ποια Αριστερά μωρέ...
κατ ευφημισμόν Αριστερά με αστερίσκους και γιρλάντες, ψαλλιδοκωλιές.
ένα ψέμα όλο κι όλο, μια προδοσία, βαλισικότερος του βασιλέως.
όταν είσαι προτεκτοράτο με 400 δις χρέος που ανεβαίνει
και υποθήκη τα πάντα για 99 έτη
τι και ποιος και πως να το κάνει, ειδικά όταν ο κάτοικος εδώ έχει ιδιωτέψει, έχει γίνει πουρές και το μόνο που περιμένει είναι τα επιδόματα στο τέλος του μήνα;
για να έχει κανείς όραμα πάει να πει ότι έχει και μια δημιουργική σκέψη, όταν η σκέψη σα λειτουργία έχει υποκατασταθεί από υπακοή και μόνο, από πέψη της προπαγάνδας αμάσητα, ποιος θα διεκδικήσει το όραμα;
το όραμα αποκτά υπόσταση λόγω του ότι ορίζει μια έννοια που όσο κυλάει μπροστά με διεργασίες σκέψης αποκτά δικαίωμα εδραίωσης και ιστορικότητα, γίνεται διαχρονικό όχημα για να κουβαλήσει τον κόσμο σε μια εξελικτική πορεία μπροστά.
Δε γίνεται να οδηγήσεις το όχημα με τα χέρια στο τιμόνι, το πόδι στο γκάζι και κοιτώντας τον καθρέφτη σου.
Τώρα ο λεβεντονιός τούτος που παραιτήθηκε θα πάρει και τη συνταξούλα του, θα πάρει και τους τίτλους του, θα γράψει βιβλίο, θα τον ξαναδούμε (;)...ίσως. Η προσφορά του; Υπερεντροπική, πρόσθεσε προβλήματα παντού αντί να λύσει.
Τα ίδια και χειρότερα ο τρέχον όμιλος της Δεξιάς. Αλλά ο κόσμος ζόμπι