Μίνι τσάρκα εχθές το μεσημέρι.
Ήθελα να πάω Χωματιανού 11α να δω την Άννα που διαβάζω ότι είναι δυνατό κομμάτι. Φτάνω στις 3:30 περίπου και τα δευτερόλεπτα που κοντοστέκομαι απέξω ακούω ένα *κλακ* σαν κάποιος να κλείδωσε! Και όντως σπρώχνω την πόρτα και δεν άνοιγε. Από την χαραμάδα έβλεπα φως οπότε υπέθεσα ότι είναι στο δωμάτιο και όπου να'ναι θα τελειώσει.
Ανέβηκα στο β που ήταν μια διάφορη λατίνα. Κατέβηκα, ακόμα κλειστά.
Λέω ας πάω Αλκαμένους 113 που κάποτε είχα δει την Ειρήνη, τρελό πιπίνι. Τι τόθελα, αυτός ο δρόμος δεν έχει τελειωμό, πέρα από τα σκατά σκύλων που μάλλον είναι εθιμοτυπικό της περιοχής. Φτάνω εκεί, μπαίνω μέσα και εμφανίζεται μια θείτσα γύρω στα 50, στρουμπουλή, με πολύ κοντό μαλλί και λέει ότι είναι μόνο ένα κορίτσι σήμερα. Μάλλον μιλούσε για τον εαυτό της σε τρίτο πρόσωπο αλλά για σιγουριά ρωτάω "είναι μόνο μία δηλαδή?" και περιμένω και μερικά δεύτερα μήπως βγει καμιά άλλη από το κουρτινάκι. Ναι εγώ είμαι, πόσες ήθελες να έχουμε, λέει θυμώνοντας και άρχισε να λέει και άλλα μονολογώντας ενώ έφευγα.
Ω να σου γα, 25 λεπτά ποδαρόδρομος πήγαινε και έλα για την θυμωμένη θείτσα. Φτάνω Χωματιανιού και... η πόρτα είναι ακόμα κλειδωμένη! Ή που κάποιος μύστης έχει κλείσει για ώρα ολόκληρη ή που όποια κλείδωσε ήταν στις τελευταίες αγωνιώδεις της στιγμές πριν το πιο επίπονο χέσιμο της ζωής της και δεν είχε ξεμπερδέψει ακόμα.
Βαρέθηκα να περιμένω και άλλο και πάω Λιοσίων να δω Σαρλότα που είχα διαβάσει ότι είναι και αυτή δυνατή. Όντως, εμφανίστηκε μπροστά μου μια νέα, ψηλή, αδύνατη με ωραίο πρόσωπο και λευκό δέρμα. Η παρουσία της ξεχωρίζει από χιλιόμετρα ανάμεσα σε θείτσες, χοντρές, λίγο ή περισσότερο μαύρες και γενικά όλο τον συρφετό της πιάτσας.
Εννοείται έδωσα αμέσως παράβολο και μπήκα. Μπήκε και άρχισε να γδύνεται.
Ρε σεις. ΡΕ ΣΕΙΣ. Η τύπισσα δεν έχει ρώγες! Ναι καλά διαβάσατε, απλά δεν έχει. Το βυζάκι ήταν λίγο σακουλιασμένο, αλλά το χειρότερο ήταν ότι αντί για ρώγα είχε κάτι που έμοιαζε με μίνι σούφρα. Δεν τόλμησα ούτε να αγγίξω εκεί, ούτε να ρωτήσω τι συμβαίνει. Άμα ρώταγα "γιατί δεν έχεις ρώγες" ή "τι έγιναν οι ρώγες σου" θα ήταν λίγο άβολη η κατάσταση το λιγότερο, νομίζω, παρότι με έτρωγε η περιέργεια (αν κάποιος συνμύστης ξέρει τι συμβαίνει ας ρίξει ίνφο).
Όταν γδύθηκε και από κάτω, ήρθε η 2η δυσάρεστη έκπληξη. Στο τελείωμα της κωλοχαράδρας προς τα πάνω, δηλαδή χαμηλά στην μέση, έχει ένα εξόγκωμα μαζί με μικρή δερματική αλλοίωση σαν να πάει να φυτρώσει ουρά από τον κόκκυγα. Ούτε αυτό ήταν ευχάριστο θέαμα εννοείται, και όχι κάτι που μπορείς να παραβλέψεις εύκολα.
Στα της απόδοσης η κοπέλα ούτε κρύο ούτε ζέστη αλλά με αυτές τις δύο απροσδόκητες δυσμορφίες εγώ προσωπικά δεν είμαι πολύ άνετος να ευχαριστηθώ την συνεύρεση
