Χαιρετώ την Ομήγυρη. Επέστρεψα πριν λίγο από το τρίγωνο. Μπροστά στον Ορφέα γυφτοειδής με piercing στα μούτρα, γυαλιά με παράξενο εμπριμέ σκελετό, λεπτό σώμα. Έκανα το κλασικό μπάσιμο τι κάνεις, καλά είμαι, στο κρεβάτι τι κάνεις τα κάνω όλα, δηλ. ντρέπεσαι να πεις τι κάνεις, όχι και κώλο δίνω. Κάτι απροσδιόριστο δεν μου άρεσε πάνω της, διαισθητικά μιλώντας.
- Πόσα θέλεις; - 10 εγώ και 10 το ξενοδοχείο.
- Γιατί δεν πάμε εδώ (ήμασταν κυριολεκτικά μπροστά στην πόρτα του Ορφέα);
- φοβάμαι τα ψηλά.
Η Κόκκινη σημαία υψώθηκε. Ισως βέβαια να έχω λανθασμένο σκεπτικό, αλλά τα ξενοδοχεία διώχνουν τις κοπέλες αν κάνουν κάτι χοντρό. Κλοπή, ουσίες μέσα στο δωμάτιο, φασαρία, παράπονα κλπ. Την απαξίωσα και επέλεξα την Φαν Φαν. Άκουσα και πάλι πόσο καλός άντρας είμαι, πόσο μεγάλη πούτσα έχω κλπ, εντάξει τι να κάνει η γυναίκα, προσπαθεί να έχει σταθερή πελατεία