Έχει μια ωραία πίστα με στύλο στριπτιζάδικου, αλλά και πολύ το στυλ του μπαρ που κάνει techno parties, αλλά πελατεία αρκετή δεν έχει, τουλάχιστον ακόμα. Το προσωπικό είναι καλό και ευγενικό, κερνάει και κανένα ποτό, έχει και μερικά πολύ ωραία κορίτσια, μάλιστα ξεχώριζε μια μιλφ Ρωσίδα που ήταν πολύ εντυπωσιακή στον στύλο, αλλά με πελάτες δεν ασχολούνταν και πολύ, δεν πήγαινε όπου να' ναι εννοώ. Αυτό που ήταν διαφορετικό και το είδα για πρώτη φορά στην ζωή μου ήταν ότι τα κορίτσια εκεί μέσα πίνανε γαλόνια αλκοόλ, μέχρι που κατά τις πέντε σε πλησίαζε κάποια από κοντά και κόντευες να πέσεις ξερός κάτω από τη μυρωδιά του οινοπνεύματος. Μιλάμε για απίστευτη κραιπάλη, για μένα που έχω συνηθίσει να βλέπω τις στρίπερς νηφάλιες όπου πηγαίνω να πίνουν ποτήρια με νερό, αλλά είχε και τον χαβαλέ του. Τι να κάνεις... Γι' αυτό πηγαίνουμε στην Συγγρού την νύχτα, για να ζούμε καινούργια πράγματα κάθε τόσο. Αυτό το στριπτιζο-μπαρ ήταν πρωτότυπο πάντως, το ομολογώ...