Δεν ξερω για σας παιδια αλλα εγω την αμαρτια μου θσ την πω..
Καθε φορα που εχει επαθλο επικοινωνιας βλεπω τον αγωνα αλλα την ωρα της συγκινησης (οταν δηλαδη η νικητρια ομαδα κερδιζει και παει να ακουσει τα αγαπημενα της προσωπα) εγω η θα κλαψω απο τα γελια η θα αλλαξω καναλι επειδη δεν αντεχω να βλεπω
Και θελω να ρωτησω: Μονο εγω δεν ειμαι ευεστητος και δεν μπορω να καταλαβω την συγκηνισιακη φορτιση που νιωθουν οι παικτες εκεινη την στιγμη?