Λαϊκή Επανάσταση!!
Δεν είναι εύκολο να μιλάς για ένα άνθρωπο που εκτιμάς, σέβεσαι και έχεις "υπογράψει " μαζί του.
Θεωρώ και εγώ, όπως και άλλα μέλη, ότι δεύτερες κριτικές, αν δεν αλλάζει κάτι προς το καλύτερο η το χειρότερο , δεν έχουν και τόσο νόημα. Ασφαλώς και υπάρχουν οι εξαιρέσεις, και εμένα η Άννα με κάνει να αυτοαναιρεθώ!!
Αυτή η κριτική/κείμενο δεν γράφεται για την Αννα της "νύχτας" ,τις τσιμπουκάρες της η τις βυζαρες της. Γραφεται για την Άννα που πίσω από κάθε βλέμμα κρατά μια καρδιά που χτυπά, ένα όνειρο που επιμένει και μια ψυχή που αρνείται να γίνει αυτό που οι άλλοι βλέπουν.
Λαική επανασταση , που δεν μοιαζει με τις επαναστάσεις που γράφουν και διαβαζουμε στα βιβλία. Δεν εχει σημαίες, ούτε συνθήματα. Κι όμως, ειναι η πιο αληθινή λαϊκή επανάσταση που γνώρισα ποτέ.
Ξεκίνησε αθόρυβα, ένα μεσημέρι που η Αννουλα μπήκε και χαμογέλασε.
Αυτομάτως σήμανε συναγερμός στις γειτονιές της καρδιάς μου. Οι παλιές βεβαιότητες έγιναν ερωτηματικά,και οι φόβοι, που 3 χρόνια με κυβερνούσαν αυταρχικά και βασανιστικά, άρχισαν να χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.
Ο "λαός" εξεγέρθηκε. Οι σκέψεις αρνήθηκαν να υπακούσουν στη λογική. Τα όνειρα βγήκαν στους δρόμους. Τα μάτια της έγιναν πλατείες γεμάτες κόσμο και το γέλιο της το σύνθημα που ένωνε.
Ζητούσα λίγη αλήθεια, λίγη ζεστασιά, ένα άγγιγμα που να θυμίζει πως η ζωή αξίζει. Κι εκείνη, χωρίς να το ξέρει, έγινε η σημαία αυτής της εξέγερσης.
Από τότε, κάθε φορά που μπαίνει στο δωμάτιο, νιώθω πως ξαναρχίζει η ίδια επανάσταση. Μια λαϊκή επανάσταση χωρίς βία, όπου οι άνθρωποι κερδίζουν πίσω την ελπίδα τους και μια κοπέλα καταφέρνει, μόνο με την παρουσία της, να ανατρέψει ολόκληρα καθεστώτα μοναξιάς.
Στη μεστή ωριμότητά της, η Αννούλα, πάντα "ορεξάτη" σαν έφηβη, ακάματη και στιβαρή, προχωράει καταργώντας διαχωριστικές γραμμές και ενώνει καύλες, ανθρώπους και καρδιές.
Ό,τι γράφτηκε είναι καθαρά για την ψυχή και λίγο για την φαντασία, παρότι σχετίζεται απόλυτα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις. Και για να προλάβω
" κακοπροαίρετους",γράφω καθαρά ανθρώπινα. Το να εκτιμάς ή να σέβεσαι κάποιον, δεν μπορει να είναι από μόνο του κάτι αρνητικό. Το θέμα είναι πώς το εκφράζεις και αν κρατάς επαφή με το τι είναι πραγματικά μια "επαγγελματική" συναλλαγή.
Της Άννας πάντως, δεν της χαρίζω κάτι, ούτε νομιζω ότι "κερδίζει" από τύχη. Οτι απέκτησε σε αυτόν τον χώρο, το απέκτησε με την προσωπική της αξία και με μεγάλη προσπάθεια!!
Το πρωτάθλημα μπορεί να το πάρει κάποια άλλη κοπέλα, αλλά η ιστορία θα γράψει Άννα Πιπινάκι!!!!
βυζαρες απίθανες, όχι πλαστικουρες
φουλ στα ξεχαρβαλωμενα οι περισσότερες
