Stories
Δεν υπάρχει καμία ιστορία αυτή τη στιγμή. Δημιούργησε μία! (click + στο avatar).
+10000ο δεληκαρης δεν πηγε στον παο?
ο δομαζος στην ΑΕΚ?+10000
Εχεις δικιο φιλε..από τοτε ειχε αρχισει να γινεται Μπιζνα..
Ακριβώς...τους παραμυθιάζει όλους κάνοντας δηλώσεις τύπου..''ο Ολυμπιακός είναι ιδέα κλπ.''..που προκαλούν το γέλοντα...Όλοι βλέπουν τις ομάδες σαν επιχειρήσεις πρώτα...Αφού είναι μπίζνα ρε φίλε το ποδόσφαιρο για εξήγησε μου αυτό: γιατί ο Κόκκαλης όποτε τον συμφέρει μετατρέπεται από κυνικός επιχειρηματίας σε παθιασμένο οπαδό-χούλιγκαν;
1.Εγω δε παω στο γηπεδο για να τσακωθω (οπως εσυ μαλλον
Μην παραμυθιάζεστε ρε παιδιά. Ο Κόκκαλης ήταν και είναι πάντα ένας στυγνός επιχειρηματίας και πάντα φερόταν με τον ίδιο απαράδεκτο τρόπο σε όλους, όπως φέρθηκε και στον Ριβάλντο. Όλες οι αποφάσεις του έχουν ως κριτήριο το επιχειρηματικό κέρδος. Ακόμα και όταν δίνει κάποια παραπάνω λεφτά για παίκτες, όπως για τον Ριβάλντο, τα βγάζει πολλαπλάσια από φανέλλες, διαρκείας, «μέλη», σπόνσορες (βλέπε Puma), κλπ. Όλο το θέμα έσκασε τώρα πρώτη φορά, διότι ο Σωκρατάκος δεν υπολόγισε ότι ο Ριβάλντο δεν είναι ούτε Νικοπολίδης, ούτε Ελευθερόπουλος, ούτε Τζιοβάννι. Ο Ριβάλντο δεν μάσησε και τον ξεμπρόστιασε, έχοντας την αυτοπεποίθηση ενός σπουδαίου και πολύπειρου παίκτη που έχει περάσει από τα ποδοσφαιρικά σαλόνια όλου του κόσμου. Έτσι λοιπόν, έσκασε το θέμα και έτρεχε ο Σωκρατάκος και τα τσιράκια του να τα μπαλώσουν τελευταία στιγμή προσφέροντας τάχα το ίδιο συμβόλαιο με το περσινό κλπ. Ο κόσμος όμως τους πήρε χαμπάρι, επιτέλους!!! Νομίζω πλέον ότι θα πρέπει η οργή του κόσμου να φανεί , βλέπε μέλη, διαρκείας, κλπ.......Αφού είναι μπίζνα ρε φίλε το ποδόσφαιρο για εξήγησε μου αυτό: γιατί ο Κόκκαλης όποτε τον συμφέρει μετατρέπεται από κυνικός επιχειρηματίας σε παθιασμένο οπαδό-χούλιγκαν;
![]()
Φιλε και πατριωτη peloponisios
1.Και οι προεδροι των μεγαλων ομαδων,ειδικα της Αγγλιας και ακομα πιο ειδικα της Μαντσεστερ,που εχει πουληθει στον Αμερικανο μεγιστανα Γκλειζερ,ολη μερα ισολογισμους κοιτανε και από το προπονητη,μεχρι το τελευταιο παικτη,ολοι ειναι και αντιμετωπιζονται σαν ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ (οπως και οι καθαριστριες του γηπεδου).Ειναι εργασιακη σχεση,παρεχομενου εργου και ανταμοιβης.
Ολα επισης τα εμψυχα και αψυχα περιουσιακα στοιχεία της επιχειρησης "Μαντσεστερ",πωλούνται με καποιο τιμημα.Ακομα και οι παικτες-σημαιες του συλλογου.
2.Ναι,ειμαι χοντροπετσος γιατι δεν εκλαψα από χαρα,οταν πηραμε το Εuro(Εστω και με το τροπο που το πηραμε).
Αλλα από την άλλη αισθάνομαι οργη και λυπηση για το κολλητο μου το βαζελο,που πιο πολυ εκλαψε στο 1-4 της Λεωφορου,παρα οταν σκοτωθηκεε ο τριτος της παρεας μας,με τη μηχανη..
3.Οι ιδιοκτήτες τυπου Γιαννακοπουλεων,ειναι η εξαιρεση και ΌΧΙ ο κανονας.
Οποιον δε τον ενδιαφερει,ας μη τα διαβαζει.andras καλυτερα τις θεωριες αυτες να τις ποσταρεις στο Thread του ολυμπιακου,μερικους ισως να μην τους ενδιαφερουν...
κι όμως mega,τουλάχιστον εμένα προσωπικά με ενδιαφέρουν πάρα πολύ τέτοιου είδους απόψεις.και ειδικά αν είναι και τεκμηριομένες τόσο αναλυτικά.για την ακρίβεια έγραφα και την άποψή μου πάνω σ'αυτό αλλά........"βάρεσε μπιέλα" ο explorer μου και δεν πρόλαβα να το στείλω...andras καλυτερα τις θεωριες αυτες να τις ποσταρεις στο Thread του ολυμπιακου,μερικους ισως να μην τους ενδιαφερουν...
Υποκλινομαι...το εθεσες πολυ ωραια το ζητημα..Εδώ με τάπωσες! Σε τέτοια παραδείγματα σαν το τελευταίο, τι να πει κάποιος? Σαφώς και συμφωνώ.
-Στο Euro εγώ έκλαιγα στον τελικό αλλά όχι για την μπάλα, (μετά την Τσεχία άλλωστε, τί? ), αλλά για την κάργια η οποία θα αποτελέσει το τέλός μου, οπότε και σε αυτό δίκιο έχεις.
Αλλά να προσθέσω κάτι. Σαφώς και γνωρίζω πόσο επιχειρηματικά είναι τα πράγματα ειδικά στην Αγγλία που το πράγμα έχει πάει προς ΝΒΑ, αλλά αυτό δεν με κάνει στυγνό. Χαίρομαι όταν βλέπω αυτή την μορφή, τον Γκιγκς να μένει πιστός Ουαλός και να παίζει στην Εθνική τους αντί να πολιτογραφείται ʼγγλος, να είναι 34 με τραυματισμούς και να παίζει έτσι όπως παίζει. Αυτό είναι pure. Αυτό εννοώ. Έχει συναίσθημα το πράγμα. Η προσπάθεια του Ζιζού στο πρόσφατο μουντιάλ, να πάρει τη Γαλλία από το χέρι και να την πάει τελικό! Με εμπνέει, με συγκινεί. Ο Βαζέχα, με συγκινεί. Βλέπω τον Αir Mike, τον Μagic, τον Larry, τον Barkley, και τρελαίνομαι! Χαίρομαι που τους έζησα! Το δάκρυ του Πύρρου, το χαμόγελο στο τέλος το 2004, θυμάμαι το μαύρο δάκρυ που έριξα όταν έβλεπα στο Τελ Αβίβ τον Γκάλη να φεύγει με σκυμμένο κεφάλι. Τον Γκάλη! Το πρότυπο της γενιάς μου.
Αυτά λέω, αυτά κρατάνε το άθλημα, οι στιγμές των ανθρώπων. Όσο επαγγελματικό και να γίνει, θα υπάρχουν στιγμές. Και βέβαια άλλη σημασία έχουν για μένα, άλλη για τον άλλο κ.ο.κ.
Και βέβαια μιλάω για ρομαντισμό, όχι για αρρώστεια(όπως στο παράδειγμα που παραθέτεις)
Αν θες, το πλάθω στο μυαλό μου, αποφεύγω να το δω όπως πολλές φορές είναι στα αλήθεια.
Ευχαριστώ πάντως για την πολύ ωραία απάντηση!
προλαβες κ ποσταρες το μυνηματακι σου πριν ποσταρο το δικο μου...βεβαια προλαβες κ εγραψες κ την μαλακια σου...Πολυ ενδιαφέρουσες οι απόψεις του Ανδρα κ καλά εκανε κ τις ποσταρε εδώ για να τις σχολιάζουμε.Βλέπω εσείς οι Ολυμπιακοί βρήκατε κ μπάτσο που σας υποδεικνύει που να ποστάρετε.Ρε μπας κ είναι ο Κόκκαλης που κάνει ότι θέλει τους Ολυμπιακούς;![]()