Επιτρέψτε μου να διαφωνισω στο ηλικιακο εύρος π είπατε, πιστεύω πως μέχρι 25 χρόνων σήμερα υπάρχουν αυτά τα προβλήματα που λέτε, αλλά από κει και πέρα εγώ βλέπω άτομα με αντίληψη στόχους και άτομα που ζητάνε την ανθρώπινη επαφή.
Μικρότερες ηλικίες φανερά επηρεασμένες από καραντίνα έχουν έναν τέλειο διαφορετικό τρόπο σκέψης ναι. Και να προσθέσω ότι αυτά τα παιδιά έχουν σχετικά νέους γονείς οι οποίοι στη προσπάθεια τους να αποβάλλουν τις κακές συνήθειες των δικών τους γονιών φτάσανε στο αντίθετο άκρο.
Δεν εχεις απολυτο αδικο, ισως να ηταν υπερβολικο το εως 35 αλλα 25-30 πιο ευστοχο. Και παλι, παντα μιλαω για το μεσο ορο, σε τιποτα δε μου αρεσει να ειμαι απολυτος γιατι ειναι λαθος αυτο.
Δεν ειναι μονο η καραντινα, θα σου πω κατι αλλο, ο σημερινος 25αρης-30αρης μεγαλωσε με καποιες συνθηκες τη δεκαετια 2000-2010 και ξαφνικα ξεκινωντας απο το οικονομικο γκρεμιστηκαν ολα. Σπιτια-αυτοκινητα-ταξιδια-συνηθειες ολα χαος…. Δεν ειναι ευκολο για ενα παιδι-εφηβο να αντιληφθει τι συνεβη, τοτε και χαθηκαν ολα. Οπως φυσικα και πολυ μεγαλυτεροι που ακομα ψαχνωνται τι εφταιξε και δε θελουν να διυν την αληθεια.
Σε συνδιασμο λοιπον και με την υπερβολικη φροντιδα και το χαιδεμα των γονιων που παρεχουν στα παιδια για διαφορους λογους, χωρις ομως να ειναι πραγματικα διπλα τους και να διδασκουν αρχες, κανονες, ορια και συμπεριφορες, βλεπουμε αυτα που βλεπουμε.
Παντα με της εξαιρεσεις. Λογω ζωης και συναναστροφων εχω δει απιστευτες οικογενειες με παιδια που ξεχειλιζουν ποιοτητα, αρχες και ευγενεια οντας γονοι και επιχειρηματιες πολυ μεγαλου οικονομικου βεληνεκους και απο την αλλη πολυ μικροτερα πορτοφολια που παριστανουν τους μπιλιονερς απο γονεις εως δισεγγονα.
Τεσπα, μεγαλη συζητηση, οχι για εδω, συγνωμη Μαλβινα για την κατάχρηση του χωρου σου…