Hot Ημερήσια ενημέρωση για μπουρδέλα!

[AnaCobra]

Κυριοι σας χαιρετω ,θα ειμαι στο κρατος των Αθηναίων για το Σ/Κ , καμια καλη προταση για παρτουζα σε μπουρδελο ? σας ευχαριστω

Άγκυρας 9-12,
Τα καλύτερα
Τριπλέτα...

 

[Milfomaniac]

Κυριοι σας χαιρετω ,θα ειμαι στο κρατος των Αθηναίων για το Σ/Κ , καμια καλη προταση για παρτουζα σε μπουρδελο ? σας ευχαριστω

Διδυμου 8 και 27
Αγκύρας 9 και 12
Κωνσταντινουπόλεως 166Α
Τα παραπάνω είναι με 30 ευρώ. Εάν σου αρέσουν θα περάσεις καλά από θέμα υπηρεσιών.
Μετά στα 40 ευρώ αλλά με ένα ρίσκο
Φιλιππιδου 11 ισόγειο και όροφος.
Φωκαίας 17Β και 19 εάν έχουν δύο κορίτσια.
Λιοσίων 73 που έχει στάνταρ 2-3 στην βάρδια αλλά λατινοφολίτσες.

 

[AnaCobra]

Maddy, come to Daddy...

Φεύγει το Βαθύ Λαρύγγι του Ι20γ,
το Σάββατο η τελευταία μέρα

Για αυτό και εγώ την ΣκυλοΓαμησα και το ίδιο θα κάνω και το Σάββατο...

 

[victoriatus]

Η Mandy πάει να βρει την αδερφή της την Amy που δουλεύει21 όροφος στη Βενεζουέλα . Πωπω τι παρτουζες θα κάνουνε μαζί αυτά τα κορίτσια !!!!

 

[AnaCobra]

Η Mandy πάει να βρει την αδερφή της την Amy που δουλεύει21 όροφος στη Βενεζουέλα . Πωπω τι παρτουζες θα κάνουνε μαζί αυτά τα κορίτσια !!!!

Εξαδέλφες... μύθευμα το Αδελφές...

 

[victoriatus]

είπε ψέματα χτες που την πήρα . Θα τιμωρηθεί αύριο

 

[dimi7064i]

Η Χουλιανα που δούλευε πέρσι στο μετάξι σε Περδίκκα και Ιάσωνος 44 είναι ακόμα εκεί;

Οιχ.Εχει επιστρεψει στην πατριδα της

 

[Μεταξουργιωτης]

Αν έχει κάποιος νέα απο Πάμελα Παραγουανή απο Ιασ 31 και Βανέσσσα milf ζυμαράκι απο Λεωνιδίου 28 ας πει.

 

[NickoRM]

Περασα τωρα απο τα ΡΔΕΛΑΜΠΟΥ μια βολτα και πετυχα την Ντανιελα (Νταρια) σκινι , πως εγινε ετσι αυτη ειχε καιρο να την δω καποτε την έπαιρνα φουλ οταν ηταν ακομα στο πορνομολ διοτι μου αρεσουν κατι τετοια σκινι ,αλλα την ειδα σημερα και αηδίασα σαν πρεζου ηταν και μεσα στα νευρα

 

[Aggelioforos1992]

Κατάθεση χτες βράδυ σε Έρικα Ιωαννίνων 5.. τίμια μιλφαρα δοτική ωραίο σεξακι γυναίκα με πιασίματα κ βυζάρες βρήκαμε κ κάτι καλό επιτέλους

 

[MisterGee]

Στο 67 Αννίτα και Άννα Μαρία
Στο 22 ναι αυτή είναι είναι αδελφό από τότε που άνοιξε πάλι το 22 ισόγειο με τα Αγκύρας 9 & 12α ,σε λίγο καιρό θα ανοίξει μάλλον πάλι και ο όροφος γιατί είδα κάποιες εργασίες να γίνονται χθές πού πέρασα.

Το Αγκύρας 9 αναλαμβάνει άλλη διοίκηση και θα μετακομίσει η υπάρχουσα επιχείρηση στη Διδύμου 22. Υποψιάζομαι ότι θα ανοίξει και ο όροφος για να έρθει προσωπικό που κάνει τουρνέ στην επαρχία.

 

[Julio José Iglesias]

Το Αγκύρας 9 αναλαμβάνει άλλη διοίκηση και θα μετακομίσει η υπάρχουσα επιχείρηση στη Διδύμου 22. Υποψιάζομαι ότι θα ανοίξει και ο όροφος για να έρθει προσωπικό που κάνει τουρνέ στην επαρχία.

Πώς και αλλάζει Διεύθυνση? Ελπίζω οι νέοι υπεύθυνοι του 9.12 να φέρουν καλό πράγμα ιστορικά σπιτάκια

 

[Borgia21]

Ενημέρωση Τετάρτης 17.VI.2026, λίγο νωρίτερα στην απογευματινή βάρδια (19:45-20:30].

OWO: ελευθ στοματικό. COB: εκτόνωση στο σωμα ή στήθος. CIM: τελειωτικό στο στόμα.

-Λιοσίων 73Β: ΕΜΜΥ (γνώριμη ξανθιά Ρωσσιδα) και ΡΟΥΜΠΙ (νεαρή Λατίνα με πιασίματα). Οι ίδιες με χθες. Πέρασα με την Εμμυ ως ασφαλή επιλογή. Έχει σπαστό το μαλλί και της πάει! Ευγενική και καλόβολη, όπως πάντα. Σε πολύ καλό OWO (κάνει και COB). Διέκρινα ότι ήταν κάπως κουρασμένη, καθώς πρέπει να δούλευε από το πρωί (αύριο πάντως δουλεύει στο ίδιο από 10.00πμ ). Τρεις στάσεις (ιεραποστολικό, cow girl και doggy). Η εκτόνωση έγινε πάνω στα οπίσθια της! Την σκούπισα, ευχαρίστησε και έφυγε για μπάνιο. Ομολογώ ότι κακώς είχε στο παρελθόν άσχημη εντύπωση για τη διάθεσή της και αναθεωρω. Έχει πάντα δωμάτιο να εξυπηρετήσει. Η τσατσά με το κοντό μαλλί είναι UFO και άνετα στήνεις καυγά. Η Εμμυ μαζί με την Άννα Χωμ.11, τολμώ να πω, είναι οι καλύτερες στη β' βάρδια στη γειτονιά.

-Λιοσίων 73Α: Μελίσα (χαριτωμένη νεαρή Σλαυα) & Σοφία (αδύνατη ολόγυμνη νεαρή Λατίνα με τατουάζ).

-Χωματιανού 11Α: ΚΛΕΙΣΤΟ (οίκος με Άννα).

-Χωμ. 11Β: Αλίσα. Αδύνατη ξανθιά Σλαυα με τα μαλλιά πιασμένα και μαύρο σετ κορμάκι. //Μπροστά από τον οίκο στο πεζοδρόμιο υπάρχει χώμα από κάποια εκσκαφή.

-Εξηκίου 18Β: Έλλη στο δωμάτιο (μόνιμη). Κλειστοί οι διπλανοί οίκοι.

-Βέργας 3. Αριστερά τρεις εργαζόμενες: Όλγα, Αλινα & μια άλλη. Αδιάφορες. Το ίδιο ισχύει και για τις έτερος τρεις πόρνες στο δεξιό τμήμα του οίκου. Δεν είπαν ονόματα.

-Βέργας 7 υπογ: η ΤΙΝΑ. Μαυρομαλλα γεματουλα σε απλό. Ευγενική όταν αυτόπαρουσιάστηκε.

-Βέργας 7 άνω: Κλειστό.

-Διδυμου 27: η Ιβανα. Είχα χρόνια να την δω βέβαια. Αδύνατη ξανθιά με ίσια μακριά μαλλιά και μπεζ κομπινεζον. Φυσικά ύφος σάικο. Σε OWO, 69 & CIM. Με τη τσατσά με το κοντό μαλλί που χτυπάει πάντα πόρτα στο 8’.

-Διδύμου 22 ισογ: Μερσίνη (αδύνατη σιτεμεμη) και Λία η χοντρουλα. Γνωστές από Αγκύρας 9-12Α.

-Φωκαίας 25Α: η Μανταλινα (χθες εν Φ 65 άνω). Όμορφη καστανομαλλα με τατού στο πόδι.

-Φωκ. 25Β, 19, 17Α: ΚΛΕΙΣΤΑ.

-Φωκ. 17Β: Μικαέλα (γνωστή με τα γυαλιά) & Άννα (ξανθιά γυρολόγος Αλβανίδα με πεσμένο στήθος). Ίδιες με χθες.

-Φυλης 59 όροφος: η ΜΠΕΚΥ. Μαύρη γεμάτη. Γνωστή.

-Φυλής 59 ισόγειο: Ναταλί (αδύνατη νεαρή Λατίνα) & Σάμυ (μιλφ μαυρομαλλα. Κανει και αυταρχικό). Αμφότερες σε κανονικό πρόγραμμα. Η τσατσά “Σκαντζόχοιρος” απο πάλαι Αλκαμένους 117 και Φωκ 7 ΥΠ είπε την ατάκα: Έχω τις καλύτερες κοπέλες!

-Φυλης 84Α: κλειστό (για Ράνια εδώ). Το λοιπό μέτωπο των οίκων ένθεν κακείθεν ανοικτά.

-Φιλιππίδου 11Α: Ιζαμπέλα (Λατίνα στο δωμάτιο) και Μαρία η γεμάτη Λατίνα. Ένα άτομο στο σαλόνι, το οποίο οδευσε στην έξοδο μόλις βγήκε η Μαρία με κατεβασμένο στηθοδεσμο (τον οποίο σιγουρα δεν βγάζει στο δωμάτιο. Ούτε η ΙΖΑ θα βγάζει τελείως το κολάν). Δηλ καθόλου κόσμο στο σαλόνι.

--------

Οδός Μιχαήλ Βόδα 143. Δείγμα οικίας του αθηναϊκού μοντερνισμού, κτίσμα της δεκαετίας του 1930 με τα χαρακτηριστικό έρκερ (κλειστός εξώστης). Βρίσκεται πριν τη γωνία με τη Σωζοπόλεως. Ο Μιχαήλ Σούτσος Βόδας ήταν παλιός Φαναριωτης αξιωματούχος, μέλος στη Φιλική Εταιρία και αργότερα διπλωμάτης της Ελλάδος. Αργότερα, το 1840-45 αγόρασε μια έκταση πολλών εκταρίων, όπου έκτισε την οικία του, στην έρημη περιοχή από την Πλατεία Βάθης μέχρι τον Άγιο Παντελεήμονα.

Στην άνω διπλοκατοικία έζησε τα παιδικά του χρόνια ο συγγραφέας και αρθρογράφος Νίκος Δήμου (1935-)· σήμερα ως σοφός γέρων του ελληνικού φιλελεδισμού. Δεν μας ενδιαφέρουν οι θέσεις του, αλλά το πως περιγράφει την ζωή ενός μικρού παιδιού στη γειτονιά στα χρόνια της Κατοχής, μέσα από το βιβλίο του «Από την Μιχαήλ Βόδα στην Σύρου». Εδώ χρησιμοποιώ την έκδοση της Νεφέλης του 1994. Υπάρχει νεότερη εμπλουτισμένη έκδοση του 2015 από τον Πατάκη με τίτλο «Οι δρόμοι μου». Δεν πρόκειται για αυτοβιογραφία, αλλά για αναδρομές σε αναμνήσεις.

Παράθεση από τις σελ. 34-38: «Όλα εκείνα τα χρόνια μένουμε σε ένα διώροφο σπίτι, στην οδό Μιχαήλ Βόδα 143. Γύρω μας νεοκλασικά –όμως το δικό μας είναι ‘μοντέρνο’ (σήμερα θα έλεγα άσχημο). Είναι φτιαγμένο από τσιμέντο και έχει πρόσοψη γκρι-καφέ αρτιφισιέλ [...]. Τα νεοκλασικά έπεσαν όλα, έγιναν πολυκατοικίες, μα το δικό μας σπίτι υπάρχει ακόμα, τώρα που γράφω. Είναι σχολή τυφλών τηλεφωνητών. Δικό μας δεν ήταν βέβαια νοικιασμένο. Πέρασαν πολλά χρόνια για να αποκτήσουμε εμείς σπίτι. Ιδιοκτήτης ήταν κάποιος κύριος Βράτιμος. [...]

Δεν ήταν αυτό το σπίτι που γεννήθηκα (αν θυμάμαι καλά διηγήσεις της μάνας μου, μέναμε στην οδό Μοσχονησίων). Ήταν όμως το πρώτο σπίτι που θυμάμαι. Έζησα εκεί από το 1939 ως το 1947 –από τα 4 ως τα 12 χρόνια μου. Με εξαίρεση τον πρώτο χρόνο της Κατοχής που είχαμε μετακομίσει στην οδό Υψηλάντου, στο Κολωνάκι. [...]

Η οδός Μιχαήλ Βόδα ήταν όλος ο κόσμος μας. Εκεί παίζαμε ποδόσφαιρο με μπάλα από ραμμένες κάλτσες, μαζεύαμε κάλυκες από σφαίρες, ή πατάγαμε με το τακούνι τα ‘μακαρόνια’ (καψούλια δυναμίτιδας) που εκπυρσοκροτούσαν. [...] Το ύψιστο της ευτυχίας ήταν μια επίσκεψη στο σινεμά της περιοχής –τον ΑΡΗ στην οδό Αχαρνών*. Θυμάμαι την πρώτη μου ταινία εκεί –τον έγχρωμο γερμανικό Münchausen της UFA. [...]

Όταν ξαναγυρίζω σήμερα στην Μιχαήλ Βόδα προσέχω να είναι καλοκαίρι και Κυριακή. Ο κόσμος και τα αυτοκίνητα έχουν φύγει. Περπατάω ακριβώς στη μέση του δρόμου. Οι πυκνές δενδροστοιχίες (επέζησαν!) μού κρύβουν τις πολυκατοικίες. Ο άδειος δρόμος μού θυμίζει την εποχή που δεν περνούσαν ποτέ αυτοκίνητα (δεν υπήρχαν), αλλά ο ακονιστής-τροχός, ο παπλωματάς, η χορταρού και ο ‘καλεμανούλες δεν έχω ματάκια’. Το ψιλικατζίδικο της ‘γυναικούλας’ και το παλιό σπίτι μου είναι τα μόνα που σώζονται στο τετράγωνο.

Τώρα που ξανασκέπτομαι το σπίτι αυτό ανακαλύπτω άλλες διαστάσεις του –και ιδιαίτερα μία: την πίσω θέα. Εμείς μέναμε στο πρώτο πάτωμα. Στο ισόγειο η οικογένεια Μπαρούνου. Μπροστά είχε δυο μπαλκόνια που έβλεπες στον δρόμο. [...] Πίσω υπήρχε ένα τεράστιο μπαλκόνι που έβλεπες το πᾶν. Είχες την αίσθηση πως εκεί τελείωνε η πόλη. Τίποτε δεν σου έκλεινε τη θέα μέχρι τη μακρινή Πάρνηθα. Έβλεπες πρώτα τον δικό μας μικρό κήπο. Από εκεί και πέρα χαμηλές μάντρες, κλαδιά, καμιά θαμμένη στέγη –αλλά κυρίως ορίζοντας, ουρανός, τοπίο, άπλα, σύννεφα, ηλιοβασίλεμα, άπειρο, στερέωμα, σύμπαν.

[...] Μπορεί η πρόσοψη να είδε την Κατοχή, τους πεινασμένους που πέθαιναν, τον εμφύλιο (ακόμη έχει τραύματα από σφαίρες)**. Αλλά όλα εκείνα τα χρόνια το σπίτι, με την άλλη του πλευρά έβλεπε προς την ποίηση».
----------

Επεξηγηματικά σχόλια δικά μου:
*Ο ιστορικός χειμερινός κινηματογράφος «Άρης» βρισκόταν στην οδό Αχαρνών 176 και λειτούργησε μεταξύ των ετών 1929-1975.

**Πριν μερικά χρόνια φαινόταν τα σημάδια από τις σφαίρες στη διώροφη αυτή κατοικία που έμενε η οικογένεια Δήμου. Έχει γίνει ανακαίνιση και γι’αυτό καλύφθηκε το αρτιφισιέλ στην πρόσοψη, δηλ το επίχρισμα σοβά με τσιμέντο, που έμοιαζε με πέτρα, εξ’ού και το γκρι-καφέ χρώμα. Η Μ.Βόδα και η γειτονιά ήταν μεσοαστική, γι’αυτό τα τόσα νεοκλασικά σπίτια. Είναι δε χαρακτηριστική μια σκηνή στον κινηματογράφο το 1962 στην ταινία «Νόμος 4000». Γκρεμίστηκαν και λογικό να τα νοσταλγούν οι παλιοί κάτοικοι.

Ξεφύτρωσαν πολυκατοικίες, χάθηκε η θέα και η κοινωνική σχέση με τους γείτονες, δες όπ.π. σελ. 202: «Έμενα τότε στην οδό Σύρου, στην Κυψέλη. Η περιοχή της Φωκίωνος Νέγρη ήταν ‘ανερχόμενη’. (Αργότερα καταβυθίστηκε εντελώς...). Ένας ήσυχος δρόμος, χωρίς δική του ζωή –δορυφόρος. (Πού η Μιχαήλ Βόδα!). Κτήρια ανώνυμα, πολυκατοικίστικα, γείτονες ανύπαρκτοι. Τόσα χρόνια δεν έμαθα ποιος έμενε δίπλα ή απέναντι»

 

[mpoukas]

τώρα
Κωνσταντινουπόλεως 166β υπόγειο η Αλινάρα με τις βυζάρες της και την κωλάρα της, μέχρι τις 5πμ.
Ολα με προφυλακτικό είπε η υπηρεσία.
Αλλά δεν είναι πολύ θερμή-δοτική, ως μιλφ-προγκιλφ θα έπρεπε να την τιμάει παραπάνω τη φανέλα.

 

[iron addict]

Ενημέρωση Τετάρτης 17.VI.2026, λίγο νωρίτερα στην απογευματινή βάρδια (19:45-20:30].

OWO: ελευθ στοματικό. COB: εκτόνωση στο σωμα ή στήθος. CIM: τελειωτικό στο στόμα.

-Λιοσίων 73Β: ΕΜΜΥ (γνώριμη ξανθιά Ρωσσιδα) και ΡΟΥΜΠΙ (νεαρή Λατίνα με πιασίματα). Οι ίδιες με χθες. Πέρασα με την Εμμυ ως ασφαλή επιλογή. Έχει σπαστό το μαλλί και της πάει! Ευγενική και καλόβολη, όπως πάντα. Σε πολύ καλό OWO (κάνει και COB). Διέκρινα ότι ήταν κάπως κουρασμένη, καθώς πρέπει να δούλευε από το πρωί (αύριο πάντως δουλεύει στο ίδιο από 10.00πμ ). Τρεις στάσεις (ιεραποστολικό, cow girl και doggy). Η εκτόνωση έγινε πάνω στα οπίσθια της! Την σκούπισα, ευχαρίστησε και έφυγε για μπάνιο. Ομολογώ ότι κακώς είχε στο παρελθόν άσχημη εντύπωση για τη διάθεσή της και αναθεωρω. Έχει πάντα δωμάτιο να εξυπηρετήσει. Η τσατσά με το κοντό μαλλί είναι UFO και άνετα στήνεις καυγά. Η Εμμυ μαζί με την Άννα Χωμ.11, τολμώ να πω, είναι οι καλύτερες στη β' βάρδια στη γειτονιά.

-Λιοσίων 73Α: Μελίσα (χαριτωμένη νεαρή Σλαυα) & Σοφία (αδύνατη ολόγυμνη νεαρή Λατίνα με τατουάζ).

-Χωματιανού 11Α: ΚΛΕΙΣΤΟ (οίκος με Άννα).

-Χωμ. 11Β: Αλίσα. Αδύνατη ξανθιά Σλαυα με τα μαλλιά πιασμένα και μαύρο σετ κορμάκι. //Μπροστά από τον οίκο στο πεζοδρόμιο υπάρχει χώμα από κάποια εκσκαφή.

-Εξηκίου 18Β: Έλλη στο δωμάτιο (μόνιμη). Κλειστοί οι διπλανοί οίκοι.

-Βέργας 3. Αριστερά τρεις εργαζόμενες: Όλγα, Αλινα & μια άλλη. Αδιάφορες. Το ίδιο ισχύει και για τις έτερος τρεις πόρνες στο δεξιό τμήμα του οίκου. Δεν είπαν ονόματα.

-Βέργας 7 υπογ: η ΤΙΝΑ. Μαυρομαλλα γεματουλα σε απλό. Ευγενική όταν αυτόπαρουσιάστηκε.

-Βέργας 7 άνω: Κλειστό.

-Διδυμου 27: η Ιβανα. Είχα χρόνια να την δω βέβαια. Αδύνατη ξανθιά με ίσια μακριά μαλλιά και μπεζ κομπινεζον. Φυσικά ύφος σάικο. Σε OWO, 69 & CIM. Με τη τσατσά με το κοντό μαλλί που χτυπάει πάντα πόρτα στο 8’.

-Διδύμου 22 ισογ: Μερσίνη (αδύνατη σιτεμεμη) και Λία η χοντρουλα. Γνωστές από Αγκύρας 9-12Α.

-Φωκαίας 25Α: η Μανταλινα (χθες εν Φ 65 άνω). Όμορφη καστανομαλλα με τατού στο πόδι.

-Φωκ. 25Β, 19, 17Α: ΚΛΕΙΣΤΑ.

-Φωκ. 17Β: Μικαέλα (γνωστή με τα γυαλιά) & Άννα (ξανθιά γυρολόγος Αλβανίδα με πεσμένο στήθος). Ίδιες με χθες.

-Φυλης 59 όροφος: η ΜΠΕΚΥ. Μαύρη γεμάτη. Γνωστή.

-Φυλής 59 ισόγειο: Ναταλί (αδύνατη νεαρή Λατίνα) & Σάμυ (μιλφ μαυρομαλλα. Κανει και αυταρχικό). Αμφότερες σε κανονικό πρόγραμμα. Η τσατσά “Σκαντζόχοιρος” απο πάλαι Αλκαμένους 117 και Φωκ 7 ΥΠ είπε την ατάκα: Έχω τις καλύτερες κοπέλες!

-Φιλιππίδου 11Α: Ιζαμπέλα (Λατίνα στο δωμάτιο) και Μαρία η γεμάτη Λατίνα. Ένα άτομο στο σαλόνι, το οποίο οδευσε στην έξοδο μόλις βγήκε η Μαρία με κατεβασμένο στηθοδεσμο (τον οποίο σιγουρα δεν βγάζει στο δωμάτιο. Ούτε η ΙΖΑ θα βγάζει τελείως το κολάν). Δηλ καθόλου κόσμο στο σαλόνι.

--------

Οδός Μιχαήλ Βόδα 143. Δείγμα οικίας του αθηναϊκού μοντερνισμού, κτίσμα της δεκαετίας του 1930 με τα χαρακτηριστικό έρκερ (κλειστός εξώστης). Βρίσκεται πριν τη γωνία με τη Σωζοπόλεως. Ο Μιχαήλ Σούτσος Βόδας ήταν παλιός Φαναριωτης αξιωματούχος, μέλος στη Φιλική Εταιρία και αργότερα διπλωμάτης της Ελλάδος. Αργότερα, το 1840-45 αγόρασε μια έκταση πολλών εκταρίων, όπου έκτισε την οικία του, στην έρημη περιοχή από την Πλατεία Βάθης μέχρι τον Άγιο Παντελεήμονα.

Στην άνω διπλοκατοικία έζησε τα παιδικά του χρόνια ο συγγραφέας και αρθρογράφος Νίκος Δήμου (1935-)· σήμερα ως σοφός γέρων του ελληνικού φιλελεδισμού. Δεν μας ενδιαφέρουν οι θέσεις του, αλλά το πως περιγράφει την ζωή ενός μικρού παιδιού στη γειτονιά στα χρόνια της Κατοχής, μέσα από το βιβλίο του «Από την Μιχαήλ Βόδα στην Σύρου». Εδώ χρησιμοποιώ την έκδοση της Νεφέλης του 1994. Υπάρχει νεότερη εμπλουτισμένη έκδοση του 2015 από τον Πατάκη με τίτλο «Οι δρόμοι μου». Δεν πρόκειται για αυτοβιογραφία, αλλά για αναδρομές σε αναμνήσεις.

Παράθεση από τις σελ. 34-38: «Όλα εκείνα τα χρόνια μένουμε σε ένα διώροφο σπίτι, στην οδό Μιχαήλ Βόδα 143. Γύρω μας νεοκλασικά –όμως το δικό μας είναι ‘μοντέρνο’ (σήμερα θα έλεγα άσχημο). Είναι φτιαγμένο από τσιμέντο και έχει πρόσοψη γκρι-καφέ αρτιφισιέλ [...]. Τα νεοκλασικά έπεσαν όλα, έγιναν πολυκατοικίες, μα το δικό μας σπίτι υπάρχει ακόμα, τώρα που γράφω. Είναι σχολή τυφλών τηλεφωνητών. Δικό μας δεν ήταν βέβαια νοικιασμένο. Πέρασαν πολλά χρόνια για να αποκτήσουμε εμείς σπίτι. Ιδιοκτήτης ήταν κάποιος κύριος Βράτιμος. [...]

Δεν ήταν αυτό το σπίτι που γεννήθηκα (αν θυμάμαι καλά διηγήσεις της μάνας μου, μέναμε στην οδό Μοσχονησίων). Ήταν όμως το πρώτο σπίτι που θυμάμαι. Έζησα εκεί από το 1939 ως το 1947 –από τα 4 ως τα 12 χρόνια μου. Με εξαίρεση τον πρώτο χρόνο της Κατοχής που είχαμε μετακομίσει στην οδό Υψηλάντου, στο Κολωνάκι. [...]

Η οδός Μιχαήλ Βόδα ήταν όλος ο κόσμος μας. Εκεί παίζαμε ποδόσφαιρο με μπάλα από ραμμένες κάλτσες, μαζεύαμε κάλυκες από σφαίρες, ή πατάγαμε με το τακούνι τα ‘μακαρόνια’ (καψούλια δυναμίτιδας) που εκπυρσοκροτούσαν. [...] Το ύψιστο της ευτυχίας ήταν μια επίσκεψη στο σινεμά της περιοχής –τον ΑΡΗ στην οδό Αχαρνών*. Θυμάμαι την πρώτη μου ταινία εκεί –τον έγχρωμο γερμανικό Münchausen της UFA. [...]

Όταν ξαναγυρίζω σήμερα στην Μιχαήλ Βόδα προσέχω να είναι καλοκαίρι και Κυριακή. Ο κόσμος και τα αυτοκίνητα έχουν φύγει. Περπατάω ακριβώς στη μέση του δρόμου. Οι πυκνές δενδροστοιχίες (επέζησαν!) μού κρύβουν τις πολυκατοικίες. Ο άδειος δρόμος μού θυμίζει την εποχή που δεν περνούσαν ποτέ αυτοκίνητα (δεν υπήρχαν), αλλά ο ακονιστής-τροχός, ο παπλωματάς, η χορταρού και ο ‘καλεμανούλες δεν έχω ματάκια’. Το ψιλικατζίδικο της ‘γυναικούλας’ και το παλιό σπίτι μου είναι τα μόνα που σώζονται στο τετράγωνο.

Τώρα που ξανασκέπτομαι το σπίτι αυτό ανακαλύπτω άλλες διαστάσεις του –και ιδιαίτερα μία: την πίσω θέα. Εμείς μέναμε στο πρώτο πάτωμα. Στο ισόγειο η οικογένεια Μπαρούνου. Μπροστά είχε δυο μπαλκόνια που έβλεπες στον δρόμο. [...] Πίσω υπήρχε ένα τεράστιο μπαλκόνι που έβλεπες το πᾶν. Είχες την αίσθηση πως εκεί τελείωνε η πόλη. Τίποτε δεν σου έκλεινε τη θέα μέχρι τη μακρινή Πάρνηθα. Έβλεπες πρώτα τον δικό μας μικρό κήπο. Από εκεί και πέρα χαμηλές μάντρες, κλαδιά, καμιά θαμμένη στέγη –αλλά κυρίως ορίζοντας, ουρανός, τοπίο, άπλα, σύννεφα, ηλιοβασίλεμα, άπειρο, στερέωμα, σύμπαν.

[...] Μπορεί η πρόσοψη να είδε την Κατοχή, τους πεινασμένους που πέθαιναν, τον εμφύλιο (ακόμη έχει τραύματα από σφαίρες)**. Αλλά όλα εκείνα τα χρόνια το σπίτι, με την άλλη του πλευρά έβλεπε προς την ποίηση».
----------

Επεξηγηματικά σχόλια δικά μου:
*Ο ιστορικός χειμερινός κινηματογράφος «Άρης» βρισκόταν στην οδό Αχαρνών 176 και λειτούργησε μεταξύ των ετών 1929-1975.

**Πριν μερικά χρόνια φαινόταν τα σημάδια από τις σφαίρες στη διώροφη αυτή κατοικία που έμενε η οικογένεια Δήμου. Έχει γίνει ανακαίνιση και γι’αυτό καλύφθηκε το αρτιφισιέλ στην πρόσοψη, δηλ το επίχρισμα σοβά με τσιμέντο, που έμοιαζε με πέτρα, εξ’ού και το γκρι-καφέ χρώμα. Η Μ.Βόδα και η γειτονιά ήταν μεσοαστική, γι’αυτό τα τόσα νεοκλασικά σπίτια. Είναι δε χαρακτηριστική μια σκηνή στον κινηματογράφο το 1962 στην ταινία «Νόμος 4000». Γκρεμίστηκαν και λογικό να τα νοσταλγούν οι παλιοί κάτοικοι.

Ξεφύτρωσαν πολυκατοικίες, χάθηκε η θέα και η κοινωνική σχέση με τους γείτονες, δες όπ.π. σελ. 202: «Έμενα τότε στην οδό Σύρου, στην Κυψέλη. Η περιοχή της Φωκίωνος Νέγρη ήταν ‘ανερχόμενη’. (Αργότερα καταβυθίστηκε εντελώς...). Ένας ήσυχος δρόμος, χωρίς δική του ζωή –δορυφόρος. (Πού η Μιχαήλ Βόδα!). Κτήρια ανώνυμα, πολυκατοικίστικα, γείτονες ανύπαρκτοι. Τόσα χρόνια δεν έμαθα ποιος έμενε δίπλα ή απέναντι»

η ιζαμπελα στο φιλιπιδδου καθεται και μετα τις 12 το βραδυ?

 

[Rodos 87]

Πήγα Λιοσίων 73α κατά τις 10:30 ήταν Μελίσσα και Σοφία ωραίες και οι δύο αλλά μετά από προτροπή συναγωνιστή και τις κριτικές που γράφουν για φολες δεν πέρασα. Ενώ περίμενα στην Βέργας είδα ένα καλό να μπαίνει στον όροφο του 7 και μετά από λίγο άναψε το φως. Βουρ μέσα και σαλοναρισε με τα πολιτικά ή Λάνα όπου και πέρασα, καλές υπηρεσίες έχει εάν και με απλό πρόγραμμα... Λεπτομέρειες στην κριτική

 

[AnaCobra]

Αν έχει κάποιος νέα απο Πάμελα Παραγουανή απο Ιασ 31 και Βανέσσσα milf ζυμαράκι απο Λεωνιδίου 28 ας πει.

Λατιές που έφυγαν αρχές Μαρτίου, αν επιστρέψουν, έρχονται τον Ιούλιο...

Άσε, περιμένω και εγώ πως και πως την ΤουρλοΒικτωρια στο ΜΑ21, τώρα, τον Ιούλιο...
Πολύ μου είχε
στοιχίσει, αυτός ο Αποχωρισμός.

 

[Dsar263]

Περασα τωρα απο τα ΡΔΕΛΑΜΠΟΥ μια βολτα και πετυχα την Ντανιελα (Νταρια) σκινι , πως εγινε ετσι αυτη ειχε καιρο να την δω καποτε την έπαιρνα φουλ οταν ηταν ακομα στο πορνομολ διοτι μου αρεσουν κατι τετοια σκινι ,αλλα την ειδα σημερα και αηδίασα σαν πρεζου ηταν και μεσα στα νευρα

Ναι εχει χαλασει πολυ κυριως στον χαρακτηρα...πιθανων να παιρνει και ουσιες περα απο το αλκοολ και νικοτινη που τα καταναλωνει αρκετα...

 

[Dsar263]

Αλλη μια μεταμεσονυχτια καταθεση στο Κολωνου 45 πρωτη πορτα με την ξανθια Ουκρανεζα μιλφαρα Χριστινα (ξαδερφη της Αλινας της αλλης μιλφοΟυκρανεζας στον ιδιο οικο τα απογευματα)....ξερει και μιλαει λιγα Ελληνικα και καταλαβαινει ακομα περισσοτερα η Χριστινα...οταν τελειωσαμε πανω στην κουβεντα εμαθα και μερικες "αχρηστες" πληροφοριες για εκεινη....Ειναι 38 ετων και μητερα 2 παιδιων.....

Καληνυχτα κ καλα γαμησια σε ολους.

 

[Tony111]

Περασα τωρα απο τα ΡΔΕΛΑΜΠΟΥ μια βολτα και πετυχα την Ντανιελα (Νταρια) σκινι , πως εγινε ετσι αυτη ειχε καιρο να την δω καποτε την έπαιρνα φουλ οταν ηταν ακομα στο πορνομολ διοτι μου αρεσουν κατι τετοια σκινι ,αλλα την ειδα σημερα και αηδίασα σαν πρεζου ηταν και μεσα στα νευρα

Η ντανιελα είναι μια που δούλευε μεταξουργείο πριν κάνα 3 χρόνια ; Πολύ αδύνατη ξανθιά ήταν τότε