Έχει πιάσει κάλο το χέρι μου να το γράφει: Στην θέση της, με την αναγνωρισιμότητα και την αποδοχή που θα είχα, θα έφτιαχνα έναν μεγάλο κατάλογο με τους καλύτερους , τιμιώτερους, επιτυχημένους έλληνες σε κάθε τομέα, και θα τους ζητούσα να βάλουν πλάτη να ξεκολλήσουμε το κάρο από την λάσπη. Θα δημιουργούσαμε ένα εφικτό όραμα και θα θέταμε Αρχές γιά την Ελλάδα, και κατόπιν θα καταστρώναμε το πρόγραμμα (μεθοδολογία) υλοποίησής του, με εναλλακτικές β, γ, δ....
Μόνο τότε θα βγαίναμε ως συγκροτημένη ομάδα να τους γαμήσουμε, τους μπλέ, τούς ρόζ και τους πράσινους αρουραίους, αρχικά στίς εκλογές....
Τώρα, όπως λέει και ο Αδαλής, δηλώσαμε συμμετοχή στούς αγώνες, αλλά δεν έχουμε αυτοκίνητο...
Όσο γιά την λαϊκή συμμετοχή στο Κίνημα, εάν δεν υπάρχουν πρόσωπα υπεύθυνα, με γνώσεις και τίμια σε κάθε τομέα, θα γίνει χάβρα των Ιουδαίων... Μία φοιτητική συνέλευση ένα πράγμα...