Kiara VIP/Maleficent

[Katerina]

Μπαίνεις μέσα. Έχει γίνει πείραμα. Δηλαδή έχει γίνει πράξη. Και στην δικιά σου δουλειά. Και σε παραπλήσιες.τεκμηριωμενο

Από που κι ως που μπαίνεις μέσα;

 

[Katerina]

Όπου «εμπνέει» βάλε «έμπαινες» και βγαίνει νόημα.

(Άντε να δούμε, θα καληνυχτίσω; )

Πάλι δε βγάζω αλλά προχωράμε χαχα.
Αν εννοεί ότι μπαίνεις μέσα επειδή προσφέρεις μια μικρή έκπτωση ή λίγο έξτρα χρόνο σε καλούς πελάτες, διαφωνώ καθέτως.

 

[th0dor1s]

Πάμε, λοιπόν, στο μοντέλο.

Η επιχείρηση δεν εστιάζει στην τιμή που θα δώσει ο ένας πελάτης για ένα μονόωρο ραντεβού αλλά στο LTV.

Customer Lifetime Value (LTV) = το συνολικό ποσό χρημάτων που θα ξοδέψει ένας πελάτης σε μια επιχείρηση καθ’ όλη τη διάρκεια της σχέσης τους.

Ή για να το πούμε πιο απλά, στόχος είναι οι τακτικοί πελάτες.
Γιατί ξέρουν τη διαδικασία και δεν χρειάζεται να αναλώνεις χρόνο στο να απαντάς στα κλασικά «τιμούλα;», «τηλέφωνο;», «τα καταπίνεις;» «κώλο δίνεις;»
Γιατί δεν κάνουν “εκπλήξεις”. Υπάρχει εμπιστοσύνη και άνεση και μειώνεται ο κίνδυνος για ατυχήματα, παρεξηγήσεις, δυσφορία. Ξέρει ο καθένας τι θα περιμένει, η οικειότητα αυξάνεται και η φάση είναι win-win.

Γενικά το σταθερό πελατολόγιο οδηγεί σε σταθερό εισόδημα, πιο οργανωμένο πρόγραμμα αλλά και σε μικρότερη έκθεση για την ψυχική και σωματική σου υγεία.

Όμως προφανώς δεν θα επιδιώξουν όλοι οι πελάτες επανάληψη.
Γιατί το κίνητρό τους είναι η περιέργεια, και η "ίντριγκα" εξαντλείται αμέσως μετά την πρώτη συνεδρία.
Γιατί ο μόνος λόγος που ήρθαν ήταν για να γράψουν κριτική και να ανέβουν στα μάτια της κοινότητας.
Γιατί σε επέλεξαν για «δώρο γενεθλίων».
Γιατί είχαν κάτι άλλο στο μυαλό τους.
Γιατί δεν τους άρεσε η ελιά πάνω από το φρύδι σου ή η ουλή από το χειρουργείο που έκανες στο πόδι.
Γιατί δεν κάνουμε όλοι για όλους, τέλος πάντων.

Νομίζω ότι ακόμα και αν μια σεξεργάτρια είναι ευδιάθετη, «ομορφούλα», με καλές υπηρεσίες, δύσκολα το ποσοστό επανάληψης ξεπερνά το 70-80%. Το δε ποσοστό σε real τακτικούς πελάτες είναι ακόμα μικρότερο.

Οπότε σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να δημιουργήσεις έναν κύκλο. Όταν έχεις συνέπεια και είσαι καλός σε αυτό που προσφέρεις, ο κύκλος χτίζεται όμως.

Όμως ακόμα και να βρεις 5-10-20-30-50 πελάτες, δεν σημαίνει ότι «έδεσες το γάιδαρο σου».
Κάποιοι πελάτες θα φύγουν αναπόφευκτα: θα μετακομίσουν, θα αλλάξουν οικονομική κατάσταση, θα σε ΒΑΡΕΘΟΥΝ.
Κάποιους θα τους απορρίψεις εσύ γιατί στην πορεία θα προσπαθήσουν να παραβιάσουν τα όρια σου. Μέσα από την επανάληψη μπορεί να γεννηθεί υπερβολική οικειότητα και να υπάρξει ένας δικαιωματισμός (πχ τόσα λεφτά έχω ξοδέψει, ας κάνουμε ακα).

Συνεπώς, χρειάζεται μια μικρή ροή νέων πελατών (π.χ. 10-20% του χρόνου σου) για να αντικαθιστάς αυτούς που αποχωρούν.

Όμως ο κύκλος ήδη υπάρχει και κυρίως αυτός σου δίνει το «ψωμάκι σου» και μάλιστα πιο ευχάριστα.
Οπότε που θα δώσεις έμφαση; Στους παλιούς καλούς πελάτες!
Και αυτό δεν είναι διάκριση αλλά business optimization.

Υπάρχουν “slots” που κρατάς για τους τακτικούς πελάτες όπως συμβαίνει σε σχεδόν όλες τις επιχειρήσεις, είτε με απόλυτη διαφάνεια (Standing appointment, priority booking) είτε πιο άτυπα (βλέπε τραπέζι ρεζερβέ που δεν αντιστοιχούν σε όνομα).
Υπάρχουν membership προνόμια όπως προτεραιότητα στην επικοινωνία, tiered pricing, out‑of‑schedule session, επίσκεψη στο χώρο τους κλπ κλπ.
Όταν αγοράζεις μαζικά (είτε πολλές ώρες συνεχόμενα είτε πολύ συχνά), η τιμή αλλάζει.
Δεν είναι κάτι ύποπτο ούτε αθέμιτο.
Είναι επιχειρηματική στρατηγική που εφαρμόζεται από πολλές μεγάλες εταιρίες.

Συνεπώς, όταν μια κοπέλα είναι σπανίως διαθέσιμη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θέλει νέους πελάτες, ούτε ότι «μεγαλοπιάστηκε και υποτιμάει την πλέμπα».
Σημαίνει ότι προσπαθεί να δουλέψει με τους δικούς της όρους και να προστατέψει τον εαυτό της.

Ταπεινή μου γνώμη ότι ενώ κατά βάση (προφανώς) τα θετικά που παραθέτεις είναι αυτονόητα γι’ αυτό το μοντέλο λειτουργίας, κάνεις αρκετές παραδοχές και το ουσιαστικότερο για το ΠΩΣ θα το πετύχει κάποια αυτό, δεν αναλύεται επαρκώς. Νομίζω ότι για ένα τέτοιο μοντέλο επανάληψης υπάρχει ένα ‘sweet spot’ σε σχέση με το κόστος. Εκεί που γίνεται κάποια αναγκαία συνήθως διάκριση αλλά όχι τόσο ώστε να αποτρέπει την επανάληψη. Σε αυτό (το πώς θα επιτευχθεί η σταθερότητα και η επανάληψη) να σημειώσουμε ότι για την συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών πελατών ισχύει το ότι ακόμα και το τέλειο να έχουν απέναντι τους και να το έχουν βρει, πάντα (νόμος) θα θέλουν και το νέο γιατί η οποιαδήποτε επανάληψη (ναι ακόμα και με το τέλειο) είναι βαρετή ή έστω περισσότερο βαρετή και λιγότερο ‘exciting’ από κάτι νέο.
Συμπερασματικά, αν και συμφωνώ απόλυτα ως προς τα πλεονεκτήματα του μοντέλου αυτού, δεν πιστεύω ότι είναι βιώσιμα εφικτό. Οπότε φαντάζομαι ότι το πιο ‘κοντινό’ ρεαλιστικά σε αυτό είναι μια ενδιάμεση κατάσταση με όσους πιο πολλούς σταθερούς πελάτες και τους υπόλοιπους (που μοιραία θα είναι πολύ μεγάλο ποσοστό) νέους.
Σε όλο το παραπάνω φυσικά μεγάλη σημασία έχει ο αριθμός των ραντεβού. Αν μιλάμε για 2-3 την ημέρα τότε τα πράγματα αλλάζουν εντελώς και ναι μπορεί οι σταθεροί και γνώριμοι πελάτες να είναι μεγάλο ποσοστό.

 

[Sakis1104]

Από που κι ως που μπαίνεις μέσα;

Είπαμε εάν ήταν νόμιμη. Με τα έξοδα. Φόρους .κτλ. καμία νόμιμη επειχηρηση. Δεν κρατιέται με το 20 τις εκατο.

 

[Sakis1104]

Πάλι δε βγάζω αλλά προχωράμε χαχα.
Αν εννοεί ότι μπαίνεις μέσα επειδή προσφέρεις μια μικρή έκπτωση ή λίγο έξτρα χρόνο σε καλούς πελάτες, διαφωνώ καθέτως.

Δεν εννοώ αυτό. Για την έκπτωση. Εννοώ ότι εάν δεν βάλεις καινούργιους πελάτες. Στο τέλος δεν θα έχεις κανέναν.

 

[Mouxtikosss]

Εχω ετοιμάσει template σε excel για το bussiness plan σου, με αλγορίθμους για risk analysis και optimization. Σε στικάκι το ΣΚ;

 

[Kbs]

Δεν εννοώ αυτό. Για την έκπτωση. Εννοώ ότι εάν δεν βάλεις καινούργιους πελάτες. Στο τέλος δεν θα έχεις κανέναν.

Μην αγχώνεσαι μύστη μου. Το μανάρι ξέρει και κάνει μαρκετικο επιθετινγκ, δεν πρόκειται να στεγνώσει από πελάτες

 

[Sakis1104]

Δεν εννοώ αυτό. Για την έκπτωση. Εννοώ ότι εάν δεν βάλεις καινούργιους πελάτες. Στο τέλος δεν θα έχεις κανέναν.

Και μια άλλη προσωπικη γνώμη.θα μπορούσες. Αντί για εκπτώσεις.να έχεις μια πιο δελεαστική τιμή. Για όλους. Γιατί οι σίγουροι. Θα χαθούν.οσο για την Χαλεπά. Που η κάθε μία θέλει να προστατευτεί. Πιστεύω σε αυτά τα χρήματα. Σπανίζει λίγο.

 

[georgekp34]

Πάμε, λοιπόν, στο μοντέλο.

Η επιχείρηση δεν εστιάζει στην τιμή που θα δώσει ο ένας πελάτης για ένα μονόωρο ραντεβού αλλά στο LTV.

Customer Lifetime Value (LTV) = το συνολικό ποσό χρημάτων που θα ξοδέψει ένας πελάτης σε μια επιχείρηση καθ’ όλη τη διάρκεια της σχέσης τους.

Ή για να το πούμε πιο απλά, στόχος είναι οι τακτικοί πελάτες.
Γιατί ξέρουν τη διαδικασία και δεν χρειάζεται να αναλώνεις χρόνο στο να απαντάς στα κλασικά «τιμούλα;», «τηλέφωνο;», «τα καταπίνεις;» «κώλο δίνεις;»
Γιατί δεν κάνουν “εκπλήξεις”. Υπάρχει εμπιστοσύνη και άνεση και μειώνεται ο κίνδυνος για ατυχήματα, παρεξηγήσεις, δυσφορία. Ξέρει ο καθένας τι θα περιμένει, η οικειότητα αυξάνεται και η φάση είναι win-win.

Γενικά το σταθερό πελατολόγιο οδηγεί σε σταθερό εισόδημα, πιο οργανωμένο πρόγραμμα αλλά και σε μικρότερη έκθεση για την ψυχική και σωματική σου υγεία.

Όμως προφανώς δεν θα επιδιώξουν όλοι οι πελάτες επανάληψη.
Γιατί το κίνητρό τους είναι η περιέργεια, και η "ίντριγκα" εξαντλείται αμέσως μετά την πρώτη συνεδρία.
Γιατί ο μόνος λόγος που ήρθαν ήταν για να γράψουν κριτική και να ανέβουν στα μάτια της κοινότητας.
Γιατί σε επέλεξαν για «δώρο γενεθλίων».
Γιατί είχαν κάτι άλλο στο μυαλό τους.
Γιατί δεν τους άρεσε η ελιά πάνω από το φρύδι σου ή η ουλή από το χειρουργείο που έκανες στο πόδι.
Γιατί δεν κάνουμε όλοι για όλους, τέλος πάντων.

Νομίζω ότι ακόμα και αν μια σεξεργάτρια είναι ευδιάθετη, «ομορφούλα», με καλές υπηρεσίες, δύσκολα το ποσοστό επανάληψης ξεπερνά το 70-80%. Το δε ποσοστό σε real τακτικούς πελάτες είναι ακόμα μικρότερο.

Οπότε σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να δημιουργήσεις έναν κύκλο. Όταν έχεις συνέπεια και είσαι καλός σε αυτό που προσφέρεις, ο κύκλος χτίζεται όμως.

Όμως ακόμα και να βρεις 5-10-20-30-50 πελάτες, δεν σημαίνει ότι «έδεσες το γάιδαρο σου».
Κάποιοι πελάτες θα φύγουν αναπόφευκτα: θα μετακομίσουν, θα αλλάξουν οικονομική κατάσταση, θα σε ΒΑΡΕΘΟΥΝ.
Κάποιους θα τους απορρίψεις εσύ γιατί στην πορεία θα προσπαθήσουν να παραβιάσουν τα όρια σου. Μέσα από την επανάληψη μπορεί να γεννηθεί υπερβολική οικειότητα και να υπάρξει ένας δικαιωματισμός (πχ τόσα λεφτά έχω ξοδέψει, ας κάνουμε ακα).

Συνεπώς, χρειάζεται μια μικρή ροή νέων πελατών (π.χ. 10-20% του χρόνου σου) για να αντικαθιστάς αυτούς που αποχωρούν.

Όμως ο κύκλος ήδη υπάρχει και κυρίως αυτός σου δίνει το «ψωμάκι σου» και μάλιστα πιο ευχάριστα.
Οπότε που θα δώσεις έμφαση; Στους παλιούς καλούς πελάτες!
Και αυτό δεν είναι διάκριση αλλά business optimization.

Υπάρχουν “slots” που κρατάς για τους τακτικούς πελάτες όπως συμβαίνει σε σχεδόν όλες τις επιχειρήσεις, είτε με απόλυτη διαφάνεια (Standing appointment, priority booking) είτε πιο άτυπα (βλέπε τραπέζι ρεζερβέ που δεν αντιστοιχούν σε όνομα).
Υπάρχουν membership προνόμια όπως προτεραιότητα στην επικοινωνία, tiered pricing, out‑of‑schedule session, επίσκεψη στο χώρο τους κλπ κλπ.
Όταν αγοράζεις μαζικά (είτε πολλές ώρες συνεχόμενα είτε πολύ συχνά), η τιμή αλλάζει.
Δεν είναι κάτι ύποπτο ούτε αθέμιτο.
Είναι επιχειρηματική στρατηγική που εφαρμόζεται από πολλές μεγάλες εταιρίες.

Συνεπώς, όταν μια κοπέλα είναι σπανίως διαθέσιμη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θέλει νέους πελάτες, ούτε ότι «μεγαλοπιάστηκε και υποτιμάει την πλέμπα».
Σημαίνει ότι προσπαθεί να δουλέψει με τους δικούς της όρους και να προστατέψει τον εαυτό της.

Οπότε θες φτιάχνω και business plan χεχε
Δεν έχουμε βρεθεί ακόμα επιδιώκω και ευελπιστω στην επόμενη επίσκεψη μου στην Αθήνα να βολεψει και να γίνει το πολυπόθητο ραντεβού
Αλλά μου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφεις γενικά οπότε συνδυαστικά με το ότι είμαι σίγουρος ότι από εμφάνιση και υπηρεσίες θα τα πάμε καλά count me in για στάνταρντ μωρό μου!

 

[Katerina]

Ταπεινή μου γνώμη ότι ενώ κατά βάση (προφανώς) τα θετικά που παραθέτεις είναι αυτονόητα γι’ αυτό το μοντέλο λειτουργίας, κάνεις αρκετές παραδοχές και το ουσιαστικότερο για το ΠΩΣ θα το πετύχει κάποια αυτό, δεν αναλύεται επαρκώς.

Το κείμενο εστιάζει στο μοντέλο λειτουργίας (the business model) και όχι στο How-To / Go-To-Market strategy.
Στόχος, λοιπόν, δεν είναι να απαντήσω το ΠΩΣ (μπορούμε να το κάνουμε κάποιο άλλο βράδυ αυτό).

Ωστόσο, μέσα στο κείμενο, το ΠΩΣ συνοψίζεται σε αυτή τη φράση:
«Σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να δημιουργήσεις έναν κύκλο. Όταν έχεις συνέπεια και είσαι καλός σε αυτό που προσφέρεις, ο κύκλος χτίζεται όμως».

Νομίζω ότι για ένα τέτοιο μοντέλο επανάληψης υπάρχει ένα ‘sweet spot’ σε σχέση με το κόστος.

Προσωπικά, θεωρώ έχω ήδη βρει το δικό μου sweet spot στις τιμές που τώρα δηλώνω. Αυτό προφανώς για κάθε κοπέλα αλλάζει.

Σε αυτό (το πώς θα επιτευχθεί η σταθερότητα και η επανάληψη) να σημειώσουμε ότι για την συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών πελατών ισχύει το ότι ακόμα και το τέλειο να έχουν απέναντι τους και να το έχουν βρει, πάντα (νόμος) θα θέλουν και το νέο γιατί η οποιαδήποτε επανάληψη (ναι ακόμα και με το τέλειο) είναι βαρετή ή έστω περισσότερο βαρετή και λιγότερο ‘exciting’ από κάτι νέο.

Το να θέλουν ΚΑΙ το νέο δεν χαλάει το μοντέλο. Δεν ζητάει καμία πάροχος υπηρεσιών αποκλειστικότητα.

Αλλα νομίζω η τοποθέτηση είναι παρόμοια με αυτό που ήδη είπα
« Γιατί το κίνητρό τους είναι η περιέργεια, και η "ίντριγκα" εξαντλείται αμέσως μετά την πρώτη συνεδρία».

Συμπερασματικά, αν και συμφωνώ απόλυτα ως προς τα πλεονεκτήματα του μοντέλου αυτού, δεν πιστεύω ότι είναι βιώσιμα εφικτό. Οπότε φαντάζομαι ότι το πιο ‘κοντινό’ ρεαλιστικά σε αυτό είναι μια ενδιάμεση κατάσταση με όσους πιο πολλούς σταθερούς πελάτες και τους υπόλοιπους (που μοιραία θα είναι πολύ μεγάλο ποσοστό) νέους.
Σε όλο το παραπάνω φυσικά μεγάλη σημασία έχει ο αριθμός των ραντεβού. Αν μιλάμε για 2-3 την ημέρα τότε τα πράγματα αλλάζουν εντελώς και ναι μπορεί οι σταθεροί και γνώριμοι πελάτες να είναι μεγάλο ποσοστό.

Εδώ συμφωνούμε απόλυτα.
Μιλάω για 1-2 πελάτες την ημέρα που με δεδομένο ότι αρκετοί κλείνουν πολύωρα μεταφράζεται σε 10k το μήνα.

 

[Alexis_cool]

Πάμε, λοιπόν, στο μοντέλο.

Η επιχείρηση δεν εστιάζει στην τιμή που θα δώσει ο ένας πελάτης για ένα μονόωρο ραντεβού αλλά στο LTV.

Customer Lifetime Value (LTV) = το συνολικό ποσό χρημάτων που θα ξοδέψει ένας πελάτης σε μια επιχείρηση καθ’ όλη τη διάρκεια της σχέσης τους.

Ή για να το πούμε πιο απλά, στόχος είναι οι τακτικοί πελάτες.
Γιατί ξέρουν τη διαδικασία και δεν χρειάζεται να αναλώνεις χρόνο στο να απαντάς στα κλασικά «τιμούλα;», «τηλέφωνο;», «τα καταπίνεις;» «κώλο δίνεις;»
Γιατί δεν κάνουν “εκπλήξεις”. Υπάρχει εμπιστοσύνη και άνεση και μειώνεται ο κίνδυνος για ατυχήματα, παρεξηγήσεις, δυσφορία. Ξέρει ο καθένας τι θα περιμένει, η οικειότητα αυξάνεται και η φάση είναι win-win.

Γενικά το σταθερό πελατολόγιο οδηγεί σε σταθερό εισόδημα, πιο οργανωμένο πρόγραμμα αλλά και σε μικρότερη έκθεση για την ψυχική και σωματική σου υγεία.

Όμως προφανώς δεν θα επιδιώξουν όλοι οι πελάτες επανάληψη.
Γιατί το κίνητρό τους είναι η περιέργεια, και η "ίντριγκα" εξαντλείται αμέσως μετά την πρώτη συνεδρία.
Γιατί ο μόνος λόγος που ήρθαν ήταν για να γράψουν κριτική και να ανέβουν στα μάτια της κοινότητας.
Γιατί σε επέλεξαν για «δώρο γενεθλίων».
Γιατί είχαν κάτι άλλο στο μυαλό τους.
Γιατί δεν τους άρεσε η ελιά πάνω από το φρύδι σου ή η ουλή από το χειρουργείο που έκανες στο πόδι.
Γιατί δεν κάνουμε όλοι για όλους, τέλος πάντων.

Νομίζω ότι ακόμα και αν μια σεξεργάτρια είναι ευδιάθετη, «ομορφούλα», με καλές υπηρεσίες, δύσκολα το ποσοστό επανάληψης ξεπερνά το 70-80%. Το δε ποσοστό σε real τακτικούς πελάτες είναι ακόμα μικρότερο.

Οπότε σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να δημιουργήσεις έναν κύκλο. Όταν έχεις συνέπεια και είσαι καλός σε αυτό που προσφέρεις, ο κύκλος χτίζεται όμως.

Όμως ακόμα και να βρεις 5-10-20-30-50 πελάτες, δεν σημαίνει ότι «έδεσες το γάιδαρο σου».
Κάποιοι πελάτες θα φύγουν αναπόφευκτα: θα μετακομίσουν, θα αλλάξουν οικονομική κατάσταση, θα σε ΒΑΡΕΘΟΥΝ.
Κάποιους θα τους απορρίψεις εσύ γιατί στην πορεία θα προσπαθήσουν να παραβιάσουν τα όρια σου. Μέσα από την επανάληψη μπορεί να γεννηθεί υπερβολική οικειότητα και να υπάρξει ένας δικαιωματισμός (πχ τόσα λεφτά έχω ξοδέψει, ας κάνουμε ακα).

Συνεπώς, χρειάζεται μια μικρή ροή νέων πελατών (π.χ. 10-20% του χρόνου σου) για να αντικαθιστάς αυτούς που αποχωρούν.

Όμως ο κύκλος ήδη υπάρχει και κυρίως αυτός σου δίνει το «ψωμάκι σου» και μάλιστα πιο ευχάριστα.
Οπότε που θα δώσεις έμφαση; Στους παλιούς καλούς πελάτες!
Και αυτό δεν είναι διάκριση αλλά business optimization.

Υπάρχουν “slots” που κρατάς για τους τακτικούς πελάτες όπως συμβαίνει σε σχεδόν όλες τις επιχειρήσεις, είτε με απόλυτη διαφάνεια (Standing appointment, priority booking) είτε πιο άτυπα (βλέπε τραπέζι ρεζερβέ που δεν αντιστοιχούν σε όνομα).
Υπάρχουν membership προνόμια όπως προτεραιότητα στην επικοινωνία, tiered pricing, out‑of‑schedule session, επίσκεψη στο χώρο τους κλπ κλπ.
Όταν αγοράζεις μαζικά (είτε πολλές ώρες συνεχόμενα είτε πολύ συχνά), η τιμή αλλάζει.
Δεν είναι κάτι ύποπτο ούτε αθέμιτο.
Είναι επιχειρηματική στρατηγική που εφαρμόζεται από πολλές μεγάλες εταιρίες.

Συνεπώς, όταν μια κοπέλα είναι σπανίως διαθέσιμη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θέλει νέους πελάτες, ούτε ότι «μεγαλοπιάστηκε και υποτιμάει την πλέμπα».
Σημαίνει ότι προσπαθεί να δουλέψει με τους δικούς της όρους και να προστατέψει τον εαυτό της.

Ξοδεύεις πολλή σκέψη και για μένα δεν χρειάζεται.
ΥΓ- καλημέρα μετά από καιρό

 

[Katerina]

Δεν εννοώ αυτό. Για την έκπτωση. Εννοώ ότι εάν δεν βάλεις καινούργιους πελάτες. Στο τέλος δεν θα έχεις κανέναν.

Μα ήδη λέω ότι βάζεις 10-20% νέους πελάτες. Δεν είπα πουθενά ότι δεν βάζεις νέους. Το να μην βάζεις νέους, προφανώς είναι συνταγή για κατατροφή.

 

[Katerina]

Εχω ετοιμάσει template σε excel για το bussiness plan σου, με αλγορίθμους για risk analysis και optimization. Σε στικάκι το ΣΚ;

Μετά ή πριν την τεκίλα;

 

[Mouxtikosss]

Μετά ή πριν την τεκίλα;

Μετά, βλέπω να πάει το σφάλμα σε μη ανεκτά όρια...oh fuck it, lets have a sip. Η ζωή είναι ωραία γιατί έχει αστοχίες μωρό μου!

 

[Mouxtikosss]

Μετά ή πριν την τεκίλα;

Αλκοόλ πρωί πρωί;

 

[Katerina]

Ξοδεύεις πολλή σκέψη και για μένα δεν χρειάζεται.
ΥΓ- καλημέρα μετά από καιρό

Η έλλειψη σκέψης είναι ο λόγος που οι περισσότερες επιχειρήσεις —σε κάθε κλάδο— καίγονται στους πρώτους 6 μήνες. Η στρατηγική είναι εργαλείο επιβίωσης.

Καληνύχτα και όνειρα γλυκά

 

[Katerina]

Αλκοόλ πρωί πρωί;

Εκτίθεσαι χαχα.
Φιλιά

 

[the_tiper]

Πάμε, λοιπόν, στο μοντέλο.

Η επιχείρηση δεν εστιάζει στην τιμή που θα δώσει ο ένας πελάτης για ένα μονόωρο ραντεβού αλλά στο LTV.

Customer Lifetime Value (LTV) = το συνολικό ποσό χρημάτων που θα ξοδέψει ένας πελάτης σε μια επιχείρηση καθ’ όλη τη διάρκεια της σχέσης τους.

Ή για να το πούμε πιο απλά, στόχος είναι οι τακτικοί πελάτες.
Γιατί ξέρουν τη διαδικασία και δεν χρειάζεται να αναλώνεις χρόνο στο να απαντάς στα κλασικά «τιμούλα;», «τηλέφωνο;», «τα καταπίνεις;» «κώλο δίνεις;»
Γιατί δεν κάνουν “εκπλήξεις”. Υπάρχει εμπιστοσύνη και άνεση και μειώνεται ο κίνδυνος για ατυχήματα, παρεξηγήσεις, δυσφορία. Ξέρει ο καθένας τι θα περιμένει, η οικειότητα αυξάνεται και η φάση είναι win-win.

Γενικά το σταθερό πελατολόγιο οδηγεί σε σταθερό εισόδημα, πιο οργανωμένο πρόγραμμα αλλά και σε μικρότερη έκθεση για την ψυχική και σωματική σου υγεία.

Όμως προφανώς δεν θα επιδιώξουν όλοι οι πελάτες επανάληψη.
Γιατί το κίνητρό τους είναι η περιέργεια, και η "ίντριγκα" εξαντλείται αμέσως μετά την πρώτη συνεδρία.
Γιατί ο μόνος λόγος που ήρθαν ήταν για να γράψουν κριτική και να ανέβουν στα μάτια της κοινότητας.
Γιατί σε επέλεξαν για «δώρο γενεθλίων».
Γιατί είχαν κάτι άλλο στο μυαλό τους.
Γιατί δεν τους άρεσε η ελιά πάνω από το φρύδι σου ή η ουλή από το χειρουργείο που έκανες στο πόδι.
Γιατί δεν κάνουμε όλοι για όλους, τέλος πάντων.

Νομίζω ότι ακόμα και αν μια σεξεργάτρια είναι ευδιάθετη, «ομορφούλα», με καλές υπηρεσίες, δύσκολα το ποσοστό επανάληψης ξεπερνά το 70-80%. Το δε ποσοστό σε real τακτικούς πελάτες είναι ακόμα μικρότερο.

Οπότε σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να δημιουργήσεις έναν κύκλο. Όταν έχεις συνέπεια και είσαι καλός σε αυτό που προσφέρεις, ο κύκλος χτίζεται όμως.

Όμως ακόμα και να βρεις 5-10-20-30-50 πελάτες, δεν σημαίνει ότι «έδεσες το γάιδαρο σου».
Κάποιοι πελάτες θα φύγουν αναπόφευκτα: θα μετακομίσουν, θα αλλάξουν οικονομική κατάσταση, θα σε ΒΑΡΕΘΟΥΝ.
Κάποιους θα τους απορρίψεις εσύ γιατί στην πορεία θα προσπαθήσουν να παραβιάσουν τα όρια σου. Μέσα από την επανάληψη μπορεί να γεννηθεί υπερβολική οικειότητα και να υπάρξει ένας δικαιωματισμός (πχ τόσα λεφτά έχω ξοδέψει, ας κάνουμε ακα).

Συνεπώς, χρειάζεται μια μικρή ροή νέων πελατών (π.χ. 10-20% του χρόνου σου) για να αντικαθιστάς αυτούς που αποχωρούν.

Όμως ο κύκλος ήδη υπάρχει και κυρίως αυτός σου δίνει το «ψωμάκι σου» και μάλιστα πιο ευχάριστα.
Οπότε που θα δώσεις έμφαση; Στους παλιούς καλούς πελάτες!
Και αυτό δεν είναι διάκριση αλλά business optimization.

Υπάρχουν “slots” που κρατάς για τους τακτικούς πελάτες όπως συμβαίνει σε σχεδόν όλες τις επιχειρήσεις, είτε με απόλυτη διαφάνεια (Standing appointment, priority booking) είτε πιο άτυπα (βλέπε τραπέζι ρεζερβέ που δεν αντιστοιχούν σε όνομα).
Υπάρχουν membership προνόμια όπως προτεραιότητα στην επικοινωνία, tiered pricing, out‑of‑schedule session, επίσκεψη στο χώρο τους κλπ κλπ.
Όταν αγοράζεις μαζικά (είτε πολλές ώρες συνεχόμενα είτε πολύ συχνά), η τιμή αλλάζει.
Δεν είναι κάτι ύποπτο ούτε αθέμιτο.
Είναι επιχειρηματική στρατηγική που εφαρμόζεται από πολλές μεγάλες εταιρίες.

Συνεπώς, όταν μια κοπέλα είναι σπανίως διαθέσιμη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θέλει νέους πελάτες, ούτε ότι «μεγαλοπιάστηκε και υποτιμάει την πλέμπα».
Σημαίνει ότι προσπαθεί να δουλέψει με τους δικούς της όρους και να προστατέψει τον εαυτό της.

Ενα respect απο εμενα οχι γιατι εκανες την αναλυση LTV=Average Purchase Value (APV)*Average Purchase Frequency (APF)*Average Customer Lifespan (ACL) αλλα γιατι την εκανες με τετοιο τροπο που πιανεις τα επιμερους κομματια χωρις να κανεις deep dive σε τεχνικες λεπτομερειες (αναμενομενο στα πλαισια του σαι)

 

[kavlalex]

Η κάθε μία ξέρει μόνο τα δικά της στατιστικά.

Μπορεί για εκείνη να είναι μόνο 10% αν αλλάζει συχνά πόλεις/ταξιδεύει.
Ή και ακόμα μικρότερο αν η τιμή της ξεπερνά κατά πολύ τα στάνταρ της αγοράς ή δηλώνει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που είναι.

Μπορεί και να είναι και 70-80% αν φέρεται «ύπουλα» και επιλέγει σκανάροντας προφίλ στο bou.

Το 90% που ειπώθηκε παραπάνω το θεωρώ υπερβολή.

Οπότε το ερώτημα τίθεται προς τους άντρες.
Τι ποσοστό θεωρείς ότι έχουν «στανταράκι» ;

Δύσκολη ερώτηση... Προσωπικά πιστεύω πως εξαρτάται από την ηλικία κάποιου, αλλά κυρίως, από τον ελεύθερο χρόνο που έχει. Αν κάποιος λόγω παιδιών, γυναίκας, υποχρεώσεων κτλ δεν έχει την ευχέρεια του "δοκιμή και σφάλμα" αν βρει μια γυναίκα που καλύπτει τις ανάγκες του, πιστεύω πως κλειδώνει, αν όχι σε 1, σε 2-3. Δεν ρισκάρει για φόλα, ξέρει τι θα πάρει και πώς στο τέλος θα φύγει ευχαριστημένος.

Τουναντίον, δεν θεωρώ πως η (λογικά) υψηλή τιμή αφαιρεί την επαναληψιμότητα. Ίσως μειώνει την συχνότητα, αλλά αν μια κοπέλα έχει μια σχετικά premium τιμή, και αντίστοιχο επίπεδο υπηρεσιών, θα κρατάει τον κόσμο της. Και ίσως, να αφαιρεί κόσμο από άλλες, καθώς ακριβώς λόγω της πιο υψηλής τιμής, μειώνεις την πιθανότητα ένας πελάτης να θελήσει να ρισκάρει αντίστοιχο ποσό για μια "άγνωστη".

 

[a.step]

σε

Η έλλειψη σκέψης είναι ο λόγος που οι περισσότερες επιχειρήσεις —σε κάθε κλάδο— καίγονται στους πρώτους 6 μήνες. Η στρατηγική είναι εργαλείο επιβίωσης.

Καληνύχτα και όνειρα γλυκά

εχουν απολυτη βαση ολα αυτα που λες . καθως εισαι μεσα στη δουλεια και οι εμπειριες σου αλλα και η αναλυση σου σε καθιστουν ειδικη
οι περισσοτερες κοπέλες δεν μπαινουν σε αυτη την διαδικασια αλλα ειναι οτι φανε και οτι πιουνε , οπως και οι περισσοτερος κοσμος
εγω εχω ενα προβληματισμο σε σχεση με την σταθερη πελατεια, στην δουλεια σου αλλα και γενικα
θεωρω οτι ειναι πολυ δυσκολο η σταθερη πελατεια να μην γινει βαρος. αργα η γρηγορα θα βγουν συναισθηματα , και δεν λεω μονο ερωτικα , αλλα αυτα τα συναισθηματα που ιεναι δυσκολο να τα διαχειριστεις
οταν εισαι γυμνος με τον αλλον χαλαρωνεις και αφηνεσαι , δεν ξερω που οδηγει αυτο
πχ και μπαρ να εχεις καποια στιγμη ο σταθερος πελατης θα γινει βαρος το νοιωθει σαν το σπιτι του
εχει συμβει νομιζω στους περισσοτερους με το στανταρακι του ή με το στεκι τους καποια στιγμη να περασουν τις κοκκινες γραμμες