Πάντως, είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόσο σταθερή παραμένει η ελληνική νοοτροπία.
Στο Μάθε Παιδί μου Γράμματα, σε ένα επαρχιακό καφενείο το ’81, κάτι κλειστομυάλοι, απόφοιτοι γυμνασίου αντι να απολαύσουν τον καφέ τους, ένιωθαν την ανάγκη να μειώσουν τον διπλανό τους.
Και τότε ειπώθηκε η χαρακτηριστική ατάκα:
“Επιστήμονας να σου πετύχει! Τι σόι επιστήμονας είναι αυτός που παίζει τάβλι;”
Σαράντα πέντε χρόνια μετά, στην Αθήνα, με AI, social και δήθεν προοδευτικότητα, η ίδια ακριβώς νοοτροπία συνεχίζει να επιβιώνει κανονικά.
Άλλαξαν πολλά.
Η κλειστομυαλιά και η ημιμάθεια όμως έμειναν σταθερές, σαν να μην πέρασε ούτε μία μέρα από το ’81…