Stories
Δεν υπάρχει καμία ιστορία αυτή τη στιγμή. Δημιούργησε μία! (click + στο avatar).

Καταρχάς μπερδεύεις το έγκλημα με την κοινωνική ανισότητα.Χατζιδάκις,
Πάνου,
Φον Καραγιαν
κ.α.
Καμμιά σχέση το έγκλημα με την τέχνη.
Αντιστρέφω.
Εάν έχεις εσύ τα κότσια να αποβάλλεις τη μετριότητά σου πες μου γιατί ένα αριστούργημα αναιρείται από το έγκλημα του δημιουργού.
Η μήπως ο Παρθενώνας αναιρείται όπως και οι Πυραμίδες επειδή χτίστηκαν από δούλους σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης;
Πραγματικά ποτέ δεν κατάλαβα τους ανθρώπους που συνδέουν το αποτέλεσμα της δημιουργικότητας μιας ευφυίας, με τα εγκλήματα που η ίδια ευφυία μπορεί να τελέσει.
ρε παλικαρι εχω δει συνεντευξη του να το παραδεχεται.. ελεος πια
να τα βάλουμε τα πράγματα στη σωστή βάση.Καταρχάς μπερδεύεις το έγκλημα με την κοινωνική ανισότητα.
το πρώτο είναι παραβίαση γραπτού η άγραφου νόμου - το δεύτερο είναι κατάταξη ατόμων σε ιεραρχικά στρώματα. Μπορεί να είσαι και στα δύο αρνητικός αλλά μην τα συγχέεις. Το παράδειγμα σου συνεπώς για τον Παρθενώνα κτλ είναι εμφανώς μια διαφορετική περίπτωση.
Όσον αφορά το ευφυές της προσωπικότητας του συγκεκριμένου καλλιτέχνη θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Μπορώ να παραδεχτώ το ταλέντο του και ότι δημιούργησε στην εποχή του, αλλά παρόλα αυτά για εμένα δεν είναι μια καλλιτεχνική ευφυΐα. Και να σου πω την αλήθεια δεν κατανοώ που στηρίζεις την άποψη σου αυτή.Το ταλέντο σου υπενθυμίζω ότι επίσης δεν συγχέεται με την ευφυΐα.
Και ας περάσουμε στους απαράδεκτους ανθρώπους που αναιρούν το αριστούργημα του δημιουργού που εγκληματεί.
Αυτό περσόνα είναι μια προσωπική μου θεώρηση την οποία δεν σου επέβαλλα.
Για εμένα το δημιούργήμα προέρχεται από την ρίζα του – τον δημιουργό του και δεν δρα αυτοβούλως σαν ένα εξ ουρανού «μανα» που πέφτει από το πουθενά στον κόσμο. Συνδέεται και κρίνεται Και από τον δημιουργό του. Η καλλιτεχνική δημιουργία μεταστοιχειώνει με τα δικά της εργαλεία λογικές ή συνειρμικές σκέψεις και συναισθήματα, που δεν μπορεί παρά να προκύπτουν από αφορμές που παρέχει το εξωτερικό ή εσωτερικό περιβάλλον (που κι αυτό επηρεάζεται από το εξωτερικό) στον ίδιο το δημιουργό. Και ειδικά όταν ο δημιουργός λειτουργεί ως εμπορικό πρότυπο τότε ναι θα τον κρίνω και αν δεν μου αρέσει η ζωή του και οι τρόποι του θα το εκφράσω θες δεν θες.
Με λίγα λόγια ένας δημιουργός που ειναι παιδεραστής ακυρώνει το δημιουργημά του που ειναι παραγωγή του συναισθηματικού του κοσμου. Μπορει για τον ιδιο να δρα λυτρωτικά η τέχνη αλλά αυτό ειναι ενα αλλο κεφαλαιο.
Όταν αναφέρω τη άποψη μου σε ένα θρεντ με τίτλο πέθανε ο τάδε, έχω κάθε λόγο να αναφέρω την άποψη μου περί της τέχνης του συγκεκριμένου καθώς και την σκέψη μου για τον ίδιο τον δημιουργό και την απώλειά του.Περαν της ανθρώπινης φύσης μου μου με κάνει να σέβομαι τον θάνατο, μπορώ να κρίνω αν μου επιτρέπεις πόσο σημαντικό είναι ένα έργο καθώς και αν συμφωνώ με την προσωπικότητα του δημιουργού.
Και εμένα δεν μου δημιουργεί και ρίγος το έργο του ποσω μάλλον η ζωή του .
Για τις απόψεις σου περί μετριότητάς μου και τους χαρακτηρισμούς σου θα σου πω πως το υφάκι σου είναι υπεροπτικά βλακώδες σε ένα θέμα ουδέτερο που απλά διαφωνείς.
Αφιερωμένο στον ΠερσόναΝονΓκρατα Ινδιάνο Οπλαρχηγόπουλο....
Outcast "Last Call (διασκευή του Lady In My Life)"

Χατζιδάκις,
Πάνου,
Φον Καραγιαν
κ.α.
Καμμιά σχέση το έγκλημα με την τέχνη.
Αντιστρέφω.
Εάν έχεις εσύ τα κότσια να αποβάλλεις τη μετριότητά σου πες μου γιατί ένα αριστούργημα αναιρείται από το έγκλημα του δημιουργού.
Η μήπως ο Παρθενώνας αναιρείται όπως και οι Πυραμίδες επειδή χτίστηκαν από δούλους σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης;
Πραγματικά ποτέ δεν κατάλαβα τους ανθρώπους που συνδέουν το αποτέλεσμα της δημιουργικότητας μιας ευφυίας, με τα εγκλήματα που η ίδια ευφυία μπορεί να τελέσει.