Stories
Δεν υπάρχει καμία ιστορία αυτή τη στιγμή. Δημιούργησε μία! (click + στο avatar).


αυτα ειναι τα ωραιαΦέτος πήγα στο Subic. Ένα βράδυ έχοντας βρεί τον αληθινό έρωτα σε κάποιο από τα μπαρ, αλλά χωρίς την διάθεση να γυρίσω στο ξενοδοχείο για να τον ζήσουμε, ζήτησα από την κοπέλλα να προτείνει που να πάμε.
Επειδή τα Φιλιπινεζάκια μπορούν να πούν κάτι παραπάνω από το up to you των Ταιλανδέζων, μου πρότεινε να πάμε σε ένα μέρος που λέγεται Calapandayan Subic Zambales.
Ανεβήκαμε σε ένα jeepney και μετά από μισή ώρα περίπου σταματήσαμε στη μέση της "εθνικής" όπου το μέρος αριστερά δεξιά ηταν τίγκα στα bar. Μέσα σε καταρρακτώδη βροχή (και στην Ασία ο όρος περιγράφει την πραγματικότητα) μπήκαμε στο πρώτο που λεγόταν Καλεσα και ήταν το αστέρι της περιοχής σύνφωνα με το μικρό που συνόδευα. Που φυσικά δεν ήταν.
Βαμένο μαύρο, με την αίσθηση της παρακμής και θυμίζοντας ξεπεσμένο Ελληνικό στριπτιζάδικο, είχε πάνω στην πίστα μια πάλε ποτέ όμορφη κοπέλλα, που έκανε ένα μίνι στριπττιζ, ενώ οι υπόλοιπες καθόντουσαν κάπου πλάι ντυμένες με διχτυωτά ή άλλα προκλητικά ρουχαλάκια ποιυ πάσχιζαν να κρύψουν τα επιπλέον κιλά και τη ηλικία.
Αλλά σε λίγοι έμεινα με το στόμα ανοιχτό γιατί η γκόμενα έβγαλε το σουτιέν της, και κατέβασε και το βρακάκι της.
Και στην Μανίλα και στο Άντζελες ή γύμνια πια δεν παίζει.
Στο Άντζελες, όσο ήμουν εκεί, έκλεισαν ένα από τα πολύ μεγάλα μπαρ (Pony Tales,) γιατί είχαν show στο οποίο οι γκόμενες εμφανίζονταν με βαμένο το πάνω μέρος του κορμιού, αντί για σουτιέν.
Οπότε το να βλέπω μια ολόγυμνη γκόμενα στην πίστα, ήταν εξωσωματική εμπειρία για μένα στις Φιλιπίνες.
Το μαγαζί ήταν τίγκα στους Φιλιπινέζους, ίσως γι αυτό και το ποτό ήταν πολύ φθηνό. 110 πέσος το τζιν τόνικ, 80 η San Miguel.
Στην πίστα ανέβηκε μια άλλη γκόμενα για στριπτιζ, ενώ η προηγούμενη χόρευε lap dance με ένα Φιλιπινέζο.
Κάτσαμε κανά μισάωρο και πήγαμε στο απέναντι, ευτυχώς μας πήγαν με τις ομπρέλλες γιατί η βροχή είχε χειροτερέψει, που αν θυμάμαι καλά λεγόταν Ηι κάτι.
Άλλη έκπληξη εκεί, οι περισσότερες γκόμενες κυκλοφορούσαν γυμνές. Εδώ το μέρος θύμιζε πολύ Ταιλάνδη.
και άρχισε να θυμίζει ακόμα περισσότερο όταν ανέβηκε στην πίστα μια κοπελίτσα με όλα τα κλασσικά Ταιλανδέζικα τρυκ στριμωγμένα στο μουνάκι της.
Μπαλάκια του πιγκ πογκ, βελάκια, άνοιγμα μπουκαλιού μπύρας και φυσικά το "καπνίζω το τσιγάρο μου χωρίς να παθαίνω φαρυγγίτιδα".
Κι εκεί που παρακολουθούσα βαριεστημένα, χουφτώνονας ένα από τα βυζιά που κυκλοφορούσαν δεξιά αριστερά, βλέπω την κοπέλλα να βγάζει το τσιγάρο που κάπνιζε με το μουνί της και να το σβήνει στο βυζί της. :o
Βέβαια ήταν αλλειμένη λάδι για το επόμενο νούμερο της, (έσταζε κεριά πάνω της), αλλά το έσβησε χωρίς ούτε μια γκριμάτσα δυσφορίας. Respect που λένε και οι μικροί και 1-0 οι Φιλιπίνες την Ταιλάνδη.
Καθίσαμε καμιά ώρα, η δικιά μου είχε βρεί και μια δυό φίλες της, που ποτέ δεν κερνάω φυσικά και το συζητάγανε, εγώ χούφτωνα τα μουνάκια, κέρασα ένα που μου άρεσε και το σκεφτόμουνα για τρίο, αλλά τελικά το μάζεψε ένας άλλος πελάτης.
Κι έτσι πήραμε τον πλημμυρισμένο δρόμο της επιστροφής παστωμένοι μέσα σε ένα trike, γυρίζοντας στο ξενοδοχείο για μια βραδιά που δεν θα την έγραφε η ιστορία.
Αν ξαναπάω Subic πάντως, θα κάνω οπωσδήποτε μια βόλτα από κεί να δώ και τα υπόλοιπα μαγαζιά.![]()
