Ενημέρωση Δευτέρας 15.VI.2026, μεταξύ 18:40- 20:00 το απόγευμα.
Οδός ΦΥΛΗΣ
-71Α: Σαμάνθα (όμορφη νεαρή Λατίνα με καλό στήθος). Σε απλό.
-71Β: η Τζέσικα, η οποία θα αργούσε στο δωμάτιο.
-69Β (ισόγειο). Έβγαινε ένας παππούς από δωμάτιο και οι δύο Πακιστανοί που μπήκαν μπροστά μου, τον χαιρέτησαν ως υποτιθεμενο τσατσο.
ΒΙΟΛΕΤΑ (ψηλή αδυνατη νεαρή Λατίνα με γυαλιά) & ΒΙΚΥ (Λατίνα κανονική). Σε απλό πάντα.
-69Α: ΝΙΚΟΛ. Μαυρομαλα μετρίου αναστήματος με 3ρι στήθος (γεμάτη στα μπούτια). Τατουάζ στην κοιλιά. Βγήκε γυμνή από δωμάτιο με το μικρό φόρεμα κατεβασμένο στην κοιλιά. Σε απλό. Δεν είναι Λατίνα.
-86Β (ισόγειο): Έμμα (μιλφογκιλφ με κατσαρό μαλλί. Σε OWO) & Νέλλυ στο δωμάτιο (η γνωστή πετιτ του Φ109 κλπ).
-86Α: η Ντιάνα. Νεαρή αδύνατη με πολύ μικρό στήθος. Σαλοναρισε ολόγυμνη, βιαστικά & με απλανές βλέμμα.
-61: Αλεχάντρα (χοντρή Κολομβιανή) & Βανέσα (αδύνατη Λατίνα). Νομίζω σε φουλ πρόγραμμα αυτή, οπως είπε η τσατσά.
Οδός ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ
-11Α: Ιζαμπέλλα & Μαρία. Το γνωστό δίδυμο. Λίγα άτομα στο σαλόνι, αλλά το ουφο τσατσά δεν βάζει πελάτες μέσα με σειρά προτεραιότητας. Έναν Πάκι τον άφησε κανονικά να αναμένει. Βέβαια, σκόρπισε η κίνηση μόλις σαλιναρισαν οι πόρνες. ΥΓ κανονικό πρόσωπο έχει η ΙΖΑ. Το λέγω για όσους έγραψαν ότι είναι άσχημη. Έχει κακή προσθετική στα οπίσθια.
-11Β: Βικτώρια & Καρολίνα, είπε η τσατσά, σε δωμάτια. Σε OWO & COB. Η Καρολίνα προφανώς η γνωστή από 1η βάρδια.
Οδός ΦΩΚΑΙΑΣ
-19: η Άννα. Καστανοξανθη αδύνατη εμφανίσιμη. Αδιάφορο σαλιναρισμα. Σε απλό. Δεν θυμάμαι αν είναι η ίδια νεαρή Άννα από παλαιότερα.
-17Β: Άννα. Ξανθιά μιλφ Ρωσσιδα με 3.5ρι κρεμαστό στήθος.
-Το 17Α και τα 25Α-Β κλειστά. Ανοικτά τα υπόλοιπα στην οδό, όπως και το
Διδυμου 27 πιο κάτω.
-Η συνεύρεση έγινε με σίγουρη λύση, η οποία ακούει στο όνομα ΑΝΝΑ εν Χωματιανου 11Α. Δεν είχε αναμονή. Πολύ καλή μέσα, αν και σήμερα ειχε παραπάνω jel στο αιδοίο της (Δύο φορές έβαλε μπροστά μου), οπότε επέμεινα παραπάνω ώρα. Πολύ ερωτική κοπέλα, επικοινωνιακή και επίπεδο καθαρά GFE. Διάρκεια σεξ παραπάνω από 10λ. //Τα υπόλοιπα σπιτάκια στη γειτονιά ήταν ανοικτά.
---------
Στην άνω φωτο βλέπετε το 53ο Δημοτικό Σχολείο επί των οδών Ταρσού 28 και Αλκαμένους 75, όπως αποτυπώθηκε σε μελέτη του 1987. Πρόκειται για κτίσμα του 1904, έργο του αρχιτέκτονα Θ. Μιχαλόπουλου. Δείγμα του ύστερου κλασικισμού, αφού έχουμε μεταθέσεις των ρυθμολογικών στοιχείων από την κανονική τους διάταξη. Έτσι, τα αετώματα των παραθύρων τοποθετούνται μέσα στη ζωοφόρο. Οι παραστάδες υποδηλώνονται με τα ευθύγραμμα επίκρανα, ενώ σε αναντιστοιχία με αυτές τοποθετείται ανά ένα ζευγάρι γεισίποδες (βλ. Μπίρης, 119-121).
Κατω το βλέπετε στην σημερινη κατάσταση. Ανακαινισμένο, αν και απουσιάζει το υπερυψωμένο στηθαιο στη στέγη αριστερά.
Ἡ Ταρσός είναι πόλη της ΝΑ Μικράς Ασίας και πρωτεύουσα της Κιλικίας στον ποταμό Κύδνο. Σήμερα η νέα πόλη ανήκει στην τουρκική επαρχία των Αδάνων και συνδέεται, πλην της οδικής, με σιδηροδρομική γραμμή με τον λιμένα της Μερσίνης (25 χλμ). Σώζονται λείψανα της αρχαίας πόλης.
Η Ταρσός υπήρξε από την αρχαιότητα διάσημη πόλη λόγω της θέσης της. Λέγεται ότι την ίδρυσαν Άργειοι έποικοι, κατ’ άλλους ο Σαρδανάπαλος. Το πιθανότερο φαίνεται να ιδρύθηκε από Φοίνικες το 690 πΧ. Υπήρξε έδρα βασιλέως υποτελούς στους Πέρσες. Το βόρειο τμήμα της Κιλικίας αποτελείται από ψηλά κρημνώδη βουνά και δάση. Εκεί, στην οροσειρά του Ταύρου, υπάρχει η διάβαση των Κιλικίων Πυλών, δηλ τότε ο μόνος δρόμος για τη Συρία. Το νότιο έχει εύφορες κοιλάδες. Μέσω του Κύδνου και άλλων ποταμών μετέφεραν ξυλεία και προϊόντα στον λιμένα της Μερσίνης (τότε Ζεφύριον) με συνέπεια την ακμή της Ταρσού με τη σύναψη εμπορίου με τις μεσογειακές πόλεις. Τονίζω την πλούσια ξυλεία διότι χρησιμοποιήθηκε στη ναυσιπλοΐα. Σημειώνω τους πειρατές της Κιλικίας, οι οποίοι είχαν ως βάση και ορμητήριο τις κρημνώδεις ακτές της επαρχίας και οι οποίοι τρομοκράτησαν την Μεσόγειο από τον 2ο αι. πΧ μέχρι την εξόντωσή τους από τον Πομπήιο (67-63 πΧ).
Το 67 πΧ η Κιλικία έγινε ρωμαϊκή επαρχία. Στην Ταρσό υποδέχθηκε μεγαλοπρεπώς ο Μάρκος Αντώνιος την βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα. Επί Οκταβιανού ήταν «civitas libera et immunis», δηλ πόλη ελεύθερη (αυτοδιοίκητη) και απαλλαγμένη φόρων (δεν πλήρωναν εισφορές στη Ρώμη ως προνόμιο). Στην Ταρσό πέθανε ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ Τάκιτος, ο Μαξιμίνος Δάιας (313 μΧ) και αργότερα εδώ ετάφη ο Ιουλιανός ο Παραβάτης. Ήδη η πόλη είχε γίνει ονομαστή για τη φιλολογική και φιλοσοφική σχολή της, εφάμιλλη με της Αθήνας και της Αλεξανδρείας. Υπήρξε πατρίδα των στωικών φιλοσόφων Αντιπάτρου, Αρχεδήμου, Νέστορος, των δύο Αθηνοδώρων και άλλων λογίων που έδρασαν στη Ρώμη. Στην ίδια πόλη υπήρχε πολυπληθής ιουδαϊκή παροικία, στην οποία γεννήθηκε ο απόστολος ΠΑΥΛΟΣ από Εβραίους γονείς, αλλά Ρωμαίους πολίτες. Εκεί έμαθε τα πρώτα του γράμματα, την ελληνική γλώσσα και τρόπο ζωής. Έζησε και κάποια χρόνια μετά την μεταστροφή του, πριν ξεκινήσει τις περιοδείες του. Έτσι η πόλη έγινε μετά σημαντική για τον χριστιανό κόσμο.
Η οικονομία της Ταρσού άκμαζε και συνέχιζε να στηρίζεται στην ξυλεία, τη γεωργία και στην παράγωγη λινών υφασμάτων. Τούτο μέχρι τις αραβικές επιδρομές του 7ου αι. Τελικά ερημώθηκε και αποικίσθηκε ξανά από τους Αββασίδες. Έκτοτε αποτέλεσε εμιράτο με ισχυρά φρούρια, από τα οποία οι Άραβες έκαναν επιδρομές στις ανατολικές κτήσεις του Βυζαντίου. Αργότερα ο στρατηγός Νικηφόρος Φωκάς, ο οποίος αφού απάλλαξε την Κρήτη από τους Σαρακηνούς, με επιθετική τακτική κατέκτησε τα μεθοριακά οχυρά των αραβικών ζωνών. Στις εκστρατείες των ετών 964 και 965 σημαντικά γεγονότα αποτελούν οι κατακτήσεις της Ταρσού και της Μοψουεστίας.
Η Ταρσός παρέμεινε υπό βυζαντινή διοίκηση μέχρι το 1085. Στη συνέχεια πέρασε στους Σταυροφόρους, στους Σελτζούκους και τους Αρμενίους του βασιλείου της Κιλικίας (1080-1360). Το 1516 πέρασε στην επικράτεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το 1918 (τέλος Α’ Παγκ. Πολέμου) η Κιλικία πέρασε σε σφαίρα γαλλικής επιρροής και κατείχετο υπό γαλλικών στρατευμάτων, τα οποία όμως απεχώρησαν τον Μάρτιο 1921, αφού παρέδωσαν την επαρχία στους Τούρκους. Οι Έλληνες και Αρμένιοι κάτοικοι της περιοχής εξεδιώχθησαν. Το 1927 η Ταρσός είχε 22.058 κατοίκους. Το 2022 στην απογραφή 350.732 (η επαρχία Αδάνων έχει πληθυσμό περίπου 2 εκατομμύρια).
Νόμισμα της Ταρσού, κομμένο επί Γορδιανού Γ’ (3ος αι. μΧ). Ο θεός Απόλλων στέκεται πάνω σε ψηλό κίονα. Κάτω στον βωμό ξαπλωμένος ένας ταύρος. Αριστερά η θεότητα προστάτης της πόλης, δεξιά ο Περσέας να του αποδίδουν τιμές. Η μεγαλογράμματη γραφή περιμετρικά: Μητροπόλεως Ταρσοῦ. Παρατηρούμε ότι ακόμη στην πόλη κυριαρχεί η ελληνική θρησκεία.
Βιβλιογραφία:
-Μπίρης Μ., Μισός αιώνας αθηναϊκής αρχιτεκτονικής, 1875-1925, Αθήνα 1987.
-Foss Cl., «TARSOS», εν Oxford Dict. of Byzantium, σ. 2013
-Hild Fr. – Hellenkemper H., Kilikien und Isaurien, 1. Teil, [Tabula Imperii Byzantini 5], Wien 1990, σ. 428-439 (για την Ταρσό).
-Ramsay W.M., The Cities of St. Paul: their influence on his life and thought, Oxford 1907.
