Αυτή η εθνική είναι μεγάλος καημός. Ώρες ώρες νιώθεις πως δεν αξίζει να την βλέπεις. Με το που βλέπουμε να έρχεται ένα σοβαρό ματς πάμε όλοι σαν τους μαλακές να την υποστηρίξουμε και καταλήγουμε είτε να χάνουμε είτε να συνεχίζουμε ετοιμόρροποι για αποκλεισμό. Όλο με το όνειρο να ξαναζήσουμε στιγμές αγωνίας και φανατισμού, όπως Euro 2004 ή έστω Μουντιάλ 2014. Χαιρόμαστε που ξεβρακώνουμε ομάδες όπως η Βουλγαρία, η Λευκορωσία ή το Καζακστάν, που έτσι κι αλλιώς τελειωμένες ομάδες είναι και δεν κοιτάζουμε να αποδεικνύουμε κάθε φορά ότι ανήκουμε πλέον στην ελίτ της Ευρώπης. Αν δεν σοβαρευτούμε, μεγάλες διοργανώσεις θα περνάνε από μπροστά μας και εμείς θα τις χαιρετούμε…