Ο βασικός δεν φτάνει για να πληρώνεις ενοίκιο ή/και να κάνεις οικογένεια, γι'αυτό συνήθως πατάνε οι εργάτες στο "θα φύγω και θα ψάχνεις άτομο" και παίρνουν το κατιτίς παραπάνω, είτε σε κουπόνια είτε κάνα εκατοστάρι-διακοσάρι. ΣΕ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΟΜΩΣ. Όχι σε μικρά μαγαζιά. Σϊγουρα όχι σε εστίαση, σίγουρα όχι σε λιανεμπόριο. Εκεί πάει όσο μπορεί πιο κοντά στον κατώτατο μισθό και όσοι βγάζουν παραπάνω το κάνουν με υπερωρίες, νυχτερινά, σ/κ και λοιπά. Logistics, μεταφορές, ντελίβερυ, παροχή υπηρεσιών και χρηματο-οικονομικά βγάζουν υπερκέρδη και μπορούν να τα δώσουν στους υπαλλήλους για να τους κρατήσουν, αλλά μην νομίζετε ότι ξαφνικά παίρνει ο άλλος διχίλιαρο: γι'αυτό και έχουμε αρκετά χαμηλό κατώτατο μισθό, αλλά και αρκετά ΚΟΝΤΑ τον ΜΕΣΟ μισθό στον κατώτατο. Πανευρωπαϊκά νομίζω είμαστε οι χειρότεροι σε αυτό.
Το θέμα είναι ότι δεν μπορεί να ανέβει άλλο ο κατώτατος. Ακούω κάτι συντρόφια να λένε κλασσικά για αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό κλπ κλπ. Δεν σκέφτονται ότι ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΕΙ η μικρή επιχείρηση. Βλέπουν μόνο τα "μεγάλα κεφάλια", τους καπιταλιστές εργοδότες που βγάζουν τα μαλλιοκέφαλά τους, και νομίζουν ότι όλοι οι εργαζόμενοι έχουν τέτοια αφεντικά. Ε λοιπόν στην Ελλάδα του μικρο-εμπορίου και της εστίασης, οι περισσότεροι εργοδότες δεν μπορούν να αντέξουν υψηλότερο μισθό για τους υπαλλήλους τους. Εγώ πεθαίνω στην δουλειά και άλλον υπάλληλο δεν μπορώ να πάρω γιατί θα βγάζω κάτω από όσα έχω ανάγκη για να ζω καλά την οικογένειά μου.
Όσο για το επιχείρημα ότι αν ανέβει κι άλλο ο κατώτατος μισθός θα πέσει χρήμα στην αγορά κι έτσι θα αυξήσουμε τους τζίρους όλα τα μαγαζιά: το χρήμα ξέρουμε πού θα πάει -στα σούπερ μάρκετ, την ενέργεια, τα καύσιμα, τα εμπορικά κέντρα και τις πολυεθνικές, τα fashion brands, τα smartphone, τα ενοίκια και τα αυτοκίνητα που θα αντικαταστήσουν τον πιο γηρασμένο στόλο ΙΧ στην Ευρώπη. Στους μικροεπιχειρηματίες ένα παπάρι θα καταλήξει, θα τους μείνει μόνο το αυξημένο εργατικό κόστος.
Η μόνη λύση είναι να πέσει χρήμα στην αγορά "από το κράτος". Αντί να δίνει τόσα λεφτά στους αγαπημένους το εργολάβους, τις συμβουλευτικές εταιρείες και τα "δικά του παιδιά", να κόψει από την φορολογία βασικά, τους έμμεσους φόρους, τα καπέλα στην ενέργεια και τα καύσιμα, ίσως να δώσει και στους δημόσιους υπαλλήλους αυξήσεις. Αλλά αυτό το αποφεύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι, έγινε ταμπού στην εποχή της Κρίσης, δαιμονοποιήθηκε. Και χαίρεται ο κάθε σκατόψυχος Έλληνας να βλέπει δασκάλους, γιατρούς και μηχανικούς ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ να μην μπορούν να πληρώσουν το νοίκι.