Είχανε δημιουργήσει ένα κονκλάβιο και μια λακλικαρία όπου για να προοδεύσει κάποιος έπρεπε να είναι μέλος της λέσχης.
Για τους εκτός υπήρχαν μόνο τα σκατά και αποκλεισμός.
Αν ήσουνα εντός,όσο ανίκανος,βληματικός και να ήσουνα είχες απεριόριστες ευκαιρίες.
Επρεπε να αποκατασταθεί η ισορροπία.
Τα βύσματα στηρίζονταν στη γενικευμένη ευθύνη,διάχυση των συνεπειών,αν κατέρρεαν αυτοί,κατέρρεε όλο το σύστημα.
Ομως ήταν τέτοιο το μίσος εναντίον τους που η κατάρρευση του συστήματος πέρασε σε δεύτερη μοίρα σαν παράπλευρη απώλεια αφού εξασφαλιζόταν η καταστροφή των βυσμάτων.Τέτοιο βαθμό ακρότητας δεν τον είχαν υποψιαστεί.Το ισχυρότερο όπλο του συστήματος πολύ μεγάλος για να καταρρευσει ξαφνικά απεδείχθη κενό.
Αφαιρέθη δηλαδή το βάρος του συστήματος όλη η φιλοσοφία του έγινε κενό αέρος.
Αυτό που τους έριξε δηλαδή είναι η παθητική επιθετική αντίδραση όπου δεν μπορούν να εντοπίσουν τον αντίπαλο.Θέλουν να βρουν εχθρό και δεν μπορούν.
Τωρα υφιστανται αυτα που εκαναν.Ε,ψωλακο,ο,τι και να πεις κανεις δε σε λαμβανει υποψιν.Την πουτσισες τωρα.Κανενα φως στην ακρη του τουνελ.Τι να κανουμε.Αυτοι ειναι οι νομοι της ζωης.Τη γαμησες τωρα.
Αυτα που λεγανε αυτοι πριν την κριση.