμί, ντεμί κώλος αλλά δε με χάλασε καθόλου και οκ πόδια.
ηλικιακά γύρω στα 30 + και ίσως μιλφοκατάσταση.
ντυμένη με ένα κόκκινο σετ εσωρούχων.
τα γυαλιά την κάνουν λίγο "αυστηρή και απόμακρη" θα έλεγα στο σαλόνι, αλλά μη δώσετε σημασία... μέσα αλλάζει το σκηνικό.
μου θύμισε λίγο το ύφος της Λίζας από το 19, αλλά και αυτή μέσα αποδείχθηκε φωτιά όπως είχα γράψει και στην κριτική μου τότε.
κατά τη διάρκεια της πασαρέλας με είχε καρφώσει με το βλέμμα της από τη στιγμή που βγήκε, μέχρι που μπήκε.
στη βάρδια μαζί της και η Ντάνα που είναι πολύ σκυλί με ότι αυτό συνεπάγεται... για να το πω όσο πιο ευγενικά γίνεται (που ίσως τιμηθεί).
επειδή περίμενα να δω και Ντάνα γιατί ήταν δωμάτιο, η Αλεξάνδρα βγήκε 2 φορές σαλόνι μιας και μπήκε κόσμος.
και τις 2 ήταν καρφωμένη πάνω μου, επομένως δε χρειάστηκα κάτι άλλο γιατί το σήμα είχε ληφθεί.
είσοδος της κοπέλας με χαμόγελο και αρκετά εύθυμη, σε σύγκριση με το σοβαρό σαλόνι.
πάω δίπλα της γιατί με πέτυχε στα καθαριστικά και την ξεκινάω σε ένα μπαλαμούτι να δω ανταπόκριση.
όχι απλά ανταποκρίθηκε... αλλά γίναμε ένα από τα γλωσσόφιλα και τα χάδια εναλλάξ. μου γύρισε πλάτη και τριβόταν πάνω στο καβλί μου όσο την επεξεργαζόμουν.
γλείψιμο στα φυσικά βυζάκια της, χούφτωμα στο κωλαράκι της, φιλιά και κάποιες δαγκωματιές στους ώμους όπως και στο λαιμό της.
μου έριξε ένα δάγκωμα στα χείλια αλλά ευτυχώς χωρίς να αφήσει σημάδι και σκέφτηκα ότι θα πάει πολύ καλά αυτό τελικά.
ταυτόχρονα την έγδυνα κιόλας.
ξάπλα για πίπα η οποία είναι με προφύλαξη μεν, αλλά όχι το δυνατό της χαρτί δε.
γενικώς ντεμί πανσιόν με ασχολία πιο πολύ στο κεφάλι, λίγο κορμό, αλλά και λίγο χεράκι. από @@ όχι.
έχει ωραίο μουτράκι όταν βγάλει τα γυαλιά και ωραίο δέρμα.
από τατουάζ πρόσεξα ένα σαν 5αλφα (κάτι τέτοιο) στο δεξί της χέρι.
αφού μου έκανε κάτι εύσημα, μου είπε για νορμάλ λέγοντας μου "νταβαη" στην αρχή, αλλά στα καπάκια της είπα να έρθει από πάνω... για αρχή.
"ο μπορσζ" μου είπε, το οποίο δεν κατάλαβα αλλά υποθέτω είναι κάτι σαν το κλασικό θρησκευτικό.
ξέρει κάποια ελληνικά εκτός από ρωσικά και ίσως έχει δουλέψει και κάπου αλλού υποθέτω, αν και μου το αρνήθηκε στο λιγοστό σόσιαλ που κάναμε στο τέλος.
πρώτη στάση σε κάου λοιπόν όπου βάζει τζελ, παίρνει θέση και ξεκινάει χαλαρά μέχρι να συνηθίσει. όταν γίνει αυτό, ξεκινάει ένταση από μόνη της σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό που με εξέπληξε ευχάριστα θα έλεγα.
το μουνάκι της είχε ανοίξει και έκανε βαθιά μπασίματα και κοπανήματα πανω στο καβλί μου από μόνη της.
δήλωσα συμμετοχή για λίγο και οι κραυγές ξεκίνησαν με χαρακτηριστικό αυτό το "ο μπορσζ".
να την πιάνω από το σβέρκο και να τη χαϊδεύω ολούθε όσο "με πήδαγε" και να έχει ανατριχιάσει. ταυτόχρονα ρίχναμε και γλωσσόφιλα που και που.
αλλαγή σε ντόγκυ με μένα όρθιο όπου στήνεται καλά.
η θέα φοβερή και έχει όμορφο μουνάκι.
μπαίνω χαλαρά και αμέσως είπε πάλι το "ο μπορσζ" όπως επίσης να την πάω λίγο σιγά.
χαλαρά για αρχή λοιπόν αλλά με την εικόνα που έβλεπα μπροστά μου, δε μπορούσα να αντισταθώ για πολύ ακόμα.
το μουνάκι της ρουφούσε τέλεια το καβλί μου που είχε γίνει τέντα. ξεκίνησα λίγο πιο ανέβασμα ρυθμού όπου ξεκίνησε έντονα τις κραυγές της με το κλασικό θρησκευτικό.
έπιανα τα πατουσάκια της για αντίσταση και κάρφωνα με ένταση και βάθος. κράτημα ώμων και κάποιες σφαλιαρίτσες στο κωλαράκι της.
κάπου εκεί τη φώναξε η τσατσά, αλλά συνεχίσαμε απτόητα.
αλλαγή σε μίσιον στη μέση του κρεβατιού αλλά λόγω μεγέθους δε με άφησε να βάλω και τα 2 πόδια σε ώμους.
με το ένα λοιπόν μπαίνω πάλι και ξεκινάω πάλι σταδιακή ένταση ώσπου φτάσαμε μύτη-μύτη και τα γλωσσόφιλα ήταν αναπόφευκτα.
παρά το 1 πόδι είχε στηθεί καλά και τον έτρωγε όλο, με αποτέλεσμα κάποια υγρά της να φτάσουν στα @@ μου.
είχα κατακαβλώσει τέρμα και δε μπορούσα να αντέξω παραπάνω, ώσπου έχυσα εντός καποτιδίου με κανονικό στράγγισμα, χωρίς δυσανασχέτηση και κάποια γλωσσόφιλα πάλι.
κάπου εκεί την ξαναφώναξε η τσατσά και απάντησε με ένα ντα.
μείναμε λίγο έτσι (χωρίς να βγω από μέσα της) με γελάκια και κάποια πειράγματα που της έκανα στη φατσούλα της.
σήκωμα για καθαριστικά, ευχαριστίες, φιλιά πάλι και ανανέωση συνάντησης όπως και δήποτε.

για να κλείσω.
1) ο χώρος ίδιος χωρίς καμία αλλαγή, έχω βάλει κάποιες φωτός κλασικά.
2) η τσατσά βαράει πόρτες, φωνάζει... και ξαναφωνάζει. επομένως 1 από τα αποδυτήρια.
3) η Αλεξάνδρα είναι ένα διαμάντι το οποίο αν της φερθείς σωστά, θα σε ανταμείψει στο έπακρο.
ανταποκρίνεται και ακολουθεί στα προκάτ σου. η πίπα της δε θα σε ενθουσιάσει καθώς θέλει βελτίωση, αλλά στο υπόλοιπο παιχνίδι όμως σε κερδίζει και σου δίνεται απλόχερα. στους μεγαλούτσικους έχει ένα θεματάκι, αλλά μη μασήσετε. σεβαστείτε το όριό της, μην τη ζορίσετε πολύ και θα το καταευχαριστηθείτε.
θυμίζει λίγο την Λίζα από Φωκαίας 19 ως προς το άνοστο, "σοβαρό" και αδιάφορο σαλόνι αλλά μη δώσεται σημασία όπως προείπα... μέσα είναι αλλιώς.
από μένα είναι ναι ασφαλώς και λογικά με περισσότερο χρόνο και αντίτιμο.