Στις σχεδόν δυο δεκαετίες που κινούμαι στον (υπο)κοσμο του αγοραίου σεξ, διακρίνω ξεκάθαρα ένα μοτίβο στη συμπεριφορά της πόρνης που ετοιμάζεται να φολέψει:
Εισβάλλει αγέλαστη, βλοσυρή στο δωμάτιο, αποτρέπει πάση θυσία την επαφή στα όρθια (για να σκοτώσει εν τη γενέσει τα προκαταρκτικά) κι απαιτεί σε επιτακτικό τόνο να ξαπλώσεις. Ιδίως αυτό το "ξάπλωσε" με αυστηρό ύφος είναι σαν κώδικας επερχόμενης φόλας, και μάλλον στερεί κάθε νόημα απ' την περαιτέρω παραμονή σου στο δωμάτιο.
Οπότε σκεφτόμουν το εξής: ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΩΡΗ ΚΑΡΓΙΟΛΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΝΑ ΞΑΠΛΩΣΩ; Δηλαδή ΟΚ, μου το είπες ως πρόταση, δεν το δέχτηκα, πάμε παρακάτω. Θα κάτσεις να σε χουφτώσω στα όρθια ΕΠΕΙΔΗ ΕΤΣΙ ΚΑΥΛΩΝΩ ΕΓΩ, ή μήπως να πας από κει που 'ρθες, να πάρω πίσω το 20ευρω και να πω χαλάλι και για το χρόνο που έχασα μαζί σου;
Πού θέλω να καταλήξω;
Μήπως πρέπει να απαιτήσουμε, μαζικά και δυναμικά, να κοπεί αυτή η στέρηση προκαταρκτικών και σε αντίθετη περίπτωση να διώχνουμε την κοπέλα και να ζητάμε τα λεφτά μας πίσω ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΠΡΑΞΗ (άρα και δικαιολογία μη αποζημίωσης);
Το εφαρμόζει κανείς από σας;
Σας αποζημιώνουν;
