Σαφέστατα κανένας δεν μπορεί να συγκριθεί με το μέγεθος που λέγεται Καραμανλής (πρεσβύτερος) ή έστω Αντρέας, αλλά ο Κωστάκης δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Είναι πολύ (το ξαναλέω πολύ) έξυπνος άνθρωπος. Αλλά βαριέται που ζει. Δεν είναι για πρωθυπουργιλίκια, είναι για ψάρεμα.
Ο Γιωργάκης πάλι, παίζει τα ρέστα του. Κατά πάσα πιθανότητα η πρόταση μομφής δεν θα περάσει, αλλά θα παίξει στα φιλικά ΜΜΕ. Και κακά τα ψέμματα, θα τραβήξει την προσοχή από τα εσωκομματικά (γιατί με το 16 έχασε το ΠΑΣΟΚ) στην κυβέρνηση.
Κατά την γνώμη μου το ΠΑΣΟΚ δεν στοχεύει στις επόμενες εκλογές. Το τρένο έχει χαθεί, και αν η κυβέρνηση αρχίσει την καθιερωμένη προεκλογική παροχολογία, θα χάσει σίγουρα. Πιο πιθανό βλέπω το στόχο του καψίματος του Γιωργάκη (τρίτη φορά δεν θα υπάρξει) και φυσικά ο διάδοχος (λέτε καμιά Διαμαντοπούλου; αν πετύχει η Σεγκολέν γιατί όχι) να πάρει tabula rasa. Και μετά φθορά της κυβερνήσεως ώστε να μην βγάλει τετραετία.
Να σημειώσω ότι στην σημερινή εποχή τα πρόσωπα των ηγετών έχουν λιγότερη σημασία από παλαιότερα. Ο Μπους (πχ.) μπορεί να κυβερνάει, αλλά τις αποφάσεις δεν τις παίρνει αυτός: από πίσω του έχει έναν μηχανισμό, ο οποίος δεν αλλάζει σημαντικά μετά τις εκλογές. Ίσως αλλάξει η γεύση, αλλά όχι η ουσία. Και στην Ελλάδα πάλι, υπάρχει ένα κακέτυπο νεοφιλελευθερισμού, στο οποίο ο λαός μπορεί να βάλει είτε μια γεύση λαϊκής δεξιάς είτε μια εσάνς αριστερών αντανακλαστικών.