Τις προάλλες έφυγε μια σημαντική μορφή του μηχανοκίνητου αθλητισμού και δη της McLaren, o Teddy Mayer.
O Aμερικανός ήταν αχώριστος φίλος και το δεξί χέρι του Bruce McLaren, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της ομάδας μετά το θάνατο του ιδρυτή της, το 1970. Ο Mayer δούλεψε σκληρά και οι πρώτοι τίτλοι ήρθαν το 1974, όταν κέρδισε τα πρωταθλήματα οδηγών και κατασκευαστών με τον Emerson Fittipaldi. Tαυτόχρονα με την F1, o Mayer οδήγησε τη McLaren στην επιτυχία και στα αμερικανικά πρωταθλήματα CanAm και CART. Το 1976 o Mayer προσέλαβε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της F1, τον James Hunt και με αυτόν κέρδισε τον τίτλο, αλλά από εκείνη τη στιγμή μια σειρά από αποτυχημένες επιλογές αποδυνάμωσαν την ομάδα.
Ύστερα από τέσσερα χρόνια σταθερής πτώσης η Philip Morris, που πατρονάριζε τη McLaren, έκανε την κίνησή της και ουσιαστικά ανάγκασε τον Mayer να προχωρήσει στη συγχώνευσή της με την άλλη ομάδα που χορηγούσε τότε η καπνοβιομηχανία, την Project 4 του Ron Dennis (εξ ου ο κωδικός ΜP4 των μονοθεσίων της McLaren), επιτυχημένης ομάδας στη Formula 2. O Mayer υποβιβάστηκε σε δεύτερο ρόλο, οπότε το 1982 πούλησε στον Βρετανό τις μετοχές του και αποχώρησε από την ομάδα που τόσο αγάπησε.
Ο Teddy Mayer επέστρεψε στην Αμερική και ίδρυσε την ομάδα CART, Mayer Motor Racing μαζί με τον Tyler Alexander, άλλο ιστορικό στέλεχος της McLaren. Το 1985 έκανε μια δεύτερη απόπειρα στην F1 με την ομάδα Haas Lola, αλλά η ομάδα αποσύρθηκε το 1986 λόγω οικονομικών προβλημάτων. Επιστρέφοντας και πάλι στην πατρίδα του, συμμετείχε στην ομάδα Penske ως αντιπρόεδρος και είναι αυτός που την οδήγησε στην κορυφή τη δεκαετία του ‘90.
Ο Mayer πέθανε στο σπίτι του στην Αγγλία ύστερα από καρδιακό επεισόδιο, σε ηλικία 73 ετών.
