Καλησπέρα σας. Ενημέρωση για σημερα Δευτέρα 9.ΙΙ.2026, κατά την α’ βάρδια. Ώρα 15:00-16:30.
Owo= ελεύθερο στοματικό. COB: εκτόνωση στο σώμα ή στήθος. CIM: εκτόνωση στο στόμα.
Οδός Φυλής
-109Β: Άννα (αδιάφορη ξερακιανη 50αρα) και Αλινα (τσουπωτη, μαυρομαλλα με λίγο κοιλιά). Αμφότερες σε owo.
-105: ΚΛΕΙΣΤΑ.
-71Α: Ντανιέλα (την οποία αρχικά η τσατσά είπε Ελεάνα. Χοντρή νεαρή λατίνα κασταναλλα) η οποία ήταν σε δωμάτιο για 30λ. Μαζί και η Ευανία: νεαρή όμορφη αδύνατη λατίνα με 1+ στηθος και σιδεράκια στα δόντια. Μαζί της έγινε λίγο αργότερα η συνεύρεση λόγω ηλικίας και εμφάνισης. Αμφότερες σε απλό πρόγραμμα.
-71Β: η ΑΝΤΡΕΑ. Λατίνα με πιασίματα, νεαρή και 2ρι στήθος και πεταχτά οπίσθια. Εμφανίσιμη κι αυτή. Απλό πρόγραμμα.
-86Β (ισόγειο): η ΚΑΡΙΝΑ: χοντρή μαυρομαλλα με μωβ μπουρνουζι και ματα γυμνή. 3ρι στήθος. Όλα πλην anal. Εριστική, όπως και η τσατσά. Χτύπαγαν μύγες.
-86Α: η Τζεσσικα, αν άκουσα σωστά το όνομα. Ξανθιά αδύνατη με δυόμισαρι στήθος. Περπατουσε σαν μεθυσμένη. Δεν ανακοινώθηκε πρόγραμμα.
-84 και 67: ΚΛΕΙΣΤΑ.
-69Α: ΣΥΛΒΙΑ. Η γνωστή αδιάφορη μελαχρινή μιλφ με την φάτσα τραβελιού. Ακωλη και λίγο κοιλιά. Σε owo. Συνεχόμενα δωμάτια βέβαια.
-69Β: η ΛΑΝΑ. Τσουπωτη καστανόμαλλα, σε owo.
-65 ισόγειο: η ΚΑΤΙΑ. Μελαχρινή αδύνατη εμφανίσιμη σε owo και cob. //Στον όροφο, μου είπε η τσατσά ότι ήταν η Χριστίνα η “Τσέχα”.
-61: η Άντζελα. Αδύνατη καστανόμαλλα με 2ρι στήθος και τατουάζ κάτω από αυτό. Ευγενική και εμφανίσιμη, αν πρόσεξα καλά. Ο ομοφυλόφιλος υπηρέτης ανακοίνωσε owo & 69. Κι αυτή είχε δωμάτια.
-59 ισόγειο: ΒΑΝΑ (ξανθιά μιλφ σε owo & αυταρχικό) και ΙΖΑΜΠΕΛΑ (ψηλή επιβλητική μαυρομαλλα μιλφ)
-Φιλιππιδου 11Α: ΣΑΡΑ (γνωστά ξανθανικαστη με πιασίματα) και ΒΙΚΥ. Αυτήν η τσατσά με τα γυαλιά (που ήταν πάντα με την Άννα Kou) την παρουσίασε ως νέα παρουσία. Φυσικά είναι μια μελαχρινή μιλφ γυφτοβουλγαρα. Αμφότερες σε owo και cob.
-Φιλιππ 11Β: Κορίνα, Καρολίνα και Ροξανη (αυτή μια χοντρή λατίνα. Σε 69 & cob). Τις άλλες τις ξέρουμε. Όλες χτύπαγαν μύγες στο κουζινακι.
-Φωκαίας 13 ισόγειο: Η ΣΟΝΙΑ (μόνιμη και γνωστή γκιλφ). Φουλ πρόγραμμα. //Το υπόγειο κλειστό.
-Φωκ. 17Α: ΚΑΡΛΑ & ΕΛΕΝΗ. Νεαρές αδύνατες γυφτορουμανες. Σε απλό.
-Φωκ. 17Β: ΡΙΤΑ (η γνωστή ξανθιά τσουπωτη μιλφ) και ΑΛΙΝΑ η μελαχρινή.
-Φωκ. 19: η ΕΜΜΥ. Ψηλή άκυρη μιλφογκιλφ με καρέ ξανθό μαλλί.
-Τα λοιπά στη Φωκαίας (25 & 27) ήταν ανοικτά. Γύρισα στο 71Α για την Ευανία. Φυσικά ήταν ελεύθερη. Στο δωμάτιο έβγαλε μόνο το εσώρουχο. Σήκωσε την δικτυωτή μπλούζα (δεν την έβγαλε, ούτε τα τακούνια. Άρα καταλαβαίνεις την κασέτα που θα παίξει). Γύρω στα 24 την έκοψα. Φοράει σιδεράκια στα δόντια και έχει τατουάζ στον καρπό. Δεν ξέρει ελληνικά, ούτε Αγγλικά. Φόρεσε κόκκινη καποτα στο μόριο και τότε ξεκίνησε προκαταρκτικά και στοματικό. Θα έλεγα ότι τώρα μαθαίνει: δεν βάζει δόντι, αλλά ούτε γλώσσα. Προσπαθεί να το πάρει όλο μέσα και με λίγο χέρι να ολοκληρώσεις, αν γίνεται. Στο sex κάνει μόνο ιεραποστολικο και doggy, αφού νωρίτερα βάλει μπόλικο jel. Έχει βέβαια πολύ απαλό δέρμα και κορμάρα. Στο ιεραποστολικό κλείνει τα μάτια και δεν λέει τίποτα. Στα τέσσερα δεν κάνει και το καλύτερο στήσιμο και πρέπει να την κατευθύνεις. Δεν κατάφερα να ολοκληρώσω, διότι μου βγήκε κούραση της ημέρας και ήθελα παραπάνω ώρα. Φυσικά ακόμη κι αν τελείωνα, σε 5λ θα ξεχναγα τη συναντηση. Η Ευανία δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα για όσα λέγονται για τις λατινες και απορώ που κάποιοι την ψάχνουν. Μηχανικη και διεκπεραιωτικη. Θα μου πεις ότι η έτερη λατίνα Ντανιέλα που έχει τέρμα τεράστια οπίσθια έχει συνεχόμενα δωμάτια, οπότε σηκώνω τα χέρια.
-Φυλης 56-54: κλειστά.
-Στην οδό Διδύμου (ώρα 16.00) όλα κλειστά, πλην του 27. Εδώ η ΤΑΝΙΑ στο δωμάτιο.
-Στη οδό Χωματιανου κλειστά.
-Λιοσίων 73Β (ώρα 16.30): στο δωμάτιο έδινε μάχη η ΛΟΛΙΤΑ (αδύνατη λατίνα με 2ρι στήθος και μακριά μαλλιά). Εμφανίστηκε μετά γυμνή με τα τακούνια μόνο, τα οποία προφανώς δεν θα βγάζει. Κατόπιν ήρθε και η ΕΜΥ με πολιτικά και σύντομα εμφανίστηκε ολόγυμνη στο σαλόνι (αδυνάτισε λίγο). Αμφότερες σε owo & cob. Η τσατσά αντρογυναικα εδώ είναι απαράδεκτη: μας άφησε επί 10λ να περιμένουμε στο σαλόνι, χωρίς να πει όνομα της Λολιτας. Εγώ άλλες περίμενα να δω.
-Λιοσιων 73Α: ανοικτό φως, αλλά η τσατσά είπε ότι θα ανοίξουν για το κοινο στις 17:00. //Βέργας ήταν ανοικτά τα περισσότερα εκείνη την ώρα (16:40).

_______
Λήψη από την οδό Αμορίου. Αριστερά, στον αρ. 3β, βλέπουμε μια διώροφη διπλοκατοικία του μεσοπολέμου με ιδιαίτερα νεοκλασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία: το τμήμα της στέγης που εξέχει (το γείσο), οι γεισίποδες που το κρατανε βρίσκονται πάνω σε πεσσούς με επίκρανα. Αξιοθαύμαστος και ο εξώστης (μπαλκόνι) με το περίτεχνο κιγκλίδωμα και τα ανάγλυφα μαρμάρινα φουρούσια που τον στηρίζουν.
Στον αρ. 1 βλεπουμε νεώτερο διώροφο κτίσμα το όποιο στέγαζε από το 2001 παράρτημα του ομίλου φροντιστηρίων ΑΝΕΛΙΞΗ. Έκλεισε τον περασμένο Νοέμβριο. Περίπου κατά τα ετη 1994-99 στέγασε στον όροφο κρυφό studio κι οχι οίκο ανοχής. Κόστος 10.000 δρχ και κανονικό πρόγραμμα.
Το Αμόριον, για το οποίο έχω γράψει ηδη αναλυτικά στο παρελθόν, ηταν πολη στη Φρυγία και υπήρξε ήδη από την αρχαιότητα στρατιωτικό και συγκοινωνιακό κέντρο της Μικράς Ασίας. Στη βυζαντινή περίοδο υπήρξε πρωτεύουσα και φρούριο του Θέματος των ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ, δηλαδή αποτελούσε σημαντικό στρατιωτικό κέντρο ως προπυργίου του Βυζαντίου. Από την πόλη αυτή καταγόταν και ο βασιλέας Μιχαήλ Β΄ ο Τραυλός (820 - 829), πατήρ του Θεοφίλου.
Το σημείο στον αρ. 1 πρέπει να το μνημονεύσουμε για έναν ακόμη λόγο που σχετίζεται σε παλιά ονομασία της γειτονιάς, άγνωστη σε πολλούς σημερινούς κατοίκους της. Ως γνωστόν, από την οθωμανοκρατια ακόμη, η οδός Λιοσίων ηταν ενας χωματόδρομος ως αφετηρία της αρτηριας Χασιάς –Θηβών για τις εμπορικές μεταφορές. Υπήρχε μια διακλάδωση προς το Μενίδι δια της νυν οδού Αχαρνών. Στη συνάντηση με την οδο Αμορίου υπήρχε τότε μια θολωτή βρύση από πελεκητές πέτρες. Είχε δυο κρουνούς και επέζησε μέχρι αρχες του 1900, οπότε λεηλατήθηκε απο τους τοτε περιοίκους. Λεγόταν Ἀγᾶ -Βρύση και με το όνομα αυτό ήταν γνωστή η εκει γειτονιά!
Η κατωθι φωτο προέρχεται απο το μνημειώδες εργο του Κώστα Μπίρη «Αἱ Ἀθῆναι» (εκδ. Μέλισσα, σ. 11). Στα δεξια διακρίνεται στο βάθος η Ακρόπολη.
Την άνω εικόνα προφανώς τη βλέπετε, ομοίως, για πρώτη φορά. Είναι μια υδατογραφία σε χαρτί του 1875, έργο της Αθηνάς Λίβα-Σαριπόλου, η οποία φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Η κρήνη στο ίδιο σημείο.
Εντος πόλεως υπήρχαν βρύσες με πόσιμο νερό απο φυσικές πήγες, πηγάδια και μικρά υδραγωγεία. Τέτοιες βρύσες συναντούσαμε και στα οδικά δίκτυα. Δεν ξέρουμε τα ακριβή ορια της γειτονιάς Αγά Βρύσης, αλλά έπιαναν περιξ της πλατείας του αγίου Παντελεήμονα (μεταξυ οδων Αντιοχείας, Περγάμου, Αλκαμενους και Αγορακρίτου). Ο Μπίρης στο μικρό βιβλίο του για τις τοπωνυμίες της πόλης (σ. 11) την τοποθετεί στη συνάντηση με την Πιπίνου, αλλά θεωρω πιο σωστή την πρωτη αναφορα στο Αἱ Ἀθῆναι για την Αμορίου. Αναφερει εδω: «Παλαιὰ ὀνομασία τῆς περιοχῆς ἀπὸ τὴν ὁμώνυμον βρύσιν, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἐπὶ Τουρκοκρατίας εἰς τὴν ΒΑ γωνίαν τῆς συναντήσεως τῶν ὁδῶν Ἀχαρνῶν καὶ Πιπῖνου». Δεν μπορει να εξακριβώσει σε ποιον αγά της πολης οφείλεται η ονομασία, λογω του πλήθους αυτών. Ο Δ. Καμπούρογλους στα «Μνημεῖα τῶν Ἀθηναίων» δὲν αναφέρει οδοὺς, αλλά μόνο την περιοχή. Στο σημείωμα ενός Ευαγγελίου εντύπου του 1634, το οποίο ανήκε στην παλιά εκκλησία της Παναγίας του Αγγέλου, παραθέτει τα δέντρα του ναού: «[...] Ἀκόμα στοῦ Ἀγὰ τὴ βρύσι δέντρο 1 καὶ μισό στρέμμα χωράφι στὸ ῥεμμα» (τ. Ι, σ. 331). Σε άλλο τόμο παραθέτει ένα προικοσύμφωνο, στο οποίο ο Γιάννης Μπράβος δίνει στον υποψήφιο γαμπρό Γ. Καραστάμο, μεταξύ άλλων «ἕτερα ἐλαιόδενδρα εἰς τοῦ Ἀγὰ τὴν βρύσι δέκα». Η υπαρξη του ρέματος και υπογείου ρεύματος επιβεβαιώνεται απο τον τοπογραφικο χαρτη Αθηνων των Kaupert και Curtius του ετους 1878.
Ο Γ. Κορδέλλας σε μελέτη του 1879 για τα υδραυλικά έργα, αναφέρει και μικρό υδραγωγείο: «Ὑγραγωγεῖον Ἀγᾶ. Ἡ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀχαρνῶν ἐγγὺς τοῦ ἁγίου Παντελεήμονος κρήνη τουρκικῆς κατασκευῆς, κοινῶς βρύση τοῦ Ἀγᾶ καλουμένη, διατρέφεται ὑπὸ ὑγραγωγείου μικροῦ, [...] ὅπερ παρέχει 40-50 μ3 ὕδατος καθ’ ἑκάστην καὶ διευθύνεται πρὸς τὴν ὁδόν Πατησίων» (σ. 94). Οι Δ. Σκουζές και Δ. Γέροντας, κάνουν λογο στο βιβλιο τους για πηγή που γέμιζε ενα μικρο υδραγωγείο με 30-35 μ3 νερού ημερησίως, ωστε να δικαιολογήσουν την ύδρευση των γειτονικών κήπων.
Στο λεύκωμα του αθηναιογράφου Γιάννη Λάμπρου για τα ύδατα της Αττικής, στο οποίο ενσωμάτωσε όλες τις υδατογραφίες, χαρακτικά, πινάκες περιηγητών και ερευνητών, παραθέτει την άνω φωτο απο το βιβλιο του Μπιρη για την βρύση την γωνία Αχαρνών με Αμορίου, συν οτι ήταν και το τοπωνύμιο πέριξ της πλατείας αγίου Παντελεήμονος. Αυτό το τελευταίο ειχε το νόημα της ανάρτησης και δεν γνωρίζουν πολλοί.
ΥΓ 1. Υπάρχει και η «Βρύση του Αγά» ή Βρύση του Σταροπάζαρου, η οποία βρισκόταν στο δυτικό πρόπυλο της Ρωμαϊκής Αγοράς. Άλλο πράγμα αυτή και θα μνημονευθεί στο μέλλον. Η οδός Αμορίου παλαιοτέρα λεγόταν Αμοργού. Η δε οδός Πιπινου, στο τμημα απο Αχαρνων μέχρι Λιοσίων, λεγόταν Κυδωνιών.
ΥΓ 2. Λεξιλόγιο. ΑΓΑΣ: τουρκικός τίτλος που εδιδετο αρχικώς σε πολιτικούς και στρατιωτικούς υπαλλήλους των ανακτόρων. Αργότερα ο τίτλος εξέπεσε και δόθηκε σε αξιωματούχους οι οποίοι δεν δικαιοντο το αξίωμα «εφέντης». Εν τέλει, ο τίτλος συνδέθηκε με την εδω οθωμανοκρατια και κατέληξε να σημαίνει το πρόσωπο του εξουσιαστή, το αφεντικό. // ΒΡΥΣΙΣ ή βρύση: ο τόπος εκ του οποίου βρύει (βγαίνει) ύδωρ· η φυσική πηγή του νερού. Αργότερα καθιερώθηκε να λέγεται ως βρύση και η κτισμένη κρήνη, η όποια έχει περισσότερους κρουνούς (στόμια, κάνουλες). Βέβαια σήμερα ως βρύση ορίζουμε και το μεταλλικό εξάρτημα στην απόληξη του σωλήνα παροχής νερου. Η ΚΡΗΝΗ είναι ταυτόσημη της βρύσης ως φυσική πηγή νερού· σημαίνει και την πέτρινη κατασκευή από την όποια αναβλύζει το ύδωρ (σε δημόσιους χώρους)