λοιπόν να αναφέρω και κάτι άλλο που ξέχασα να γράψω στη κριτικι μου χθες για την Ελενα γιατί με. Πέθανε από το βόλεϋ δωματίου και πήγα μετά για μπύρες στην ντισνευλαντ και την έγραψα στις τρισιμισι τη νύχτα. Μέσα Ιουλίου είχαμε κανονίσει μπυριτσα στη περιοχή της Αρτέμιδας σε ωραίο ειδυλλιακό παραθαλάσσιο μαγαζί που μου υπέδειξε η ίδια γιατί και το κομμάτι της επικοινωνιας με μια. Ολοκληρωμένη γυναίκα και με τόσες πολλές εμπειρίες το θεωρώ σημαντικό. Φορούσε τζινακι και ένα μπλουζάκι με βαθύ ντεκολτέ αλλά ήμουν κύριος το είδα ελάχιστα. Ήταν σε φάση που άλλαζε το χρώμα στο μαλλί. Η συζήτηση αφορούσε γενικά προσωπικές εμπειρίες και από τις ζωές των δύο μας. Μου πε κάποια πράγματα για εκείνη που από τη μια με εξέπληξαν από την άλλη τα θεώρησα και αναμενόμενα. Μιλήσαμε μέχρι και για διατροφη όπου έχουμε τελείως άλλες απόψεις και για διαπροσωπικές σχέσεις. Της είπα να πάρει μπετ επειδή είμαι λαρτζ τύπος αλλά είναι απλό κορίτσι της μπύρας. Με το δροσερό αεράκι δίπλα στο κύμα της θαλλασας με συνεπήρε τόσο ο διάλογος που η ωρίτσα πέρασε και για να είμαι ειλικρινής ήθελα κι άλλο αλλά μου είπε ότι είχε ραντεβού μετά οπότε της έδωσα δύο γλυκά φιλάκια στα μαγουλάκια και έφυγα. Είχα πραγματικά καιρό να συζητήσω τόσο όμορφα με ένα τόσο συγκροτημένο και με άποψη άτομο του αντίθετου φύλλου. Αυτά όταν χειμωνιάσει θα πάμε χασαποταβερνα.. Μακάρι να μπει στο πειρασμό του κρέατος...(του ψημένου εννοώ)