Καλησπέρα, τώρα που βρήκα λίγο χρόνο, ας «αναγεννήσουμε» το παρών νήμα, με πληροφορίες έπειτα από την πρόσφατη επίσκεψη μου τον Αύγουστο, μετά από πολλά χρόνια, στην εμπόλεμη Ουκρανία. Πρώτος σταθμός η Οδησσός.
Πτήση από Αθήνα προς Κισινάου με Turkish Airlines (Μέσω Κων/πολης). Αρχικά είχε γίνει κράτηση με Λεωφορείο (
INFOBUS | Bus, train, flight), με διάρκεια 5 ώρες συν την καθυστέρηση στα σύνορα η οποία μπορεί να διαρκέσει από 2 έως 5+ ώρες.
Στο αεροδρόμιο γνώρισα ένα ταρίφα ο οποίος ήθελε με ΙΧ (Hyundai Sonata) 250€ και 150€ (για να περάσουμε χωρίς ουρά στα σύνορα). Οπότε ο χρόνος έπεσε στις περίπου 4 ώρες.
Στα σύνορα είχε 150 μέτρα ουρά, αλλά μόλις έπεσε το τηλ. φύγαμε σφαίρα μπροστά. Υπήρξε βέβαια μια «μικρή» καθυστέρηση 10 λεπτών γιατί εκείνη την ώρα είχε δοθεί συναγερμός και έπεσε ένας βαλλιστικός πύραυλος στο λιμάνι της Οδησσού!! Υπάρχουν εφαρμογές που προειδοποιούν ανερχόμενη επίθεση (Air Alert) καθώς και κάποια κανάλια στο Telegram.
Στην Οδησσό ειλικρινά δεν κατάλαβα ότι γίνεται πόλεμος. Όλα λειτουργούν κανονικά και τα μπαρ, εστιατόρια είναι ανοικτά μέχρι τις 23.00. Από τις δώδεκα και μετά υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας και όλοι πρέπει να είναι το βράδυ στα σπίτια τους. Ο βαθμός επικινδυνότητας υφίσταται αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλος γιατί οι επιθέσεις γίνονται κυρίως σε εγκαταστάσεις και υποδομές. Οι ντόπιοι συμπεριφέρονται σαν να μην γίνεται τίποτα, έχουν πάθει ανοσία.
Δυστυχώς ξεχάστε Ουκρανές (8+), είδα σχεδόν ελάχιστα τοπ μουνιά. Ό,τι είχε μείνει πριν τον πόλεμο έχουν φύγει. Αυτό για τα εδώ standards. Σαφώς ο μέσος όρος ήταν πολύ πάνω από τα δεδομένα π.χ. της Αθήνας. Έξω κυκλοφορούν πολλές γυναίκες και μαμάδες και δεν βλέπεις άντρα άνω των 26 – 45, γιατί προφανώς είναι στο μέτωπο. Μιας και ανέβηκα με γκόμενα από την Οδησσό, δεν είχα και πολλά περιθώρια παραστρατημάτων. Χτύπησα βέβαια 2 κορασίδες από Mamba και SA.